อัปเดตล่าสุด 2019-10-15 10:41:36

ตอนที่ 23 จอมทัพจัดให้

บทที่ 23

จอมทัพจัดให้

           

            จอมทัพคุยกับบารมี เรื่องที่สรวงสุรางค์มาอาละวาดที่โรงพยาบาล เขาถึงได้รู้ว่า คุณหญิงเกรี้ยวกราดเพราะสามีไม่กลับบ้าน บารมีขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ จะพาสรวงสุรางค์มาขอโทษอาม่า กับหมอนทนทีด้วยตัวเอง

            แต่จอมทัพห้ามไว้ ต่อไปนี้การคุยเรื่องโครงการบริหารที่ดิน จะมีเพียงบารมีที่เข้าบริษัทเขาได้ ส่วนคุณหญิงทางบริษัทไม่สะดวกให้เข้ามาอีก แม้กระทั่งมานั่งดื่มกาแฟที่ชั้นล่างของอาคารด้วยซ้ำ กำไรจากการบริหารพื้นที่ตรงนี้ สี่สิบเปอร์เซ็นต์จะยกให้กับชิดชมกับนวลปราง ถ้าไม่เป็นไปตามนี้ จอมทัพยินดีที่จะซื้อที่ดินทั้งหมดตามราคาประเมิน ซึ่งมีมูลค่าไม่กี่สิบล้าน เขาจะดองเค็มพื้นที่นี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะรู้สึกอยากกลับมาบริหารพื้นที่ตรงนี้ใหม่ แม้ว่ามันจะเป็นชื่อของเขาก็ตาม

            แน่นอนว่าคำตอบทั้งหมดคือได้ เพราะอย่างไรคุณหญิงสรวงสุรางค์และบารมี ก็ได้เงินหลายร้อยล้านจากพื้นที่นี้

            ส่วนข่าวของเฌอมาลย์จอมทัพไม่สนใจ และไม่ถามหาอีก จอมทัพโทษตัวเอง ที่บอกข่าวนี้เพื่อให้พ่อแม่ไปจัดการลูกสาวกับเอกเอื้อ แต่กลับกลายเป็นบูมเมอแรง ย้อนกลับมากระแทกหัวใจของเขาแทน

            “ไม่ต้องห่วงนะ ต่อไปนี้จะไม่มีใครกล้าแตะปรางกับคุณแม่อีก” จอมทัพยิ้มให้กับภรรยา

            นวลปรางพยักหน้าให้กับจอมทัพ เธอกราบขอบคุณที่อกของเขา จอมทัพได้แต่มอง เขาอยากจะรวบมือรวบตัวนวลปรางแล้วดึงมากอดมาหอมแก้มปลอบขวัญ แต่เกรงใจว่าที่นี่คือห้องพักในโรงพยาบาล แถมแม่ยายนอนยิ้มให้กับเขา นวลปรางเดินไปหาอาม่า ทรุดตัวกราบที่ตักอาม่า

            “ปรางขอบคุณอาม่าที่...” นวลปรางพูดต่อไม่ออก

            ส่วนชิดชมได้แต่น้ำตาไหล ดีใจที่ลูกสาวทำหน้าที่แทนตน ในขณะที่ตนเองเพิ่งออกมาจากห้องไอซียู

            “อาปราง อาม่าต่างหากที่ต้องขอบใจลื้อที่มาดูแลอาจอมแทนอาม่า สิ่งที่ดีที่สุดคือครอบครัว ไม่ใช่เงิน ไม่ต้องร้องไห้ ไม่ต้องอยู่อย่างหวาดกลัว เข้าใจไหม” อาม่าลูบเรือนผมของนวลปรางด้วยความเอ็นดู

            หญิงชราออกหน้าแทนนวลปรางและชิดชม เพราะเธอเข้าใจความรู้สึกนี้ดี เธอมีทุกวันนี้ เริ่มจากเด็กสาวปลูกผักขายย่านสามเสน ต้องแต่งเป็นเมียคนที่สามของเจ้าสัว เพราะเมียใหญ่กับเมียรองมีแต่ลูกสาว มีแต่เธอเท่านั้นที่มีลูกชายให้กับเจ้าสัวเพียงคนเดียว และมีลูกสาวอีกคนที่อยู่ข้างกาย

            ทว่าเธอไม่ได้เลี้ยง ‘ต่อตระกูล’ ลูกชายตัวเองเลย ต้องยกให้กับเมียใหญ่เป็นคนเลี้ยงดู อาม่าเคยต่อสู้กับปัญหาครอบครัวจนน้ำตาเช็ดหัวเข่า ต่อตระกูลเสียผู้เสียคนเพราะแม่ของจอมทัพขอเลิก เนื่องจากทนประเพณีจีนที่โถมใส่ไม่ไหว เธอปกป้องลูกสะใภ้และลูกชายไม่ได้เลย

