อัปเดตล่าสุด 2019-10-29 10:59:47

ตอนที่ 42 ขออานางให้อานท

บทที่ 42

ขออานางให้อานท

 

             อาม่ามองหลานชายกับหลานสะใภ้ ที่เดินเล่นรอบสวน จอมทัพดูสดใสเหมือนเด็กหนุ่ม อาม่าคิดว่าตั่วเฮียคนดีกลับมาแล้ว เพราะหลานชายย้อนวัยกลับไปเป็นหนุ่มรุ่น ที่เดินหยอกล้อนวลปราง เขายิ้มกว้างราวกับไม่เคยมีความทุกข์บนใบหน้า

             ภาพหนุ่มสาวที่เดินคู่กัน ทำให้คนสูงวัยอย่างอาม่า ชิดชม กรองทอง ได้แต่นั่งยิ้มอย่างเบาใจ อาม่าเหลือบมองแม่ของสไบนาง ที่ชื่นชมทิวทัศน์บนลานกว้างของบ้านนี้ นางเลียงชี้ชวนให้ดูต้นไม้ต่างๆ ที่ได้รับความเอาใจใส่ดูแลมาตลอด

             จนเด็กช่วยงานบ้านมาเสิร์ฟของว่างและน้ำชา อาม่าก็ชวนคุยอย่างเป็นกันเอง

              “คุณจอมกับหนูปรางนี่น่ารักจัง คู่กันแล้วไม่แคล้วกันจริงๆ” กรองทองเอ่ยปาก เธอมองความรักของจอมทัพกับนวลปรางด้วยสายตาชื่นชม

             “นั่นสิ คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน” อาม่าส่งยิ้มให้

             “เมื่อวานถามอานทว่าจะให้อาม่าเตรียมสินสอดให้ไหม อาคุณหมอบอกว่าไม่ต้อง เขาเตรียมสินสอดของสไบนางตั้งแต่ตัวเขาเรียนจบ รักของอานทกับอานาง ก็ยาวนานหลายสิบปีเหมือนกันนะอากรองทอง”

             กรองทองก้มหน้า เธอไม่เคยคิดจะยกลูกสาวแต่งงานกับคุณหมอนทนทีเลยด้วยซ้ำ คำด่าทอและคำนินทาของคนอื่น  บอกว่าเธอจะยกระดับโดยขายลูกสาวให้เศรษฐี สักวันลูกเธอก็คงเป็นได้แค่ของเล่นให้กับนทนที คำเหล่านั้นกรอกหูดังก้องในจิตใต้สำนึก

             อาม่าเอื้อมมือมาจับมือของกรองทอง

             “อาม่าเคยดูถูกเหยียดหยามไม่ให้เกียรติลื้อหรือเปล่า”

             อาม่าพูดกับกรองทองอย่างใจเย็น เพราะรู้ว่าหลานชายฝ่าด่านคุณแม่ขี้หวงคนเดียวไม่รอด

             “อานทเคยทำให้อากรองทองน้อยเนื้อต่ำใจอย่างนั้นเหรอ”

             กรองทองปล่อยโฮ มันเป็นความคับแค้นใจที่กรองทองเก็บไว้มานาน เธออึดอัดเพราะรู้ว่ากรองทองก็รักนทนที แต่คำนินทาและคำสั่งสามีต่างหาก ทำให้กรองทองตัดสินใจไม่ได้ ชิดชมลุกจากเก้าอี้นั่งเล่น เดินมากอดกรองทอง เธอเข้าใจความรู้สึกของแม่คนนี้ คงไม่ต่างจากวันที่เธอ จู่ๆ ก็มาเป็นแม่ยายให้กับจอมทัพเช่นกัน

             “กรองทองฉันเข้าใจเธอนะ ฉันก็รู้สึกเหมือนกับที่เธอรู้สึก วันที่ต้องเป็นแม่ยายของคุณจอม ฉันก็เครียดและถูกคนอื่นด่าว่า แต่นั่นมันไม่สำคัญเลย สิ่งที่สำคัญคือความรู้สึกลูกสาวของเรา”

             ชิดชมยังมีอาการสั่น แม้ว่าทุกอย่างจะทุเลาแล้ว แต่อาการทางกายยังอยู่ กรองทองเงยหน้าสบตาชิดชม พอสงบแม่ของนวลปรางก็ไปนั่งที่เดิม  

