อัปเดตล่าสุด 2019-11-04 19:24:30

ตอนที่ 45 เบ้าหลอม?

บทที่ 45

เบ้าหลอม?

 

          “เห็นข่าวไหม นี่ฉันบอกแล้วให้แกไปจีบนาวิน” คุณหญิงสรวงสุรางค์หันไปบอกกับลูกสาว

          “แล้วเป็นยังไง เงินสินสอดก็คืนไปแล้ว ลูกชายเขาก็บาดเจ็บปางตาย มีแต่เสียกับเสีย”

          “แม่คะ” เฌอมาลย์เรียกเบาๆ เธอหันไปมองบารมีที่นั่งอ่านหนังสือที่โซฟาอีกตัวไม่ไกลกัน เธอรู้ว่าพ่อยังเดินทางไปประชุมงานกับบริษัทของจอมทัพอยู่ กลัวความลับที่ตัวเองปกปิดจะแตกเสียก่อน

          เฌอมาลย์โกหกแม่ว่ากำลังจีบหมอนทนที  คุณหญิงถามว่าเมื่อไรจะได้ยกน้ำชา เฌอมาลย์แต่งเรื่องซื้อเวลาแม่ไปเรื่อยๆ

          เพราะในความจริงคือ เธออยู่กับเอกเอื้อทุกค่ำคืน จะออกมาด้านนอก เพราะออกมาร้องเพลงตามร้านอาหารกับเอกเอื้อบ้าง หรือไปเฝ้าเอกเอื้อร้องเพลงเท่านั้น ก่อนจะพาเอกเอื้อกลับคอนโดมิเนียม หญิงสาวรู้สึกได้ว่านี่คือความรักที่เธอต้องการ เอกเอื้อใส่ใจและดูแลเฌอมาลย์ เขามีคำพูดหวานๆ ให้เธอฟัง มีรักเผ็ดร้อนที่เฌอมาลย์ชอบ

          ส่วนสรวงสุรางค์รู้แล้วว่า คนที่มีอำนาจสูงสุดในตระกูลนี้คืออาม่า รองลงมาคือจอมทัพ แอบเสียดายที่ปล่อยจอมทัพให้หลุดมือ แต่คุณหญิงไม่ชอบจอมทัพ แม้กระทั้งวันแต่งงานเขาก็ไม่คิดจะทำตัวให้ดีขึ้น

          หลายคนบอกว่าเขาดิบเถื่อนเหมือนเจ้าพ่อ บ้างก็บอกว่านี่ธรรมชาติของวิศวกร ยิ่งพอทำงานหนักๆ จอมทัพไม่มีเวลามานั่งสนใจตัวเอง เขารวบผมยาวใส่สูทในวันแต่ง สำหรับสรวงสุรางค์มองจอมทัพเป็นโจรมากกว่า

          ยิ่งข่าวลือเรื่องผู้หญิงหนาหู สรวงสุรางค์เอาชายคนนี้ใส่พานส่งให้สองแม่ลูกที่เมืองน่าน คิดว่าสมควรแล้ว เพราะคืนแรกที่ส่งตัว ต้องตามหมอไปดูอาการแล้ว คุณหญิงไม่อยากให้ลูกต้องเจอผู้ชายแบบนี้ แต่อดเสียดายเงินทองในมือเขาไม่ได้

          ข่าวอุบัติเหตุใหญ่ คนขับรถสิบล้อเมายาบ้าขับฝ่าด่านตรวจกลางเมือง จนเกิดอุบัติเหตุชนรถของหมอนทนที นี่เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เฌอมาลย์โล่งอก เธอจะได้ไม่ต้องคอยหลบหน้าหลบตาแม่อีก

          “แล้วจะเอายังไงต่อ” คุณหญิงถามเฌอมาลย์น้ำเสียงคาดคั้น

          “ไม่อายกันบ้างหรือไง” บารมีที่นั่งเงียบมานานถามสองแม่ลูกอย่างหงุดหงิด ในขณะที่เกิดข่าวนี้ภรรยากับลูกสาว ยังคุยกันเรื่องหาสามีจากชายบ้านนี้อยู่

          “คุณควรจะดีใจนะ ที่ลูกเราไม่ได้ขึ้นรถคันนั้นไปกับหมอนท” สรวงสุรางค์หันไปพูดกับสามีเสียงเขียว

          บารมีลดหนังสือในมือลง มองลอดแว่นด้วยสายตาเอือมระอา เขาหันไปมองเฌอมาลย์ ราวกับจะบอกว่าตนเองไม่เข้าใจในสิ่งที่สองแม่ลูกทำอยู่ 

          “พ่อว่าเฌอควรไปเยี่ยมหมอนทนะ อย่างน้อยก็คนเคยคบหา” บารมีเตือนสติเฌอมาลย์

          “โอ๊ย เดี๋ยวอาม่าก็โยนซากหมอนทมาให้ลูกสาวเราหรอก คุณนี่คิดอะไรแปลกๆ” สรวงสุรางค์พลอยอิ่มตามไปด้วย

