อัปเดตล่าสุด 2019-10-08 10:15:34

ตอนที่ 20 งานหลักของผู้บริหารใหญ่

บทที่ 20

งานหลักของผู้บริหารใหญ่

 

           วันนี้ประชุมเรื่องการบริหารที่ดินของคุณบารมี พ่อตาของจอมทัพ คุณหญิงสรวงสุรางค์เดินทางมาร่วมประชุมด้วย เขาให้ฝ่ายบริหารแต่ละส่วนทำหน้าที่ ส่วนตัวเขากางโน้ตบุ๊กตัวเอง เรียงภาพนวลปราง จากงานฉลองสมรสครั้งแรกและครั้งที่สอง ทำคลิปส่งให้เธอดู ว่าความสัมพันธ์เราเติบโตขนาดไหน

           ด้านข้างคือนาวิน ที่นั่งประกบคู่กับเขา เพื่อดูรายละเอียดของงานและช่วยเขาตัดต่อภาพให้นวลปราง

           “ปัญหาใหญ่คือ ที่ตรงนี้ไม่มีถนนตัดผ่าน ระบบโลจิสติกไม่ดี ถนนที่จะเดินทางมาพื้นที่นี่เรียกว่ายากลำบาก ผมเกรงว่าอนาคตข้างหน้าตรงนี้จะเป็นพื้นที่ร้าง” หนึ่งในคณะกรรมการเริ่มติติงพื้นที่ของคุณบารมี

           ส่วนคุณบารมีกับคุณสรวงสุรางค์ ก็รู้อยู่แล้วว่าที่ดินตรงนี้เป็นพื้นที่ตาบอด แต่เขาเชื่อมือคนอย่างจอมทัพ ที่จะพลิกฟื้นสร้างประโยชน์ให้คุ้มค่า พี่น้องสองหนุ่มชี้ที่หน้าจอโน้ตบุ๊กของจอมทัพ นาวินบอกให้กลับภาพนวลปรางจะแล้วขยายภาพกว้าง จะได้ดวงตาของนวลปรางชัดๆ ส่วนจอมทัพหันไปถามนาวินคิ้วขมวด ว่าจะดีเหรอ?

           เจ้าหน้าที่ที่นั่งในห้องประชุม เลยลองกลับภาพแล้วขยายภาพใหญ่ทำเลพื้นที่ พอทุกคนเงียบหันมามองที่หัวโต๊ะ นาวินเห็นภาพบนไวท์บอร์ด ทุกคนในที่ประชุมรอการตัดสินใจจากจอมทัพ

           นาวินรีบสะกิดพี่ชายให้ดูภาพที่ปรากฏบนนั้น เขาหน้านิ่วคิ้วขมวด อำพรางเรื่องที่แอบทำบนโต๊ะประชุม

           “ใครดูเรื่องการทาง” จอมทัพถามขึ้นมาลอยๆ จริงๆ เขายังปรับสมองจากงานที่หน้าจอมางานบริหารเบื้องหน้าไม่ได้

           เงียบไม่มีใครตอบคำถามนั้น เพราะไม่คิดว่าจอมทัพจะตั้งคำถามที่เหนือความคาดหมาย

           “ถ้าจะลงทุนทำถนนเอง ผมคิดว่าเราไม่คุ้ม” หนึ่งในผู้ร่วมลงทุนซักค้าน

           จอมทัพเคาะโต๊ะเล่น เขาอยากจบการประชุมแล้วไปนั่งตัดต่อคลิปให้นวลปรางเงียบๆ

           “เอาความเจริญเข้าไปใส่ ทำให้ตรงนี้เป็นพื้นที่ที่คนต้องไปอยู่ การตลาดมองสิ...คุณจะขายอะไรจากโลเคชั่นตรงนี้ได้บ้าง” จอมทัพโยนงานให้การตลาดคิดต่อ ส่วนเขาไปอยู่กับภาพที่หน้าจอคอมตัวเอง

