อัปเดตล่าสุด 2019-10-15 10:47:11

ตอนที่ 25 จะไม่ทน

บทที่ 25

จะไม่ทน

           

          พ่อมองเฌอมาลย์ด้วยสีหน้านิ่งๆ อีกด้านหนึ่งเป็นแม่ที่สีหน้าไม่ดีมาหลายวัน เนื่องจากพ่อยื่นคำขาดว่าจะไม่กลับ หากเฌอมาลย์ไม่กลับมาปรากฏตัวที่บ้าน สรวงสุรางค์เลยไปตามลูกสาวกลับมาจากหัวหิน

            “จะเอายังไงดี ไปอยู่กับแฟนคนนี้เกือบเดือนแล้ว เขาจริงจังกับเฌอมากแค่ไหน?” พ่อถามเรียบๆ แต่อยากได้คำตอบที่แท้จริงจากเฌอมาลย์

            “ฉันคิดว่าลูกยังไม่พร้อมหรอก ลูกยังเด็ก” สรวงสุรางค์ตอบคำถามนั้นแทน

          ฝ่ายแม่กำชับเฌอมาลย์มาตลอดทาง ห้ามตอบคำถามใดๆ ที่จะผูกมัดให้เฌอมาลย์แต่งงานกับแฟนคนนี้ ส่วนเจ้าตัวทำอะไรต่อไม่ได้ เพราะสิ่งที่แม่ต่อรองคือบัตรเครดิต และวงเงินที่แม่จ่ายให้ ถ้าเธอทำตัวดีอย่างที่แม่ต้องการ เธอจะได้เงินจำนวนนั้นตามเดิม

            “ไม่พร้อม ยังเด็ก แต่ก่อนหน้ายอมรับหมั้นและรับสินสอดเขามาตั้งห้าสิบล้าน” บารมีเหยียบความรู้สึกโกรธไว้ให้ลึก เขาพูดเรื่องจริงที่เกิดขึ้นให้เฌอมาลย์รับรู้ด้วย

            ลูกสาวหันไปมองแม่ราวกับโดนกระตุกด้วยเชือก เมื่อรู้ว่าทรัพย์สินที่แม่ได้มานั้น มีมูลค่าเท่าไร เพราะเธอได้เงินมาใช้เพียงหลักแสนเท่านั้น

            “พ่อบอกว่าค่าตัวหนูห้าสิบล้านเลยเหรอคะ?” เฌอมาลย์ถามซ้ำ เธอหันไปมองแม่เหมือนโกรธเคืองอะไรบางอย่าง

            “แต่คงต้องคืนเขาล่ะมั้ง ก็หนูไม่ได้แต่งกับจอมทัพ คนที่แต่งคือนวลปราง” บารมีเปรยออกมา แต่เขารู้ว่าทางฝั่งจอมทัพไม่ได้สินสอดคืนแม้แต่บาทเดียว

          บารมีมองคุณหญิงสรวงสุรางค์ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ก่อนหน้านี้เขามองเห็นความงามและความร่ำรวยของเธอ กลิ่นหอมของธนบัตรกับแสงเพชรที่เล่นไฟ มันหลอกล่อให้เขาวิ่งเข้าหา และทำทุกอย่างเพื่อมัดเธอไว้กับตัวเขา

          เขาทิ้งรักเก่าที่เคยสร้างกับชิดชมให้จบลงตรงนั้น เพื่อสร้าง ‘อนาคต’ กับสรวงสุรางค์  และกลับไปรดน้ำพรวนดินต้นรักกับชิดชม หลังจากที่รู้ว่าชิดชมเฉิดฉายบนเวทีประกวดนางงามประจำจังหวัด เขาคิดว่าจะครองรักกับผู้หญิงสองฝ่ายไว้ด้วยกันได้ แต่บารมีประเมินทุกอย่างผิด มันคือความผิดพลาดที่เขาไม่เคยคิดจะให้อภัยตัวเอง

          เวลานี้เขาไม่ได้รังเกียจสรวงสุรางค์ เขาเฉยเมยมากกว่า ที่โกรธจนเกลียดคือตัวเอง เพราะตัดสินใจผิดพลาดในอดีต

          “ถ้าอย่างนั้น ปรางก็คงได้เงินห้าสิบล้านนั้นไป” เฌอมาลย์พูดเบาๆ เธอทำหน้าเซ็งและหงุดหงิด

          “เท่าที่รู้ไม่ได้ คุณเลียงบอกพ่อมาแล้ว” บารมีต้องตัดไฟแต่ต้นลม เขาอยากวัดใจกับคุณหญิงสรวงสุรางค์ ว่าจะกล้าบอกความจริงเรื่องนี้กับเฌอมาลย์หรือเปล่า

          “สิ่งที่พ่ออยากรู้ต่อจากนี้ เฌอจะเอายังไงต่อ จะแต่งงานกับแฟนไหม?” พ่อกลับไปที่คำถามเดิม

          “ก็บอกแล้วไงคะว่าลูกไม่พร้อม” แม่สวนกลับด้วยอารมณ์

          “ไม่พร้อมเพราะอายุ หรือเงินฝ่ายชาย คุณหญิงผมบอกเลยนะว่าไม่ชอบวิธีการนี้ ผมต้องการให้เฌอมาลย์มีชีวิตที่ดี คุณหญิงอย่าทำแบบนี้กับลูกเลย ผม...”