          “ผมคิดอะไรแปลกๆ อย่างนั้นเหรอ”

          บารมีย้อนคำช้าๆ เขารู้สึกตัวเองโง่มากขึ้น ที่มาเกี่ยวดองกับสรวงสุรางค์ ยิ่งวันนี้เธอแสดงความคิดและจิตใจ จากด้านมืดของตัวเองชัดมากขึ้น

          “ผมว่าเขารวยมากพอที่จะจ้างพยาบาลดีๆ มาดูแลหลานตัวเอง น้ำใจดีมากพอที่จะไม่โยนความรับผิดชอบนี้ไปที่คนอื่น และใจกล้ามากพอ ที่จะเลี้ยงหมอนทไปจนลมหายสุดท้าย หากเขาต้องพิการตลอดชีวิต”

          บารมีพูดยาวๆ เพราะเท่าที่เขารู้จักจอมทัพกับนาวิน ทั้งคู่เป็นลูกผู้ชายใจนักเลง กล้าได้กล้าเสีย และเมื่อเขากล้าขนาดนี้คงไม่ทิ้งนทนทีให้เป็นภาระคนอื่น

          “ผมถามจริงๆ ถ้าวันหนึ่งที่ผมมีปัญหา เหมือนกับที่หมอนทเผชิญอยู่ คุณจะทิ้งผมด้วยใช่ไหม” เขาถามไปอย่างนั้น เพราะเดาได้ว่าสรวงสุรางค์จะพูดอย่างไร และจะมีการกระทำออกมาเป็นอย่างไร บารมีวางหนังสือที่โต๊ะ ไปหยิบกุญแจรถเพื่อออกไปด้านนอก

          “คุณจะไปไหน” สรวงสุรางค์ถามบารมีที่กำลังเดินไปที่ประตู

          “ไปตีกอล์ฟ” เขาตอบไปอย่างนั้น เพราะใจเขาจะไปซื้อดอกไม้เยี่ยมนทนทีด้วยตัวเอง

          “ไม่เอาถุงไม้กอล์ฟไปด้วยล่ะคะ” สรวงสุรางค์รู้ทัน

          “ผมใช้แค่ไม้เดียวก็พอแล้ว ผมจะไม่เลือกไม้ผิดอีก” เขาหันมาตอบ ราวกับรู้ว่าสรวงสุรางค์หมายความว่าอย่างไร และเขาก็ต้องการบอกภรรยาคนนี้ ว่าที่ผ่านมาเขาผิดพลาดขนาดไหนด้วยเช่นกัน

          เฌอมาลย์เห็นอาการพ่อกับแม่ เธอพยายามปลีกตัวกลับคอนโดฯ ยังไม่ทันไร คุณหญิงสรวงสุรางค์ก็ตวาดเฌอมาลย์

          “แกก็เหมือนพ่อแก ที่ดีแต่หนีความจริงไปวันๆ”

          “แม่โกรธพ่อ ก็ลงที่พ่อสิคะ” เฌอมาลย์ท้วง

          ข่าวนทนทีประสบอุบัติเหตุเขย่าใจเฌอมาลย์ไม่น้อย เธอกลัวอุบัติเหตุจากรถ เพราะเรื่องบางอย่างที่ฝังใจยากจะลืมเลือน หันไปมองคุณหญิงที่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ

          บางครั้งเธอก็อยากถามแม่เหมือนกัน ว่าจะโกรธอะไรนักหนา

          วัยเด็กที่แม่ทะเลาะกับพ่อ แล้วพ่อเดินออกจากบ้าน แม่จะเห็นเฌอมาลย์เป็นกระโถนท้องพระโรง ทั้งทุบตีด่าทอ จนเฌอมาลย์สงสัยความรักของแม่ คราวนี้ก็เช่นกัน พอเห็นพ่อเดินออก เธอก็อยากจะออกไปให้พ้น เพราะเดาอารมณ์แม่ตัวเองไม่ถูก

          แม่ที่ชอบใช้กำลังกับลูกสาวคนนี้ เฌอมาลย์ไม่ฟังคำเรียกของคุณหญิง เธอปรี่ไปที่รถตัวเอง เพื่อขับรถออกจากบ้านขณะที่คุณหญิงสรวงสุรางค์เดินตามมากระชากแขน เฌอมาลย์รีบสะบัดออกแล้วขึ้นรถอย่างรวดเร็ว

          ตอนนี้คนที่ปลอดภัยสำหรับเฌอมาลย์ คือเอกเอื้อ ชายที่รอเธอที่คอนโดมิเดียมคนนั้น คนที่เข้าใจความรู้สึกของเฌอมาลย์ทุกอย่าง

          “ในเมื่อพ่อหาที่พักใจได้ ฉันก็ควรมีที่พักใจให้ตัวเองเหมือนกัน”

          เฌอมาลย์บอกกับตัวเอง เธอมองกระจกส่องหลัง เห็นคุณหญิงสรวงสุรางค์กำลังอาละวาด แบบไม่รักษาภาพพจน์ของตนเอง


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น