             “สิ่งที่อาม่าดีใจ ไม่ใช่ได้หลานสะใภ้ดี แต่ได้แม่ของหลานสะใภ้ดี พอวันหนึ่งที่เราเป็นครอบครัวเดียวกัน อาม่าไม่อยู่แล้วแม่ของหลานสะใภ้ที่นิสัยคล้ายๆ กัน จะส่งเสริมให้ลูกสาวเป็นเมียที่ดี ทำให้ครอบครัวเป็นครอบครัว ไม่ยุแยงตะแคงรั่วให้แตกกันเอง ผลคือหลานชายอาม่าก็จะอยู่อย่างมีความสุข เหลนของอาม่าก็จะมีความสุขทุกคน สิ่งที่สำคัญไม่ใช่เงินทอง แต่เป็นความรักในครอบครัว อาม่าถึงเลือกหลานสะใภ้และแม่ยายให้หลาน”

             อาม่าพูดช้าๆ พร้อมกับยิ้ม เธอหันไปมองชิดชมฝ่ายนั้นได้แต่ป้ายน้ำตา ส่วนกรองทอง ก็ได้แต่เช็ดน้ำตาที่เปื้อนอาบหน้า

             “อาม่าไม่รู้หรอก จะตายวันตายพรุ่ง” นางเลียงพูดเบาๆ หยิบถ้วยน้ำชาเล็กขึ้นมาจิบ

             “ก็อยากจะดื่มน้ำชาของหลานสะใภ้ทั้งสามคน อานาวินไม่กล้ามองสาว ถ้าพี่ชายไม่แต่งงานก่อน อาม่าเลยต้องให้อาจอมแต่งด่วน แล้วก็อยากให้อานทสร้างครอบครัว เพราะเขามีคนที่เขารักแล้ว ก็ต้องสุดแล้วแต่อากรองทอง”

             “อาม่าอย่าพูดอย่างนี้สิคะ อาม่าต้องอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้อีชั้นก่อน” กรองทองจับมืออาม่ามาแตะที่ศีรษะตัวเอง

             “อากรองทอง รู้ไหมทำไมอาม่าถึงหาสะใภ้ให้หลานชาย” อาม่าพูดกับคุณแม่ใจแข็ง เพราะรู้ว่าถ้ากรองทองไม่อนุญาต ต่อให้นทนทีคุกเข่าขอสไบนาง เธอก็จะพาลูกไปลำบากอีก

             “เพราะอาม่ารักหลานของตัวเองมาก แล้วพวกเขาก็รักอาม่ามาก วันหนึ่งที่อาม่าไม่อยู่แล้ว เขาจะมีเมีย มีครอบครัว มีลูกๆ เป็นที่พึ่ง อานางหัวใจแข็งแกร่ง จะเป็นบ้านให้อานทได้”

             อาม่าลูบเรือนผมของกรองทอง เห็นใจและเอ็นดูความถ่อมตนของกรองทอง แต่อยากให้แม่คนนี้เห็นใจลูกสาวตัวเองด้วย

             “อานทอยากเรียกอากรองทองว่าแม่แล้ว ถ้าเกรงใจอานท ก็ให้เกรงใจในฐานะแม่ไม่ใช่คนที่ทำงานในบ้าน เป็นแม่ของอานทให้สมเกียรติ เข้าใจไหมอากรองทอง”

             “ค่ะ อาม่า เป็นพระคุณของอีชั้นเหลือเกิน”

             เธอรวบมือของอาม่ามากอดและยกมือไหว้

             “ฉันสิดีใจ เธอเลี้ยงลูกจนไปชกต่อยกับโจรข้างทางได้ ก็น่าจะดูแลอานทของฉันได้เหมือนกัน” อาม่าพูดจบก็หัวเราะ

             บรรยากาศขอหลานสะใภ้เรียบง่ายและรวดเร็ว อาม่าหยิบชิ้นขนมให้ชิดชม และกรองทอง เพื่อให้ทั้งคู่ได้กินขนมมงคลที่นางเลียงสั่งให้จอมทัพเตรียมไว้

             จะว่าไป ไอ้ตั่วเฮียตัวดีนี่ก็เดาทางอาม่าได้ทุกอย่าง เพียงแต่ช่วงที่ผ่านมา จอมทัพผ่านการสูญเสียอย่างรุนแรง กระทบจิตใจจนกลายเป็นคนหยาบกระด้าง อาม่าดีใจที่เขากลับมาเป็นอาจอมทัพคนเดิม แถมยังพูดไพเราะ ไม่กวนประสาทให้ต้องปวดหัว

             อาม่าคิดถึงวันที่สายสืบของจอมทัพมานั่งหน้าซีดที่บ้าน หลังจากที่อาม่าสั่งธนาคารไม่ให้ออกเงิน จอมทัพตามล่าหาคนที่หลอกโสภิดารา นางเลียงรู้ทันหลานทุกอย่าง

