อัปเดตล่าสุด 2019-09-17 16:37:13

ตอนที่ 1 วิวาห์ด่วน

            นวลปรางหันหลังไปซับน้ำตาอีกรอบ ก่อนจะหันกลับมายืนยิ้มคู่กับเจ้าบ่าวที่หนวดเครารุงรัง เธออยากจะเป็นลมตั้งแต่เห็นหน้าชายที่ยืนยันตัวเองว่า เขาคือเจ้าบ่าวที่แสนดีของเธอ

            จอมทัพมีบุคลิกเหมือนเจ้าพ่อมากกว่า มาดเจ้าบ่าวในงานนี้เพียงเพราะเสื้อผ้าและพวงมาลัยห้อยคอ นวลปรางหันไปมองภาพที่ประดับหน้างานวิวาห์ ไม่อยากเชื่อเลยว่า ภาพถ่ายเมื่อเช้านี้จะสวยงามขนาดนี้ บอกอารมณ์ของภาพ เหมือนเธอกับเขารักกันมานานแล้ว

            นวลปรางอดโทษตัวเองไม่ได้ ที่ไปร่วมสนุกรับช่อบูเก้ในงานแต่ง เธอไม่เชื่อเรื่องรับช่อดอกไม้ที่เจ้าสาวโยน แล้วจะได้แต่งงานต่อ แค่อยากสนุกตามประสา อยากได้ดอกกุหลาบสวยๆ ที่จัดช่อในนั้น วันนี้อิทธิฤทธิ์ช่อบูเก้เนรมิตให้นวลปรางเป็นเจ้าสาวแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว  

            ความจริงวันนั้นเธอไม่ได้รับช่อดอกไม้เพียงคนเดียว ยังมี ‘คุณนีน่าเพื่อนเจ้าสาวอีกคนที่รับได้พร้อมกัน และเธอกับผู้หญิงคนนั้นตกลงกันว่าจะวางช่อบูเก้ไว้บนโต๊ะ เพราะทั้งเธอทั้งนีน่าคุยกันแล้วว่า เราไม่มีใครมีวี่แววจะได้แต่งงานเลยสักคน

            เพราะอย่างนั้นมนต์ขลังของช่อบูเก้ก็ไม่น่าจะเป็นจริงสิ ว่าแต่ป่านนี้นีน่าจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ผู้หญิงคนนั้นจะได้วิวาห์ด่วนเหมือนเธอหรือเปล่านะ?

            หันไปมองเจ้าบ่าวอีกรอบ จอมทัพเอาแต่ชี้นิ้วสั่ง ว่าจะงานฉลองสมรสค่ำนี้จะออกมาแบบไหน ทำทีราวกับตัวเองเป็นพระอินทร์มาเนรมิตงานแต่ง แสร้งทำว่ารักกับเธอมาสักสิบชาติ

            ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีภาพพรีเวดดิ้งของเขากับเฌอมาลย์ แต่จอมทัพสั่งให้ทำลายทิ้ง อย่าให้เหลือหลุดไปถึงนักข่าวแม้แต่ภาพถ่ายในจอคอมพิวเตอร์

            ช่างเป็นคนที่น่ากลัวมากกว่าน่าใช้ชีวิตคู่ด้วยจริงๆ

            ทุกคนยอมทำตามคำสั่งเขา คนที่ชื่อ “จอมทัพ กาญจนอัศวิน”  เจ้าบ่าวคนสำคัญของงาน ส่วนชื่อเจ้าสาวคือชื่อของเธอ “นวลปราง ไสลยาคุปต์” เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่า จะได้ยืนตรงนี้ในฐานะ ‘เจ้าสาว’ กับเขาได้

            เพราะเริ่มแรกนวลปรางมาร่วมงานนี้ เพื่อมาเป็นแขกคนหนึ่งของคู่บ่าวสาว เธอมาทำหน้าที่แทนแม่ชิดชมที่ป่วยหนัก แต่สิ่งที่พ่อบารมีกับภรรยาของพ่อ อ้อนวอนกึ่งบังคับให้นวลปรางเป็นเจ้าสาวแทนเฌอมาลย์

            นวลปรางไม่อยากทำแบบนี้เลย เพราะในสมองคิดแต่เรื่องรับปริญญาเดือนหน้า กับหาเงินทุนเปิดร้านอาหารคลีน เพื่อหารายได้ดูแลแม่ที่ป่วย

            แต่ป้าสรวงสุรางค์กำชับให้มา สัญญาว่าจะให้ทุนสำหรับเปิดร้าน เธอมาเพื่อหาเงินสักก้อน เพราะนวลปรางอยากให้แม่พักผ่อนได้แล้ว แต่กลับกลายเป็นว่า ตนเองเป็นกุญแจสำคัญของงานแต่งครั้งนี้

