อัปเดตล่าสุด 2019-11-05 10:13:45

ตอนที่ 52 อย่าให้ความใจร้ายทำลายใคร

บทที่ 52

อย่าให้ความใจร้ายทำลายใคร

           

            เอกเอื้อนั่งมองทิวทัศน์เบื้องหน้า ฝากสายตาไว้กับสระน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออก หลังจากที่เจอคุณหญิงสรวงสุรางค์ เธอพูดถึงแผนการต่อไป แต่เอกเอื้อไม่อยากทำ

            ยิ่งเขาได้รับข้อความจากนวลปราง ว่าเธอตั้งครรภ์แล้ว หญิงสาวขออนุญาตสามี โทรมาบอกข่าวนี้กับเอกเอื้อ

            เขาถึงกับมือเท้าอ่อน ไม่ได้เสียใจที่เธอตั้งครรภ์กับจอมทัพ แต่เขากังวลที่คุณหญิงสรวงสุรางค์วางแผนมากมาย เพื่อให้นวลปรางและชิดชมย่อยยับต่างหาก แล้วนี่เธอกำลังตั้งครรภ์ เอกเอื้อกลุ้มใจแต่ไม่รู้จะป้องกันภัยนวลปรางจากอันตรายอย่างไรดี  

            การออกมาคุยกับคุณหญิง เขาพยายามร้องขอความเมตตาให้กับนวลปรางกับชิดชม แต่กลับกลายเป็นว่า คุณท่านที่มากบารมีไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น อยากให้มีอุบัติเหตุจัดฉากแล้วทำให้นวลปรางพิการ

            “ทั้งที่ปรางตั้งครรภ์ คุณท่านก็ไม่เว้นเหรอครับ” เอกเอื้อถามซ้ำ

            “ดี สะใจดี มันจะได้รู้ว่าไม่ควรมาแย่งผัวของใครอีก”

            “คุณท่านครับ ปรางไม่เคยแย่งของรักของใครเลยด้วยซ้ำ”

            “ฉันหมายถึงแม่ของมัน” สรวงสุรางค์ตวาดเอกเอื้อ

สีหน้าแววตาเธอเหมือนยักษ์ ที่หลุดจากการเฝ้าประตูวัด เขาไม่คิดเลยว่า เธอจะใจไม้ไส้ระกำได้ขนาดนี้

            เอกเอื้อยังนั่งเงียบ เขาหาทางออกในเรื่องนี้ไม่ได้ สิ่งที่เจ็บปวดมากไปกว่านั้น คุณหญิงส่งคลิปกล้องวงจรปิดเข้ามือถือเขา วันที่เอกเอื้อขับรถชนชิดชม เพื่อข่มขู่ให้เขาทำตามคำสั่ง  เขาดูคลิปนั้นแล้วหลับตาหนีภาพความโหดร้าย ไม่อยากคิดเลยว่า ตัวเองจะกล้าทำร้ายผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้

            “ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอก ฉันจะเอาคลิปนี้ให้ตำรวจ คราวนี้แกก็จะติดคุกเพราะยังไม่หมดคดีความ แล้วอย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องแกกับโสภิดารา ถ้าไอ้จอมทัพมันรู้ว่า แกชนนางชิดชมจนพิการ คิดเหรอว่าไอ้ลูกเขยกตัญญูคนนั้น มันจะไม่เอาเรื่องแก เรื่องเก่าแย่งแฟน เรื่องใหม่วางแผนฆ่านางชิดชม ไอ้เอกฉันคิดสภาพแกไม่ออกเลยนะ”

            “ผมจะบอกเขาว่าคุณท่านบงการเรื่องนี้” เอกเอื้อตอกสรวงสุรางค์หน้านิ่ง

            “เหรอ...คิดว่าไอ้จอมทัพมันจะเชื่อแกเหรอ ในเมื่อแกเป็นต้นเหตุให้นางดาราตาย ท้องแล้วไม่รับ ตกลงนางดาราทำแท้งเองหรือแกซ้อมมันจนแท้งลูกตาย”

            เสียงของคุณหญิงยังก้องหู และนี่เป็นสาเหตุให้เขามานั่งเล่นริมน้ำในสวนลุมแบบนี้ เอกเอื้อเสียใจเรื่องโสภิดาราที่สุด

            ใจหนึ่งอยากกระโดดลงน้ำดับปัญหาทุกอย่างด้วยชีวิตของตัวเอง แต่ถ้าทำแบบนั้นมันไม่ใช่วิธีการที่ถูกต้อง เพราะไม่มีเขา คุณหญิงสรวงสุรางค์ก็จะหาคนอื่นมาจัดการแม่ลูกคู่นี้แทน แล้วใครจะคอยเป็นกันชนให้นวลปรางกับชิดชม เดินไปบอกจอมทัพถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น

            สามีผู้มากเงินตราจะเชื่อคำของเขาไหม หรือจะคิดว่าเขาสาดโคลนใส่คุณหญิงอีก ในเมื่อเขาเคยทำพลาดเรื่องโสภิดาราจนถึงชีวิตมาแล้ว