             นางไม่ว่าหากโสภิดารากลับมารักและซื่อสัตย์กับจอมทัพเหมือนเคย ไม่ว่าหากจอมทัพยอมรับเด็กในท้องของโสภิดาราได้ แต่คนที่ละอายใจคือคนรักเก่าของจอมทัพ มันเป็นข่าวร้ายที่นางเลียงเสียใจกับจอมทัพไม่น้อย

             นางเลียงลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก มองย้อนเส้นทางยุ่งยากที่เกิดขึ้นนานหลายปี หันไปมองชิดชมที่ประคองถ้วยน้ำชาสองมือ แม้อาการทางกายจะดีขึ้นมาก แต่มือยังสั่นอยู่ไม่น้อย

             วันที่จอมทัพตามหาเส้นทางการเงินของ ‘หนุ่มน้อยคนนั้น’ มันไหลไปที่ครอบครัวนี้ จอมทัพแทบจะถล่มบ้านหลังนี้ให้แหลกเป็นผุยผง ถ้าวันนั้นเขาไม่เห็นสภาพชิดชมออกมาเตรียมของทำขนม เห็นนางสาวนวลปรางที่ตื่นตั้งแต่ตีสี่ มาช่วยแม่ทำงานทุกอย่าง สองแม่ลูกคงไม่เหลือสภาพ

             ภาพความรักของชิดชมกับนวลปราง ระงับผีร้ายที่ชื่อจอมทัพได้อย่างสงบ อาม่าสั่งสายสืบ ให้แอบถ่ายนวลปรางที่กินข้าวคนเดียว รองน้ำจากตู้กรองน้ำเย็นที่มหาวิทยาลัย กลับไปดื่มที่บ้าน ภาพนิ่งของนวลปราง ที่แววตาสดใสไม่มีพิษมีภัยกับใคร ความดีและซื่อสัตย์ของสองแม่ลูก กลายเป็นเกราะคุ้มภัยทุกอย่าง

             ส่วนเอกเอื้อที่ยังรอดมาถึงตอนนี้ เพราะเขาพยายามที่จะช่วยเหลือครอบครัวนี้ เนื่องจากอุบัติเหตุและความชุ่ยของคนที่ไม่รับผิดชอบ ขับรถมาชนชิดชมและไม่สนใจไยดี จนเธอมีอาการทางกายน่าเวทนา

             วันนั้นอาม่ารู้ว่าตนห้ามจอมทัพไม่ได้ นางเลียงได้แต่ภาวนาให้หลานคนโต อย่าตัดสินใจผิดพลาดเด็ดขาด จนนาวินหอบเอาขนมอบจากน่านมาแบ่งเธอกิน เอาไปเลี้ยงพนักงานและส่งต่อเด็กกำพร้า นางเลียงก็มั่นใจอะไรบางอย่าง

             เพราะทุกอย่างที่สายลับส่งให้อาจอม ต้องสำเนาให้อาม่าหนึ่งชุด และต้องปิดจอมทัพเป็นความลับ ว่าส่งเรื่องนี้ให้อาม่า แล้วพวกเขาจะได้ค่าสำเนาเพิ่มขึ้นอีกสามเท่า สิ่งที่ยากคือ อาม่าต้องทำทีเป็นไม่รู้ทันหลาน ไม่ดักคอ แต่ต้องดักทางหลานทุกคน โดยเฉพาะหลานชายคนโต

             สิ่งที่นางเลียงทำได้ ให้กำลังใจนวลปรางกับชิดชม ภาพนวลปรางที่มีรอยยิ้มแม้จะอ่อนล้าสักแค่ไหน ภาพเหล่านี้สายลับส่งให้จอมทัพเป็นประจำทุกเดือน อาม่าเฝ้ามองจอมทัพเงียบๆ แล้วก็รู้ว่าอาจอมแอบสบตากับคนในภาพนิ่ง ราวกับชาวสวนที่มองไม้หายากค่อยๆ ออกดอกให้ผลช้าๆ

             เมื่อสุกแล้ว อาม่าแค่สอยผลไม้หายากใส่มือหลานชายเท่านั้นเอง

             “คู่นี้ไม่น่ามาเจอกันได้เลยนะคะ เป็นบุญเหลือเกิน ที่คุณจอมรักปรางจริงๆ” แม่ชิมชมเอ่ยปาก เธอคิดไม่ถึงเหมือนกัน ที่จอมทัพจะรักลูกสาวตนเองมากขนาดนี้