            เพราะพ่ออ้อนวอนให้เธอแต่งงานแทนพี่สาวคนละแม่ พี่เฌอมาลย์ ลูกของพ่อกับภรรยาตามกฎหมาย แต่ตอนนี้พี่เป็นนินจาหายวับไปไหนไม่รู้ ตามหาเท่าไรก็ไม่เจอ หายไปก่อนจะเริ่มพิธีสำคัญเพียงสองวันเท่านั้น หน้าที่เจ้าสาวเลยตกเป็นของนวลปราง โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวมาก่อน

            “ไม่แต่งไม่ได้ เพราะไม่เช่นนั้นฉันจะเอาเรื่องแม่เธอ ฉันจะฟ้องแม่เธอที่เป็นชู้จนมีลูกโตขนาดนี้” ป้าสรวงสุรางค์ยื่นคำขาด

            “ไม่ใช่ความผิดของหนู ไม่ใช่ความผิดของแม่” นวลปรางบอกเมียเอกของพ่อ

            “อย่ามาถือดีนวลปราง ลองเอาเรื่องนี้ให้ศาลพิจารณาไหม ว่าใครกันที่ผิด คราวนี้ไม่ใช่งานแต่ง ได้เป็นงาน...” สรวงสุรางค์ชี้นิ้วมาที่นวลปราง เธอหันไปมองสามีที่ตวาดสั่งให้เธอหยุดพูด

            “คุณหญิงพอได้แล้ว ปรางเป็นลูกของผมเหมือนกัน”

            ไม่ใช่นวลปรางที่เจ็บช้ำ พ่อก็มองเธอด้วยสายตาเจ็บปวด ไม่กล้าสู้หน้าลูก เพราะเหมือนหลอกให้เธอมาที่นี่ เพื่อแต่งงานแทนพี่สาว  

            นวลปรางร้องไห้อยู่พักหนึ่ง จนแม่ชิดชมโทรศัพท์มาปลอบใจบอกให้แต่งงานกู้หน้าพ่อ แล้วกลับมาใช้ชีวิตเงียบๆ ที่บ้านตามเดิม งานแต่งด่วนเลยเกิดขึ้นท่ามกลางความเครียดและคราบน้ำตา

            “ยิ้มหวานๆ ครับ” ช่างภาพตะโกนบอก ขณะที่แขกคู่ใหม่เข้ามาถ่ายรูปร่วมเฟรม

            มือเจ้าบ่าวโอบเอวเธอตลอดเวลา!

            นวลปรางอยากร้องไห้ ขนาดพี่คนสนิทอย่างเอกเอื้อ ยังได้แค่เพียงแตะปลายนิ้วเธอเลย แต่จอมทัพทั้งกอด ทั้งหอมแก้ม จูบขมับเธอต่อหน้าคนจำนวนมาก นวลปรางอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

            กลับกลายเป็นว่า ภาพที่เห็นเป็นภาพหวานที่หายากของผู้บริหารมาดเจ้าพ่อ ที่เจ้าบ่าวแสดงความรักอย่างดูดดื่มกับเจ้าสาว  

            ซ้ำร้ายไปกว่านั้น คนที่ร้องเพลงงานแต่งในค่ำนี้ หนึ่งในหลายๆ คนคือเอกเอื้อที่ถูกจองตัวมา เพื่อร้องเพลงรักในงานนี้โดยเฉพาะ เขาเคยบอกนวลปรางเหมือนกันว่า จะมาร้องเพลงให้กับพี่สาวต่างมารดา

            แต่เอาเข้าจริงๆ เธอกลับกลายเป็นเจ้าสาวในค่ำนี้  นวลปรางสับสนไม่น้อย เธอมองเขานิ่งๆ เพราะเอกเอื้ออ้าปากค้างแบบตกตะลึง  นวลปรางแทบร้องไห้ด้วยความสงสาร เอกเอื้อคือคนที่ช่วยเหลือนวลปรางมาตลอด เขาเคยขอความรักจากเธอมาแล้ว แต่เธอไม่รู้สึกกับเขามากไปกว่าพี่และเพื่อนเลย

            นวลปรางรู้ว่าเอกเอื้อชอบเธอ แต่ชีวิตที่ต้องดูแลแม่ ทำให้เธอไม่มีพื้นที่สำหรับความรักให้กับชายคนไหน เธอปฏิเสธไม่รับรักเขา ให้เหตุผลว่าตัวเองยังไม่พร้อมและเด็กเกินกว่าจะแต่งงาน

