อัปเดตล่าสุด 2019-10-29 10:52:20

ตอนที่ 40 ลอกคราบจอมทัพ

บทที่ 40

ลอกคราบจอมทัพ

 

          วันนี้จอมทัพกลับมาถึงบ้านดึก เพื่อเคลียร์งานทุกอย่างให้เสร็จสิ้น เขาอยากชวนนวลปรางไปเที่ยวและพักผ่อนอีกสักรอบ แม่ชิดชมก็อาการดีขึ้นแล้ว หากเธอจะพาแม่ไปด้วย จอมทัพยินดี ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาไม่ได้เข้าใกล้นวลปรางเลย เธอรู้ว่าเขามีอะไรบางอย่างแต่ไม่ถาม ไม่ซักไซ้ให้จอมทัพต้องตอบคำถามที่ตอบยาก

          สายตาของนวลปรางวันที่มีงานเลี้ยงบริษัท ยืนยันกับเขาว่าเธอรักเขามากแค่ไหน เธอเว้นช่องว่างให้สามี ได้ทำสิ่งที่ค้างคาใจ จอมทัพบอกนวลปรางเพียงว่า หากทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเขาจะเล่าทุกอย่างให้ภรรยาฟัง

          ความเหนื่อยอ่อนจากงานที่โหมหนักมาทั้งวัน ทำให้เขามาถึงบ้านดึกดื่น แอบเปิดประตูมองในห้องชิดชม เงาตะคุ่มที่เตียงนอนเล็กๆ นิ่งสนิท เขาอยากเข้าไปหานวลปราง บอกคิดถึง แต่เกรงจะรบกวนชิดชมที่นอนพักรักษาตัว

          ชายหนุ่มเดินขึ้นห้องพักอย่างกะปลกกะเปลี้ยเพลียแรง พอเปิดประตูห้องเข้ามา ได้ยินเสียงจากห้องน้ำ ชายหนุ่มวางทุกอย่างลงที่พื้น นวลปรางเดินออกมาพอดี

          “เมียจ๋าเพิ่งอาบน้ำเหรอ” จอมทัพเดินไปหาด้วยความคิดถึงทั้งหมด เขาไม่รอคำตอบจากเมียรัก แต่จูบเธอให้สมกับที่คิดถึงและโหยหามานาน

          “คิดถึงเหลือเกิน” เขาบอกกับนวลปราง ทุกตารางนิ้วที่เป็นของนวลปรางพร้อมสำหรับผัวจ๋าคนนี้เสมอ

          ความโหยหาปรารถนาของจอมทัพเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งสองกลายเป็นหนึ่ง ก่อนให้อารมณ์รักและพายุแห่งพิศวาสพัดกระหน่ำร่างคนทั้งคู่ เสียงครางของนวลปรางและจังหวะตอบรับของเธอ ยืนยันว่าเขากำลังปรนเปรอบทรักรสเด็ดให้เมียสาว จอมทัพไม่อิ่มกับรักบทร้อนของตัวเองง่ายๆ ในขณะที่นวลปรางหายใจหอบระรวยระรินครั้งแล้วครั้งเล่า

          เขายื้อให้เธออยู่กับเขา สำราญกับทุกจังหวะที่ได้เสพสม ทั้งเอาใจทั้งยื้อรั้งราวกับแกล้งเธอเล่น จนเสียงหายใจของนวลปรางติดๆ ขัดๆ เธอกระซิบบอกความปรารถนา ให้จอมทัพล่องเรือรักไปถึงฝั่ง แล้วจะสมนาคุณให้ผัวจ๋าได้ต่ออีกหลายยกจนกว่าจะอิ่ม

          จอมทัพไม่รอให้เธอพูดซ้ำสอง ก่อนจะบอกรักซ้ำๆ จนเธอแทบขาดใจ แม้ว่าเธอจะจิกไปตามแผ่นหลังเขาแรงแค่ไหน แต่นั่นคือรางวัลที่เขาได้รับจากนวลปราง เสียงนวลปรางร้องขอราวจะขาดใจตายกลางเตียง ก่อนจะกอดรัดจอมทัพแน่น

          ร่างเธอตอบรับเขา ราวกับต้อนรับการกลับมาของสามีหื่น ที่ยังกินไม่เลิกไม่อิ่ม เธอไปถึงฝั่งขณะที่อีกฝ่ายหยอกล้อให้เมียหลง ลากเธอจากสวรรค์แล้วส่งเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอแทบจะอ่อนระทวยในจังหวะของเขา จนไม่เหลือเรี่ยวแรงใดๆ ไว้ต่อรอบใหม่