             อาม่าจิบน้ำชาถ้วยใหม่ เธอยิ้มให้ชิดชมที่ประคองถ้วยน้ำชาวางที่โต๊ะช้าๆ

             ชิดชมได้แต่มองลูกสาวเดินเล่นกับจอมทัพอย่างมีความสุข

             นางเลียงอยากจะบอกชิดชมว่า ไม่ใช่ความบังเอิญหรอก แต่พูดไม่ได้ เพราะความบังเอิญ มันเกิดจากวันที่ตนเองไปเล่นไพ่นกกระจอกแก้เหงา ขาไพ่ทาบทามบอกว่าคุณหญิงสรวงสุรางค์อยากให้ลูกสาวรู้จักกับนาวิน ขาไพ่แม่สื่อแม่ชัก เชิญชวนให้อาม่าพานาวินไปดูตัวลูกสาวของคุณหญิง

             แต่ทุกคนคงจะลืมไปว่า ครอบครัวคนจีนยังไงเสียลูกชายคนโตก็ควรแต่งงานก่อน สิ่งที่นางเลียงคิดว่าคุ้มค่าและยอมให้เป็นเรื่องบังเอิญ ก็คือเรื่องเล่าจากขาไพ่ ว่าสามีของคุณหญิง มีลูกเมียอยู่ที่น่านอีกครอบครัวหนึ่ง นั่นเป็นเรื่องที่จอมทัพไม่รู้ แต่อาม่ารู้ก่อนสายของจอมทัพเสียอีก อาม่าคิดเพียงว่า นวลปรางต้องคู่กับจอมทัพเท่านั้น

             “พระพรหมท่านลิขิตให้นั่นแหละ อาชิดชม”

             อาม่าบอกชิดชมที่ประคองตัวเองบนเก้าอี้อย่างโอนเอน กำลังใจที่เธอเห็นลูกสาวครองคู่กับคนที่คู่ควร ทำให้เธอหันกลับมาดูแลตัวเองมากขึ้น ชิดชมหันมายิ้มให้กับอาม่า นั่นเติมกำลังใจให้อาม่าด้วยเช่นกัน เพราะเหมือนตนเองได้เห็นกิมลั้งยิ้มให้แม่ไม่มีผิด  

             ครั้งนั้นนางเลียงเสี่ยง แต่ผลคุ้มค่ากับการเสี่ยงของตัวเองไม่น้อย เพราะครอบครัวคนรักของเฌอมาลย์อาม่าก็รู้จัก แค่ให้เงินเล็กๆ น้อยๆ กับเขา พาแฟนไปดื่มกินแบบลืมวันลืมคืนที่ต่างประเทศ เด็กคนนั้นชอบอวดและคุยโว่ว่ายังมีอีกมาก

             เพียงเท่านั้นก็หลอกล่อสรวงสุรางค์ไว้ได้พักหนึ่ง คุณหญิงตะปบชิ้นเนื้อในแม่น้ำให้ลูกสาวตัวเอง และบีบบังคับให้นวลปรางแต่งงานกับจอมทัพแทนเฌอมาลย์

             “อาม่าดีใจ ที่อาปรางรักอาจอม”

             นางพูดช้าๆ แต่สิ่งที่ดีใจที่สุด คือเห็นนวลปรางเดินร้องไห้มายกน้ำชาแทนเฌอมาลย์ และใจเต้นแรงเป็นสองเท่า เมื่อจอมทัพยืนยันว่าขอจดทะเบียนสมรสกับนวลปรางด้วย  

            เธอเบาใจ ที่แผนการที่วางไว้ดำเนินไปได้ด้วยดี หวังว่าความดีและความอ่อนหวานของนวลปราง จะละลายความกระด้างของจอมทัพได้จนหมด

            “อาม่าดีใจ ที่จอมทัพกับอานทมีแม่ยายดีๆ ”

            นางเลียงวางถ้วยน้ำชาช้าๆ คราวนี้ก็เหลือแต่หลานชายคนเล็ก ที่ไม่มองสาวคนไหนเลย นางอยากรู้เหมือนกันว่า นาวินจะมองสาวแบบไหน สำหรับอาม่า เธอไม่สนว่าสะใภ้จะรวยหรือจน สนแค่ว่าสะใภ้ต้องเป็นคนดี มองเห็นความดีของนาวินมากกว่าเงินของหลานชายก็พอ

            แต่เวลานี้ เธอสบายใจแล้วที่กรองทองยกสไบนางให้กับนทนที หากมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างนทนทีกับกรองทอง เธอไม่ต้องห่วงเป็นกังวลแล้ว

            “อากรองทอง กลับไปให้อานทยกน้ำชาได้เลยนะ ซินแสท่านบอกฤกษ์มาแล้ว” อาม่ามัดกรองทองให้แน่น งานนี้เธอต้องได้หลานสะใภ้ที่ชื่อสไบนาง

 

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น