            แต่ตอนนี้นวลปรางเป็นเจ้าสาวของเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ ที่อายุมากกว่าเธอถึงสิบสามปี เป็นแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ว่าต้องสวมบทบาทนี้ท่ามกลางสื่อมวลชน และสายตาคนร่วมงานนับพัน

            เธอร้องไห้อยากให้งานแต่งงานปาหี่จบลงเสียที แต่มันยิ่งยืดเยื้อยาวมากกว่าเดิมไปอีก

            “นี่ลูกสาวคุณบารมี หนูเฌอมาลย์จริงๆ เหรอคะ?” เสียงแขกเหรื่อเอ่ยทัก

            “ลูกสาวคุณบารมี แต่คนนี้ชื่อนวลปรางครับ”

            จอมทัพตอบคำถามนั้นอย่างฉะฉาน เขาโอบไหล่แน่นกระชับมากกว่าเดิม

            “ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างคุณจอมทัพ จะหยุดที่สาวคนนี้”

            แขกอีกคนเอ่ยปาก เธอเป็นสาวไฮโซ ที่นวลปรางเคยเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์

            “ไม่ใช่แค่ผมอยากหยุดที่เธอหรอกครับ ผู้ชายหลายคนก็อยากหยุดที่เธอคนนี้ทั้งนั้น” จอมทัพพูดไม่หยุด หันมามองนวลปรางด้วยสายตาหวานฉ่ำ

            แต่นวลปรางกลัวแววตาของเขา จอมทัพไม่ใช่ผู้ชายในฝันของนวลปรางเลย เธอชอบหนุ่มสำอางสไตล์เกาหลี อย่าสูงกว่าเธอ จนนวลปรางกลายเป็นคนแคระแบบนี้ ต้องดูอบอุ่นอ่อนโยน สุภาพ ยิ้มหวาน แต่จอมทัพตรงกันข้ามทุกอย่าง

            สูงอย่างเดียวไม่พอ กล้ามเนื้อใต้เสื้อสูทดูออกว่าเขากำยำขนาดไหน หนวดเครารุงรังมันเข้ากับตาคมดุ คิ้วเข้มส่งให้จมูกโด่งเป็นสันนั้นชวนมอง หนวดเคราปกปิดริมฝีปากหนาไว้ได้หมด

            แต่นี่คือคนที่น่ากลัวพอกับชื่อที่น่าเกรงขาม

            นวลปรางเงยหน้าขึ้นมองเขา ดูเขาไม่อินังขังขอบที่เจ้าสาวถูกเปลี่ยนตัวกะทันหัน ยกกระดกไวน์ดื่มฉลองงานวิวาห์อย่างอภิรมย์ ราวกับนี่เป็นอีเว้นท์อย่างหนึ่งที่เขาต้องดำเนินผ่าน และเธอก็เป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งในชีวิตของเขาเท่านั้น

            พิธีกรบนเวทีเชิญบ่าวสาวขึ้นไป เธอประหม่าจนตัวสั่น เพราะขนาดไปยืนรายงานหน้าชั้นเรียนนวลปรางยังไม่กล้า นี่ต้องยืนร่วมกับชายที่เธอรู้จักเขาไม่ถึงวัน ยืนคู่กันต่อหน้าคนนับพัน นวลปรางแทบจะเป็นลม เขาประคองเธอไว้ในอ้อมแขน ราวกับรู้ว่านวลปรางจะล้มลงตรงกลางเวที

            คำอวยพรคู่บ่าวสาวจากผู้ใหญ่ระดับรัฐมนตรีที่มาร่วมงาน แขกเหรื่อมากหน้าหลายตา ทำให้ลมหายใจนวลปรางติดขัด เธอกำลังจะปล่อยโฮอีกรอบ จู่ๆ ก็มีโต๊ะยกขึ้นมา พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่เขตที่สวมชุดสีกากีมายืนด้วย เธอกวาดสายตามองหาพ่อบารมี ที่ซ่อนตัวอยู่ในงานแต่งงานครั้งนี้

            พอหาพ่อไม่เจอ เธอหันไปมองจอมทัพ เขายิ้มหวานให้ แต่รอยยิ้มของเขาเหมือนซาตานแสยะยิ้มให้เสียมากกว่า

            “จดทะเบียนท่ามกลางแขกเหรื่อหลายพันคน ให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยาน”  

            เสียงของพิธีกรบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ แต่นวลปรางไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องน่ายินดี เธอกำลังจะเป็นลมบนเวทีแล้ว


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น