อัปเดตล่าสุด 2019-09-17 16:39:59

ตอนที่ 2 เจ้าสาวของผม

            “ไม่จด...ไม่จดทะเบียนค่ะ” นวลปรางหันไปบอกจอมทัพ เธอหน้าเสีย ปฏิเสธเป็นพัลวัน ส่วนเจ้าบ่าวยิ้มไม่หุบ หันไปมองคนดูแลงานและพิธีกร พอจอมทัพได้ไมค์ไว้ในมือ เขาก็ทำบางอย่างที่นวลปรางอยากกัดลิ้นตัวเองเดี๋ยวนี้

            “หลายคนถามผมว่า แม่ของภรรยาอยู่ที่ไหน?”

            นวลปรางหันไปมองเขาด้วยอาการตกตะลึง

      “แม่ยายผมป่วยครับ มาร่วมงานไม่ได้ แต่เธอฝากสิ่งนี้มาให้ลูกสาวคนสวย คนที่จะเป็นภรรยาของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

            ไฟในห้องแต่งงานดับลง ก่อนจะเป็นภาพคลิปแม่ชิดชมบนโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่

            “แม่มาร่วมงานของปรางไม่ได้ แต่สิ่งที่แม่ดีใจที่สุดคือ ลูกสาวของแม่เป็นเจ้าสาวที่โชคดี มีเรื่องมากมายที่แม่อยากบอกปราง แต่เรื่องมากมายที่แม่อยากพูดมันไม่มีความหมายใดๆ นอกจากบอกว่า แม่ดีใจ ภูมิใจ ที่ปรางของแม่ได้อยู่กับชายแสนดี เขารับปากแม่ว่าจะดูแลปรางทุกลมหายใจต่อจากนี้ ขอบคุณคุณจอมทัพ ขอบคุณความบังเอิญทำให้คุณจอมทัพหลงรักนวลปราง แม่ดีใจที่เห็นลูกเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล กาญจนอัศวิน แม่รักปรางมากนะ ยินดีกับเจ้าสาวคนดีในค่ำคืนนี้”

            คลิปจบ ไฟในห้องเปิดสว่าง ทุกคนปรบมือแสดงความยินดี แต่เจ้าสาวยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก เธอหันไปมองเขา ส่วนจอมทัพจูงมือที่สั่นระริก พานวลปรางไปที่โต๊ะกลางเวทีตัวนั้น

            เพราะแบบนี้ใช่ไหม ที่พี่สาวต่างมารดาถึงกับหอบเสื้อผ้าหนีการแต่งงาน แล้วตอนนี้เธอจะทำอะไรได้ นอกจากรับสภาพแบบเลี่ยงไม่ได้อย่างตอนนี้ ไม่ใช่แค่ช่างภาพประจำงานแต่ง แต่เป็นช่างภาพจากสำนักข่าวที่มาขอถ่ายภาพนี้ ทุกคนรุมเบื้องหน้าโต๊ะแน่นขนัด นวลปรางอยากปล่อยโฮออกมาให้ได้

            จอมทัพเซ็นชื่อตัวเองอย่างสวยงามมีอำนาจ ส่วนนวลปรางเขียนชื่อตัวเองด้วยลายมือแบบเด็กๆ ตอนนี้ความทรงจำของนวลปรางหายไปแล้ว ช่างภาพเบื้องหน้าตะโกนบอกให้จอมทัพหอมแก้มภรรยาหลายรอบ เขาทำอย่างไม่ขัดขืนตามแรงเชียร์ของสื่อมวลชน มีแต่นวลปรางเท่านั้นที่แทบจะทรงตัวไม่ไหว กว่าจะให้เหล่านักข่าวที่มาร่วมงานได้ภาพสมใจ เธอก็ได้แต่ฝืนยิ้มแบบกล้ำกลืนจำทน