           “จากตรงนี้ เราทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว โฮมสเตย์ คอนโดมิเนียม หมู่บ้านจัดสรรได้ค่ะ แต่เส้นทางที่จะเข้าไปนี่ต่างหากที่เป็นปัญหาใหญ่” เจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดรายงาน

           “เพราะอะไรครับ?” นาวินถาม หลังจากที่มองคลิปที่พี่ชายเรียงภาพเมียไปกว่าครึ่ง

           จอมทัพกำลังเลือกเพลงที่มาใส่ เขาสองคนเคยฟังเพลงเหล่านี้มาแล้ว แต่จอมทัพยังเลือกเพลงไม่ได้

           “เส้นทางนี้ชาวบ้านทำเกษตร เราต้องกว้านซื้อพื้นที่พอสมควร เพื่อทำถนนตัดผ่านเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ ระยะทางประมาณสี่กิโลเมตร”

           หลังจบการรายงาน ได้ยินเสียงนาวินทักจอมทัพให้กลับภาพอีกที จะได้ดูเหมือนนวลปรางรอความรักจากเจ้าบ่าว ท่าทางที่บอกจอมทัพ อาการของนาวิน ทำให้เจ้าหน้าที่ในห้องประชุมกลับภาพ ดูอีกด้านของพื้นที่จากการสำรวจของกูเกิ้ลเอิร์ทตามไปด้วย จังหวะเดียวกับที่จอมทัพพยักหน้าเห็นด้วยกับนาวิน เขาแทบไม่ได้มองเลยว่า ด้านบนไวท์บอร์ดมีภาพอะไรปรากฏบ้าง

           แต่ทุกคนที่รวมประชุมต่างเห็นช่องทางบางอย่าง เพราะรอบๆ ของที่ดินตรงนี้สวยงาม ภาพสลับเป็นคลิปวิดีโอจากโดรนที่บันทึกมา คราวนี้เสียงถกหาทางออกของเส้นทางที่ต้องลงทุนก็ดีขึ้น โครงการต่างๆ เกิดขึ้นตามภาพเหล่านั้น ในขณะที่อีกรายบอกให้ร้านค้าชุมชนขายสินค้าการเกษตร

           จอมทัพนั่งเป็นประธานในการประชุมเงียบๆ เพราะจอมทัพจดจ่อกับคลิปที่ตัวเองทำเพื่อนวลปราง ส่วนนาวินก็ฟังเรื่องสรุปย่อของโครงการ

           สองผู้บริหารรู้สึกเหมือนเดินออกจากที่ใดที่หนึ่ง แล้วเจอความสำเร็จ ทุกคนเข้ามาคล้องพวงมาลัยให้เขากับพี่ชาย ทั้งที่ความเป็นจริงจอมทัพกับนาวิน ยังหาเพลงที่ลงตัวกับคลิปที่เขาทำให้นวลปรางไม่ได้

           “เดือนหน้าเรานัดคุยเรื่องความคืบหน้าโครงการนี้อีกที” จอมทัพบอกกับที่ประชุมทั้งหมด เขาจะไปตั้งใจฟังเพลงในห้องทำงานตัวเองแล้ว แล้วหาเพลงมาประกอบงานตัดงูๆ ปลาๆ ที่ทำขึ้นมาเอาใจเมียเด็กสักหน่อย

           คนที่ยิ้มแก้มปริคงเป็นคุณบารมีกับสรวงสุรางค์

           เพราะที่ตาบอดราคาสิบล้าน ได้มือทองของจอมทัพมาบริหารอสังหาริมทรัพยัตรงนี้ แถมยังวางแผนจัดการใหม่ เพื่อให้ที่ดินผืนนี้มีมูลค่า แนวโน้มราคาที่ดินดีดตัวขึ้นหลักพันล้าน สองสามีภรรยามองเห็นกำไรที่จะกอบโกย

           บารมีไม่เท่าไร เขาภูมิใจในตัวจอมทัพ แต่สรวงสุรางค์เธอวางแผนจะไปกว้านซื้อที่ดินบริเวณนั้น คาดหวังว่าทีมของจอมทัพจะไปซื้อที่ทำถนน นั่นหมายถึงเธอจะได้กำไรอีกทอดหนึ่งจากการขายที่ดินเหล่านั้น  