          “เสียปรางให้กับจอมทัพไปแล้ว ใช่ไหมคะ?” สรวงสุรางค์ต่อประโยคที่บารมีไม่ได้พูดออกมาจนจบ

          “เฌอเบื่อพ่อกับแม่ทะเลาะกันเรื่องนี้” เฌอมาลย์พูดเรื่อยๆ พร้อมกับถอนหายใจ เธอกำลังใคร่ครวญอะไรบางอย่าง เฌอมาลย์หันไปบอกกับบารมี

          “ข้อแรกเฌอยังไม่แต่ง เพราะเฌอไม่พร้อมจะรับใช้ใคร ข้อที่สองเงินสินสอดอยู่กับใครคะ เราคืนเขาหรือเปล่า” เฌอมาลย์สรุปเรื่อง

          เธอต้องห้ามทัพเรื่องครอบครัวของชิดชม เพราะพ่อกับแม่ทะเลาะเรื่องชิดชมนวลปรางบ่อยๆ  ตั้งแต่เธอเริ่มรู้ว่ามีน้องสาวอีกคนที่ต่างจังหวัด ไม่เคยเห็นตัวจริงเลย จนแม่เอารูปนวลปรางมาให้ดู ก่อนจะวางแผนสลับตัวในงานแต่ง สำหรับเฌอมาลย์ นวลปรางและชิดชมไม่ใช่ปัญหาของเธอ แต่เป็นปัญหาของแม่เธอต่างหาก

          “สินสอดอยู่กับฉัน” คุณหญิงตอบเบาๆ

          บารมีเหยียดยิ้ม เพราะเขาคิดไว้แล้วว่าสรวงสุรางค์จะไม่คืนเงินก้อนนี้ให้จอมทัพ

          “หนูขอทั้งหมดคืนค่ะ” เฌอมาลย์หันไปพูดกับแม่

          “แกก็เอาไปละลายให้ผู้ชายจนหมดนั่นแหละ” สรวงสุรางค์เสียงแหลม

          เฌอมาลย์จ้องมองแม่นิ่งๆ นี่เธอยอมเดินตามแผนของแม่ทุกอย่าง แต่กลับกลายเป็นได้เงินไม่กี่แสนเท่านั้น แถมแม่เธอยังเดินเกมผิดอีก

          “ฉันจะจัดการให้แล้วกัน” สรวงสุรางค์บ่ายเบี่ยง

          “แม่ หนูลูกแม่หรือเปล่า ถ้าใช่ แม่จัดการเอาเงินสินสอดคืนมาเลยค่ะ” เฌอมาลย์ไม่ลดละ

          “นี่แก...”

          “จะให้หนูออกข่าวโพนทะนาไหมคะ ว่าแม่แอบฮุบเงินห้าสิบล้านไม่ส่งคืนเขา ให้หนูเดินไปบอกคุณจอมทัพไหมคะ? ว่าแม่วางแผนอะไรไว้” เฌอมาลย์ข่มขู่แม่ หลายอย่างที่เธอไม่เคยเห็นด้วยกับสรวงสุรางค์ แต่ยอมทำตามเพราะต่างคนต่างกุมความลับของกันและกันไว้ เฌอมาลย์มีไพ่อีกใบไว้จัดการแม่ตัวเอง ไพ่ใบนี้ที่เฌอมาลย์ใช้เรียกทรัพย์จากแม่ได้ตลอดเวลา

          บารมีได้แต่ส่ายหัว นี่เขาให้แม่ไปตามลูกสาวกลับมา แต่กลับกลายเป็นว่าลูกสาวมาถามหาเงินกลางโต๊ะ โดยไม่สนใจเรื่องอื่นใดอีก บารมีเดินออกไปจากที่นั่น เขาถอนหายใจยาวๆ เพราะดูแล้วสถานการณ์คงจะเกินแก้ไขใดๆ ได้อีก