            “ตัดเค้กกัน” จอมทัพบอกกับเธอ

            แต่นวลปรางลุกจากเก้าอี้ไม่ได้ แค่คิดจะยืนแล้วเดินไปที่นั่น นวลปรางก็จะล้มลงไปกองที่พื้นเวที จอมทัพหันไปพูดกับเจ้าหน้าที่รันคิวงานแต่ง ช่างภาพต่างๆ กลับไปประจำที่ สิ่งที่จอมทัพทำ คือช้อนร่างของนวลปรางไว้ในอ้อมแขน แล้วอุ้มเธอเดินจากโต๊ะที่จดทะเบียน ไปที่เค้กก้อนโตที่จัดเตรียมไว้

            เธอหันไปมองใบหน้าที่รกด้วยหนวดเครา ผมยาวรวบเป็นมวยด้านหลัง นวลปรางไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น ความสูงของจอมทัพ ทำให้หญิงสาวต้องคล้องแขนไว้รอบคอเขา เพราะเธอกลัวตก เขาเองก็ทำเหมือนกับอุ้มเด็กเล็กไว้มากกว่า เธอรู้สึกได้ถึงพลังกล้ามเนื้อใต้เสื้อสูท

            ตอนนี้เธอไม่ใช่ตกกะไดพลอยโจนธรรมดา เธอตกลงไปแล้วกู้ชีวิตคืนมาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เสียงปรบมือกึกก้อง ยินดีที่เจ้าบ่าวใส่ใจดูแลเจ้าสาวดีขนาดนี้ ในขณะที่นวลปรางแทบจะสิ้นสติสมประดี ท่ามกลางคำสรรเสริญและเอ่ยชม ถึงความน่ารักของชายที่ได้ชื่อว่า ‘สามีของเธอในอนาคต’

            เขาบรรจงวางเธอที่เก้าอี้ที่ทีมงานเตรียมไว้ให้ คุกเข่าตรงหน้าแล้วถือไมค์บอกรักเธอ

            “แม่จ๋า” นั่นคือเสียงที่นวลปรางตะโกนก้อง

มันไม่หลุดจากปาก และต่อให้ตะโกนออกไปจริงๆ มันก็คงไม่หลุดจากลำคอ เธอไม่ได้ยินเสียงใดๆ ในขณะที่จอมทัพคุกเข่าเบื้องหน้า บอกรักเธอด้วยคำหวาน

            “โกหก” เธอตะโกนออกจากหัวใจ

            แต่มันไม่หลุดปากเช่นเคย คนเพิ่งเจอกันจะมารักอะไรกันง่ายดายขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้

            เสียงปรบมือด้านล่างดังลั่น นวลปรางกำลังจะเป็นลม เขาดึงทิชชูมาซับเหงื่อให้นวลปราง ก่อนจะดึงมือเธอให้ลุกขึ้น โอบกอดเธอไว้แล้วพยุงไปตัดเค้ก

            “แค่ตัดเค้กเอง เดี๋ยวก็ได้นอนพักแล้ว แข็งใจหน่อย” เขากระซิบที่ริมหู แต่ทำให้เธอขนลุกทั่วตัว จอมทัพจูบบ่าเปลือยของเธอ มันอวดผิวนวลขาวเพราะชุดแต่งงานแบบเกาะอก  

            ทุกครั้งที่จอมทัพจูบบ่าและหลังของเธอ เสียงชัตเตอร์และไฟแฟลชก็สว่างวูบวาบ เค้กชิ้นแรกวางบนจาน เขาตักป้อนเธอพร้อมกับรอยยิ้ม

            “เค้กแต่งงานของเรา คำแรกของเจ้าสาวผม”

            อย่าว่าแต่เค้กเนื้ออร่อยจากโรงแรมชั้นนำเลย แค่น้ำเปล่าก็กลืนไม่ลงคอแล้ว

            นวลปรางอ้าปากรับเค้กช้อนนั้น เนื้อครีมฟูที่เคลือบเนื้อเค้กหวานกลมกล่อม แต่มันทำให้เปรอะเลอะริมฝีปาก เธอมองหาทิชชูมาเช็ด เจ้าบ่าวของงานอาสาเช็ดให้เอง

            แต่เช็ดด้วยริมฝีปากของเขา ที่แนบประกบริมฝีปากบางของนวลปรางจนหมด

            จูบแรกของนวลปราง ต่อหน้าคนในงานนับพัน ช่างชวนให้เธอเป็นลมล้มไปตรงนี้จริงๆ


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น