            เวลานั้นอาเลียงมีเพียงกิมลั้งลูกสาวที่เจ็บออดๆ แอดๆ ปัญหารังแครังคัดในครอบครัวที่กระหน่ำใส่เธอ แทบไม่เจอหน้าลูกชาย ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวคอยเป็นกำลังใจให้ต่อตระกูล และมองกิมลั้งตายโดยที่แม่ช่วยอะไรลูกไม่ได้

            อาเลียงบอกกับตัวเอง เธอจะไม่ทำแบบนี้กับใคร เธอร้องไห้พอทน แต่เห็นต่อตระกูลมากราบที่ตักแล้วร้องไห้ หัวอกแม่สั่นไหว ยิ่งเห็นจอมทัพยืนมองมารดาเดินออกจากบ้านน้ำตาอาบหน้า เด็กชายวิ่งหนีจากตึกใหญ่มากอดอาม่าให้คอยปลอบใจ จนเผลอหลับคาตัก

            อาเลียงบอกกับตัวเอง เธอจะไม่ปล่อยให้ครอบครัวพัง เพียงเพราะนิสัยเอาชนะ ไม่ทำให้บ้านเป็นนรกเพียงเพราะเงิน สิ่งนี้จะต้องไม่เกิดขึ้นกับหลานของเธอ

            สิ่งที่ต่อตระกูลตอบแทนแม่แท้ๆ ของตัวเอง เขาเซ็นยกลูกชายทั้งสามคนให้กับแม่เลียง พร้อมกับเงินก้อนหนึ่ง เพื่อให้แม่เลียงเลี้ยงดูลูกชายที่เขาแทบไม่ได้แตะ เพราะแม่ใหญ่แม่รองคอยบงการ หาเมียคนใหม่มาให้ จนแม่ของนทกับนาวินขอลาขาดไปอีกคน ก่อนที่ต่อตระกูลจะเสียชีวิตเพราะความเสเพล เขามั่นใจว่าแม่เลียงคนนี้ จะดูแลลูกของตนได้ดี

            จอมทัพ นทนที นาวิน เป็นตัวแทนของต่อตระกูล ตอนนี้อาม่ากำลังมีชิดชมเป็นตัวแทนของกิมลั้ง ลูกสาวที่เสียชีวิตไปพร้อมกับความเจ็บปวดของหัวอกแม่ สำหรับอาม่าไม่ว่าลูกสาวหรือลูกชาย ทั้งคู่มีค่าต่อความรู้สึกเธอทั้งสิ้น 

            อาเลียงกัดฟันเลี้ยงหลานสามคน โดยไม่สนใจเงินกงสีของครอบครัวเจ้าสัว ที่พวกเขาเอาเงินมาต่อรอง เพื่อเอาหลานสามคนของเธอไป

            ที่มีวันนี้ได้เพราะความสามารถของจอมทัพ หลานชายคนโตที่เก่งหัวไว กัดฟันส่งน้องอีกสองคน ส่วนนทนทีเป็นหมอตามที่อาม่าฝัน อยากให้นทนทีช่วยเหลือคนอื่น ส่วนนาวินเป็นเหมือนลูกชายที่อยู่ดูแลอาม่าอย่างดี วันนี้อาม่าเลี้ยงหลานเหมือนเลี้ยงลูกชายตัวเอง อาม่าจะไม่ยอมให้ชิดชมจากลาโลกนี้ไปง่ายๆ ถ้าเธอสู้ อาม่าและหมอก็พร้อมสู้ไปด้วยกัน

            อาม่าลุกจากที่นั่งไปหาชิดชม มองเธอด้วยความเมตตาเหมือนมองเห็นกิมลั้ง

            “อาชิดชมก็เหมือนกัน ไม่ต้องทุกข์ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว อาม่าอยู่ตรงนี้ จะดูแลลื้อทุกอย่าง หายแล้วเราจะไปไหว้พ่อแม่แท้ๆ ของลื้อกัน เขาคงให้อภัยนานแล้ว แต่เขาติดต่อลื้อไม่ได้” อาม่าลูบผมชิมชมที่มองเธอผ่านม่านน้ำตา 