           “ขอบใจนะคุณจอมทรัพย์ ไม่อย่างนั้นงานนี้ผมคงเข้าเนื้อ”

           บารมีพูดกับลูกเขยอย่างสุภาพ

           “ไม่เข้าเนื้อหรอกครับ เพราะทีมงานของผมเก่ง แต่ละคนประสบการณ์เกินกว่าผมเยอะ” จอมทัพให้เครดิตทีมทำงานของตัวเอง ในขณะที่ยืนคุยกับบารมี เขาหันไปโบกไม้โบกมือให้กับเพื่อนรวมงานที่กระจายตัวออกจากห้องประชุม

           “แต่ป้าก็เห็นคุณจอมหน้านิ่วคิ้วขมวด คงจะต้องดูรายละเอียดของงานตัวเองด้วย” สรวงสุรางค์ยกยอจอมทัพ เธอตีสนิทด้วยการแทนตัวเองว่า ‘ป้า’

           จอมทัพทำหน้าเหลอหลา ก่อนจะรับคำสั้นๆ คิดไม่ถึงว่าสรวงสุรางค์จะตีสนิทเขา ทั้งที่สายตาของเธอที่มองจอมทัพดูไม่จริงใจ ชายหนุ่มไม่อยากจะบอกเลยว่า ทั้งหมดนี้เป็นไอเดียของพนักงานเขา ไม่ใช่ของเขาเลย เพราะเขายังง่วนกับคลิปตัดต่อ และหาเพลงที่ลงตัวกับภาพของนวลปรางไม่ได้

           “เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกันไหม ผมเป็นเจ้ามือเอง” บารมีอยากเลี้ยงน้ำชากาแฟให้จอมทัพสักหน่อย เขาอยากรู้ข่าวนวลปราง ว่าลูกสาวคนเล็กกับชิดชมเป็นอย่างไรบ้าง

           “ไว้โอกาสหน้าดีกว่าครับ ผมนัดปรางไว้ คุณแม่ชิดชมเข้ารับการผ่าตัด ผมบอกกับปรางว่าเสร็จงานประชุมที่นี่ผมจะรีบไปหาเธอทันที ถ้าอยากจะคุยเรื่องโครงการอื่นๆ คุยกับนาวินหรือฝ่ายการตลาดของเราได้ครับ พวกเขาปราดเปรื่องกว่าผม ขอบคุณสำหรับกาแฟนะครับ”

           จอมทัพบ่ายเบี่ยง เพราะรู้ว่าบารมีต้องการภาพลักษณ์ที่บอกกับทุกคน ว่าเขาคือพ่อตาของจอมทัพ ตัวเขาเองไม่ปฏิเสธเงื่อนไขนี้ แต่ไม่อยากให้บารมีกับสรวงสุรางค์หาประโยชน์ ชายหนุ่มเดินจากไปแล้ว แต่เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ จอมทัพเดินย้อนกลับมาหาอีกครั้ง

           “ผมได้ข่าวว่าเฌอมาลย์อยู่ที่หัวหิน ถ้าอยากรู้รายละเอียด ไปถามนักดนตรีที่ชื่อเอกเอื้อดูนะครับ ปรางเป็นห่วงเฌอมาลย์จนให้เพื่อนช่วยตามหา เพื่อพาพี่สาวมาหาพ่อตัวเอง แล้วคุณทั้งคู่ไม่คิดจะตามลูกสาวเหรอครับ” จอมทัพเดินจากไปของจริง เขาอมยิ้มให้กับระเบิดที่วางไป

           ที่เหลือก็ให้พ่อแม่ตามลูกสาวคนเดียวกลับมาดูแลกันเอง

           มีหรือลูกสาวหายไป แล้วพ่อแม่อย่างบารมีกับสรวงสุรางค์ จะไม่เดือดเนื้อร้อนใจ มันมีอะไรที่น่าสงสัย เพียงแต่เขาไม่ขุดคุ้ยขึ้นมาเท่านั้นเอง


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น