          “คุณจะไปไหน?” สรวงสุรางค์เรียกบารมีแบบกระชาก

          “ผมเบื่อที่จะคุยเรื่องนี้” บารมีไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดีกับชีวิตที่เหลือ เขาไม่เคยมีความสุขแม้แต่น้อย เป็นห่วงชิดชมแต่ไปเยี่ยมไปดูแลไม่ได้ เป็นห่วงนวลปรางว่าจะโดนเสือผู้หญิงขย้ำจนยับเยินขนาดไหน ห่วงเฌอมาลย์ แต่กลับกลายเป็นว่าลูกสาวไม่ห่วงตัวเอง แต่ห่วงเงินที่ไม่ใช่ตัวเอง เขาถามตัวเองหลายครั้ง มีพื้นที่ไหน ให้คนบาปอย่างเขาจะอาศัยอยู่กินได้บ้าง

          หลังจากที่บารมีเดินจากไป แม่ลูกยังสบตากันอย่างท้าทาย

          “ฉันให้แกเกิดมา” แม่เริ่มทวงบุญคุณลูกสาว

          เฌอมาลย์หัวเราะขำ เป็นประโยคที่เธอได้ยินมาแต่เล็ก เวลาที่เฌอมาลย์ไม่ทำตามใจแม่

          “แม่คะ แม่ได้เงินแค่ห้าสิบล้านมันจบ แต่หนูจะเอาเงินไปคืนให้เขา”

          “โง่” สรวงสุรางค์ตวาดลูกสาว

          “หนูไม่โง่ค่ะ หนูจะเอาไปคืนให้เขา ถ้าเขารวยขนาดนั้น เขามีจ่ายให้เรามากกว่าห้าสิบล้านแน่ๆ แล้วก็จ่ายให้เราตลอดชีวิต แม่จะให้นวลปรางกับน้าชิดชม เป็นหนูตกถังข้าวสารอย่างนั้นเหรอคะ?”

          “แกจะไปเป็นเมียน้อยจอมทัพหรือไง?”

          “แม่ คุณเลียงเขามีหลานชายสามคน หนูไม่สนคุณจอมทัพหรอกค่ะ ให้นวลปรางรับมือเขาไปก็พอ แต่ที่หนูสน...”

          เฌอมาลย์จำรอยยิ้มของหมอนทนทีได้ เธอเคยเห็นเขามาก่อน เป็นผู้ชายที่เพื่อนๆ เธออยากได้และกำหนดค่าหัวว่าเขาคือโบนัสในเกม แต่ไม่เคยมีใครได้ขึ้นเตียงกับนทนทีเลย และนี่เป็นโอกาสที่เฌอมาลย์จะได้ใกล้ชิดครอบครัวนี้ เรื่องเงินอาจจะใหญ่สำหรับแม่ แต่เรื่องชนะเกมประชันขันต่อในหมู่เพื่อน เธอปรารถนาเขามากที่สุด

          “นาวินก็ดีนะ เขาหัวการค้า” แม่มองข้ามนทนทีอย่างสิ้นเชิง

          “ใครบอกล่ะแม่ นาวินคล้ายคุณจอมทัพเสียขนาดนั้น เหมือนกันทุกอย่างจะต่างกันก็ตรงที่เที่ยวบินไม่แกร่งเท่า...คนที่หัวอ่อนที่สุด คุณหมอนทต่างหาก แต่ชื่อเสียงหน้าตาฐานะทางสังคม หอมกว่านาวินเป็นไหนๆ”

          เฌอมาลย์หว่านล้อมสรวงสุรางค์ เธออยากได้เขาใจจะขาด ตอนที่รู้ว่าต้องแต่งกับจอมทัพ เธอคิดแล้วว่าหากมีโอกาส เธอจะหว่านเสน่ห์ใส่น้องสามี แต่เมื่อตอนนี้เธอเป็นอิสระแล้ว เธอก็หว่านเสน่ห์ใส่นทนทีได้เต็มที่

          “ฉันจะจัดการให้สัปดาห์หน้าก็แล้วกัน”

          สรวงสุรางค์ไม่อยากบอกว่า เธอเพิ่งฟาดกระเป๋าใส่นทนทีไป แต่คุณหญิงไม่ปฏิเสธ หากเฌอมาลย์จัดการกับนทนทีได้ เธอก็พอใจที่จะมีลูกเขยเป็นหมอ และญาติพี่น้องของลูกเขยคือแหล่งทางเงินชั้นดีทั้งนั้น

          มันไม่ได้สำคัญว่าใครเป็นลูกเขยแล้วเวลานี้ แต่ชิดชมกับนวลปรางจะได้ดีกว่าเธอและเฌอมาลย์ไม่ได้

          เธอยอมคืนเงินสินสอดทองหมั้นให้กับเฌอมาลย์ เพราะลูกสาวจาระไนแผนการในสมองให้คุณหญิงฟังอย่างละเอียด

          “อย่าให้หลุดมือก็แล้วกัน แม่จะคอยรับน้ำชาของแกกับหมอนท”


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น