            “อย่าไปคิดถึงอดีต เราแก้ไขอะไรไม่ได้ คิดถึงปัจจุบันทำให้ดี อนาคตของเราก็จะดีนะอาชิดชม” อาม่ากอดชิดชม ร่างกายที่สั่นเพราะอาการป่วยจากเส้นประสาท มันสั่นมากขึ้น เพราะเธอได้ความรัก ที่ชดเชยความเจ็บปวดที่ต้องอดทนในอดีต

            มันไม่ใช่ความผิดของชิดชม อย่างที่นวลปรางเคยบอกกับสรวงสุรางค์ แต่มันเป็นความไม่กล้าของพ่อ ที่ไม่หย่าขาดกับสรวงสุรางค์ตั้งแต่เขายังหนุ่ม แต่อยากตั้งครอบครัวใหม่กับชิดชม คิดว่าตนเองจะจัดการทุกอย่างได้ หลอกแม่ของเธอใช้ชีวิตคู่แบบทับซ้อนจนความแตก ทำให้ชิดชมต้องหอบลูกสาวหนีอายไปที่น่าน

            “ว่าแต่อานท มะกี้เจ็บมากหรือเปล่า?” อาม่าหันไปถามหลานชายอีกคน

            นทนทีกำลังจะรีบปฏิเสธ แต่จอมทัพเหยียบเท้าน้อง จนนทนทีหันไปมองหน้า เขากระแทกศอกเข้าสีข้างนทนทีเบาๆ อีกมือหนึ่งบีบไหล่น้อง จนนทนทีจุกและทรุดคามือพี่

            “ก็พี่บอกแล้วให้นางดูหลังให้ก็ไม่เอา โดนไหล่ที่เป็นออฟฟิศซินโดรม ฝืนทนเจ็บก็ทรมานแบบนี้แหละ” จอมทัพชิงพูด ทุกคนหันไปมองสไบนาง เธอก้มหน้าไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ สไบนางขยับเข้าไปหากรองทองแม่ตนเอง ภาพที่นทนทีเอาตัวเองปกป้องสไบนาง ทำให้เธอพูดอะไรไม่ออก

            ท่าทีอึกอักของสไบนาง ทำให้หมอหนุ่มต้องหาทางออก

            “มะ...ไม่เป็นไรครับ ผมมียาคลายกล้ามเนื้อ”

            นทนทีถอยห่างจากจอมทัพ ความเจ็บปวดก็หายเป็นปลิดทิ้ง เพียงแค่ก้าวออกมาให้พ้นมือตั่วเฮียเท่านั้น นทนทีพูดปัดเพราะไม่อยากให้สไบนางต้องอึดอัดใจ

            “อดต่อไป ไอ้นท” จอมทัพพูดเบาๆ เขาเข้าไปกอดนวลปราง หอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่

            “แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลปรางอย่างดี” เขาพูดจบก็หอมแก้มเธออีก

            ชิดชมพยักหน้า ตอนนี้เธอเบาใจโล่งใจยิ่งกว่าอะไรแล้ว

            “มะรืน ผมจะไปดูงานที่โคราช จะขอพานวลปรางไปด้วยได้ไหมครับ” จอมทัพค่อยๆ พูด เพราะรู้ว่าชิดชมห่วงลูกสาว และนวลปรางก็ห่วงแม่ที่เพิ่งออกจากห้องผ่าตัด

            “ไม่ต้องห่วงแม่ แม่มีอาม่า มีคุณหมอ มีน้ากรองทอง มีบอดี้การ์ดมือเหล็กคอยดูแล แต่คุณจอมมีปรางคอยดูแลคนเดียว” แม่พูดให้นวลปรางเบาใจ

            ส่วนลูกสาวเดินไปขอบคุณสไบนางอีกครั้ง

            “ปรางฝากคุณนางดูแลคุณหมอนทด้วยนะคะ คุณหมอนททำงานหนัก ต้องดูแลอาม่า ต้องดูแลแม่ให้ปราง ปรางเป็นห่วงคุณหมอ ฝากคุณนางด้วยนะคะ” นวลปรางบอกสไบนางหน้าซื่อตาใส

            ทุกคนได้แต่ลอบยิ้ม คนที่ยิ้มหวานเจี๊ยบคงเป็นอาจอม ที่เมียรักยอมทำตามที่เขากระซิบบอก

          “เมียจ๋า ไปบอกนางให้ดูแลนทด้วยนะ” จอมทัพแอบกระซิบบอกเธอ ตอนที่สวมกอดแล้วหอมแก้ม

            ส่วนนทนทีเหลือบมองพี่ชาย นี่ซ้อของเขาเจ้าเล่ห์เพทุบายเหมือนตั่วเฮียแล้วสินะ

           

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น