            เอกเอื้อระบายลมหายใจออกยาวๆ แล้วรับโทรศัพท์เรียกเข้าของเฌอมาลย์ที่โทรมา

            “ว่ายังไง” เอกเอื้อถามกลับ ตอนนี้เขาต้องการใครสักคนอยู่ข้างๆ

            “เอกคุยได้ไหม” เฌอมาลย์ถามกลับ

            “ถ้าคุยไม่ได้ก็ไม่รับสายเฌอเหรอ อยู่ที่ไหนเนี่ยเสียงลมแรงจัง” เขาถามอย่างอารมณ์ดี มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขายิ้มได้ในตอนนี้

            “อยู่ข้างหลังเอก” เฌอมาลย์ตอบ เอกเอื้อชะงัก เขาหันไปมองด้านหลัง เฌอมาลย์ยืนมองเขาและคงมองเขานานแล้ว เขากวักมือเรียกเธอให้มานั่งมองน้ำด้วยกัน

            “ตามมานานหรือยัง” เอกเอื้อต้องเช็กสภาพก่อน ถ้าเธอบอกว่านานแล้ว เขาจะสารภาพว่าไปคุยกับแม่ของเธอมา

            “ตามมาจากห้างฯ เฌอมากินข้าวกับแม่ แล้วแม่บอกว่าจะไปคุยงานต่อ ไล่เฌอออกมาก่อน เฌอเลยไปหาหมอที่ห้างฯ แล้วเจอเอก ก็เลยตามเอกมาที่นี่” เฌอมาลย์ตอบเขา ขณะที่ก้มมองนิ้วมือตัวเองไป เธอดูกดดันกับบางอย่าง

            ส่วนเอกเอื้อใจหาย เขากลัวความแตก เพราะปิดเฌอมาลย์ว่าเจ้าหนี้รายใหญ่ที่ทวงบุญคุณคือแม่ของเธอ และปิดคุณหญิงว่าเขาอยู่คอนโดฯ ของเฌอมาลย์ ทั้งคู่ไม่รู้ว่าเขาคือกุญแจสำคัญและเกี่ยวพันในชีวิตพวกเขา

            “เฌอมีอะไรจะบอกเอกหรือเปล่า” เขาตั้งคำถามหว่านแหกลางๆ ไม่อยากสารภาพเสียทีเดียว

            เฌอมาลย์ยังก้มหน้า ก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า เป็นเครื่องตรวจครรภ์ที่ปรากฏแถบสองขีด และใบรับรองแพทย์จากคลินิกในห้างฯ ว่าเธอตั้งครรภ์

            มันคือความรู้สึกที่เอกเอื้อบอกไม่ถูก เมื่อเช้าเพิ่งได้ยินข่าวดีของนวลปราง ที่บอกว่าตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว ยังไม่พ้นวันเฌอมาลย์บอกกับเขาว่าเธอตั้งครรภ์ แถมใบรับรองแพทย์ยืนยันว่าเธอท้องได้หนึ่งเดือน

            สีหน้าของเฌอมาลย์ทำให้เขาคิดถึงโสภิดารา แต่ครั้งนั้นโสภิดาราร้องไห้ด้วยความดีใจ แต่สำหรับเฌอมาลย์ เธอร้องไห้และมีความทุกข์ฉาบใบหน้า

            “ถ้าแม่รู้ว่าเฌอท้อง แม่เล่นเฌอตายแน่ๆ” เฌอมาลย์ปิดหน้าร้องไห้ “เฌอกินยาคุมแล้วนะเอก แต่มันก็หลุดท้องจนได้ เฌอบอกเอกเพราะ....เฌอจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง”

            “รับผิดชอบ? รับยังไง” เอกเอื้อรีบถามกลับ เขากลัวสิ่งที่เธอจะตอบที่สุด

            “เฌอจะเอาเด็กออก” เธอหันมาสบตาเขา

            “ไม่ได้นะ ผมไม่ยอม” เอกเอื้อจะไม่ยอมให้ความผิดพลาดแบบนี้เกิดขึ้นอีก เขาเคยเสียโสภิดาราไปแล้ว เขาจะไม่ยอมเสียเฌอมาลย์เพราะความขี้ขลาดของตัวเองอีก

            “เฌอไม่ได้รักผมเหรอ?” เขาถามเสียงสั่น

            “จะให้ทำยังไง เราไม่มีเงิน...เรา...” เฌอมาลย์นึกไม่ออกเหมือนกัน ว่าเธอจะเป็นคุณแม่ได้หรือเปล่า จะต้องใช้เงินเลี้ยงลูกยังไงบ้าง

            เอกเอื้อกอดเมียไว้ หัวใจที่แหว่งวิ่นเติมเต็มด้วยคำว่า ‘ลูก’ จนเต็มเปี่ยม เขากอดเธออย่างทะนุถนอม ได้ยินเสียงสะอื้นของเฌอมาลย์ที่ดังไม่หยุด