          รักบทแรกของเขาและเธอที่แสนซาบซ่าน ยังไม่ถึงใจเท่ากับรักบทนี้ที่ห่างหายกันไปเกือบเดือน เขาอัดแน่นเพื่อหวังผลให้ลูกของเราถือกำเนิด มองเมียที่นอนหายใจระรวยระริน จอมทัพรั้งเธอมากอดแล้วให้เธอนอนบนตัวเขา ไม่มีเสียงใด มีเพียงจูบแห่งรักที่จอมทัพป้อนให้เธอไม่หยุด

          “เมียจ๋า ผัวไปจัดการปัญหาของดารามาแล้ว” จอมทัพตัดสินใจบอกนวลปราง

          เธอแตะปลายนิ้วที่ริมฝีปากเขา

          “ถ้าไม่สบายใจที่จะพูดเรื่องนี้ ก็ไม่ต้องพูดค่ะทูนหัว”

          “ผมขอโทษที่ลืมอดีตไม่ได้ ดาราเขา...”

          จอมทัพพูดได้แค่นั้น เพราะเมียจ๋าชะโงกหน้ามาปิดปาก เธอจูบเขาเหมือนดูดความทุกข์จากใจจอมทัพจนสิ้น

          “อย่าลืมอดีตสิคะ คุณดาราเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของทูนหัว ดีเสียอีกที่ความรักครั้งนั้นทำให้เราของเรา...ซู่ซ่า”

          เธอไม่พูดเปล่า แต่ยันกายบนร่างเขาขยับร่างของตัวเองเบาๆ ช้าๆ จนจอมทัพร้องคราง

          “ผมอยากมีลูก” เขาลูบไปตามผิวและทุกสัดส่วนของนวลปราง ดึงเธอมากอดแล้วพลิกกลับตรึงเธอไว้กับเตียง

          “ปรางหยุดยาคุมแล้ว คราวนี้ก็อยู่กับฝีมือผัวจ๋าแล้วว่าจะ”

          “ขอหลายๆ ยกก็ให้ใช่ไหม”

          นั่นคงเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะจอมทัพเริ่มบรรเลงเพลงรักให้สมกับที่เขาอดยากมาเกือบเดือน เขาวาดลีลาอย่างเต็มพิกัด

          ก่อนหน้านี้ เมื่อครั้งที่เขาครองรักกับโสภิดารา บทรักของเขามันหวานเอื่อย ไม่เผ็ดร้อนดุดัน เป็นบทรักที่ไม่ได้เรียนรู้ว่าผู้หญิงต้องการอะไร เขารักโสภิดาราแต่ไม่เคยทำให้ถูกใจเธอ

          ปัญหาเรื่อง ‘นวลปรางไม่เสร็จ’ จึงเป็นปัญหาใหญ่ เพราะเขากลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบโสภิดาราอีก

          พอเลิกรากันไป จอมทัพมีสาวไซด์ไลน์มาเอาอกเอาใจถึงเตียง เขาทำได้ทุกอย่างที่ใจปรารถนา ไม่ต้องกังวลว่าความหื่นของตัวเองจะทำร้ายผู้หญิง เพราะเธอกลับชอบและตอบสนองอย่างเต็มที่

          ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เขาแอบหวังที่จะได้ครองรักกับนวลปราง เพราะจ้องภาพนิ่งของเธอตั้งแต่ชุดนักเรียนนักศึกษาแล้วด้วยซ้ำ ความคาดหวังว่าจะทำให้เธอสุขจนร้องเรียกเขาระงม เป็นสิ่งที่จอมทัพปรารถนา และเวลานี้เธอขาดเขาไม่ได้ และเขาก็ขาดเธอไม่ได้เช่นกัน

          ความอิ่มเอมที่เธอตอบสนอง ทำให้จอมทัพพอใจ เรียกร้องซ้ำๆ สักเท่าไรเมียเด็กก็ยินยอม

          “คืนนี้นอนที่ห้องนะ ผมคิดถึงปรางเหลือเกิน”

          จอมทัพอ้อนวอน และขอให้นวลปรางค้างกับเขาที่ห้องนี้ แม้จะไม่ได้ลูกแต่คืนนี้เขาก็บอกรักเธอถี่ๆ เพื่อย้ำว่า เขารักเธอหมดหัวใจจริงๆ

          เขาอยากชดเชยให้กับช่วงเวลาที่อดกินของโปรด เพื่อไปแก้ปัญหาที่คนใกล้ตัวนวลปรางโยนมาให้กับเขา

 

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น