            “ฟังผมนะ ถ้าเฌอรักผมเราจะเลี้ยงลูกด้วยกัน ผมจะเล่นดนตรีเพิ่ม จะทำทุกอย่างหาเงินมาเลี้ยงลูก แต่ถ้าเฌอไม่รักผม ผมขอแค่เฌอเก็บเด็กไว้ พอคลอดแล้วผมจะเอาลูกไปเลี้ยงเอง เลี้ยงลูกต้องเลี้ยงด้วยความรัก ไม่ใช่เอาเงินเลี้ยงเขา น้ำนมก็มี ลูกก็กินนมแม่ไปสิ เสื้อผ้าที่มันแพงๆ ของผม ผมจะขายหาเงินมาจ่ายค่าอาหารให้เฌอเอง”

            เขาแจกแจง และคิดว่าตนเองจะเลี้ยงลูกจริงตามที่บอกเฌอมาลย์

            “แต่แม่...แม่คงไม่ยอมรับคุณ เอก...แม่ชอบคนรวย แม่จะให้เฌอไปดูตัวกับ...”

            เฌอมาลย์พูดแค่นั้น เพราะเอกเอื้อประทับริมฝีปากตัวเอง จูบเธอหนักๆ ลูบหน้าท้องเฌอมาลย์เบาๆ

            “ไม่รู้ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่เขาคือสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตของผม ผมจะแต่งเพลงให้ลูกไว้กล่อมเวลาเขาร้องไห้ เฌออย่าเพิ่งบอกแม่นะ ผมจะเคลียร์ทุกปัญหา ขอเพียงแค่เฌอรักผมและอยู่กับผม ถ้าไม่ต้องการลูกก็ตั้งท้องเขาให้ผมหน่อย ผมจะเลี้ยงลูกเอง จากนั้นเฌอจะทิ้งผมก็ได้ไม่ว่ากัน”

            เฌอมาลย์ร้องไห้โฮ เธอรักเขา แต่เธอไม่แน่ใจว่าเขารักเธอบ้างหรือเปล่า พอได้ยินคำนี้จากปากของเอกเอื้อ เฌอมาลย์รู้สึกทุกปัญหาเป็นเรื่องเล็ก เธอต้องการสิ่งนี้มากที่สุด เธอต้องการความรักจากชายที่ชื่อเอกเอื้อคนนี้

            “เฌอรักเอก” เฌอมาลย์บอกกับเอกเอื้อ ลูบหน้าท้องตัวเอง

            “เดี๋ยวเราไปจดทะเบียนกันนะ ลูกจะต้องมีพ่อ ผมจะไม่ห้ามถ้าคุณอยากหย่ากับผม”

            “ไม่ๆ เฌอรักเอก รักมากจริงๆ”

            “ดี ไม่ต้องกลับบ้าน จนกว่าผมจะทำให้คุณแม่คุณยอมรับผมให้ได้ ลูกกับเมียผมเลี้ยงได้ เชื่อผมสิ” เอกเอื้อยิ้มให้กับเฌอมาลย์ มันเป็นรอยยิ้มที่เกิดจากความรู้สึกจริงๆ

            เขาจะไม่ปล่อยให้แรงกดดันใดๆ เกิดขึ้นอีก ไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องเสียลูกคนนี้ไป สิ่งหนึ่งที่โสภิดาราสอนเขาไว้

            “เชื่อดาราสิ ลูกคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตจริง” แต่วันนั้นเอกเอื้อไล่โสภิดาราไปทำแท้ง ทำลายสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตไป จนตัวเขามีสภาพแบบนี้

            เหตุการณ์แบบนั้นต้องไม่ซ้ำรอยเดิมอีกเด็ดขาด เขาจะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ชีวิตน้อยๆ ได้เรียกนายเอกเอื้อคนนี้ว่า ‘พ่อ’

            ชายหนุ่มกระชับวงแขนที่กอดเฌอมาลย์ ในหัวสมองเริ่มคิดหาวิธีการที่จะจัดการกับปัญหาทุกอย่าง เพื่อให้หนึ่งชีวิตได้ลืมตามามองโลกนี้ เขาจะแก้ไขทุกความผิดพลาด ให้ชีวิตใหม่ภูมิใจที่มีเขาเป็นพ่อ แม้ว่าพ่อคนนี้จะยากจนแต่ความรักของพ่อคนนี้ ไม่ได้น้อยไปกว่าเศรษฐีคนไหนๆ บนโลกใบนี้ทั้งสิ้น

            “เราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน” เอกเอื้อพูดลอยๆ แต่อยากให้ประโยคนี้ไปถึงหูคุณหญิงสรวงสุรางค์ด้วย เธอจะเที่ยวไปทำร้ายชีวิตคนอื่นอีกต่อไปไม่ได้ โดยเฉพาะชีวิตของลูกสาวตัวเอง ที่ตอนนี้กำลังให้กำเนิดชีวิตน้อยๆ ลูกของเขา

            สัญชาตญาณพ่อในตัว กระตุ้นให้เขาคิดและหาทางออก เพื่อเจ้าตัวน้อยในท้องเฌอมาลย์ ได้ลืมตามองโลกอย่างปลอดภัย

 

 

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น