อัปเดตล่าสุด 2019-09-23 17:23:38

ตอนที่ 6 กฎเหล็กของจอมทัพ

บทที่ 6

กฎเหล็กของจอมทัพ

 

            มันคือความรู้สึกวาบหวามอย่างที่นวลปรางไม่เคยได้รับมาก่อน เธอกำลังเคลิ้มเบาสบายราวกับขึ้นสวรรค์ แรงกระตุ้นที่ยอดอกมันต่อเนื่องจนเธอเกร็งทั้งตัว ทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างเธอแผ่วหวาน ทั้งเอาอกเอาใจ ก่อนที่ร่างกายจะตอบสนองกับสัมผัสรักที่ปรนเปรอจนแทบทนไม่ไหว

            มันวนเวียนแบบนี้หลายครั้งตลอดคืน เป็นค่ำคืนแสนวิเศษ ที่เธอหลับยาวอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน และเขาก็นอนกอดเธอไม่ปล่อย

            หญิงสาวตื่นขึ้นมาอย่างบรมสุข เธอรู้สึกเหมือนได้นอนเต็มอิ่ม กวาดสายตาไปทั่วห้องนอนแปลกตาที่เห็นตอนนี้ เริ่มทบทวนตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น

            “ฉันฝันร้าย” เธอบอกกับตัวเอง และเสียงพูดของนวลปรางมันดังมากพอ ที่จะทำให้ชายที่นอนกกเธอจากด้านหลังตื่นขึ้นมาด้วย

            “ใครบอกว่าฝันร้าย คุณฝันดีทั้งคืนต่างหาก”

            นวลปรางตัวแข็งทื่อ เธอนอนรวมเตียงกับเจ้าบ่าวในฝัน แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือร่างกายเธอเปลือยทั้งตัว แถมมือเขายังจับหน้าอกเธออีก

            นวลปรางหันไปมองจอมทัพ เขายิ้มหวานให้ แต่เธอยิ้มไม่ออก

            “อรุณสวัสดิ์ทูนหัว เมื่อคืนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย”

            จอมทัพหยอกเธอเล่น คราวนี้ไม่ต้องกังวลแล้ว ว่าถ้าเป็นลมหรือช็อกขึ้นมาจนล้มไปที่พื้นอีก ก็นอนกกกันอยู่บนเตียงแบบนี้แล้ว

            “คุณ” นวลปรางพูดได้แค่นั้น

            “เมื่อคืนไม่ได้เรียกคุณ เรียกผัวจ๋าหวานเจี๊ยบเลย”

            “คุณ” นวลปรางพูดคำเดิม

            “ไม่เชื่อก็ลองสำรวจตัวเอง เมื่อคืนสะกิดผมหลายรอบ ผมก็จัดให้เต็มที่”

            “คุณ...อีตาบ้า”

            เจ้าสาวผลักเขาออกแต่จอมทัพไวกว่า เขาคว้าข้อมือเธอแล้วกดร่างนวลปรางให้นอนติดเตียง นี่เธอไม่รู้เลยใช่ไหม ว่าเขาหักห้ามอารมณ์ตัวเองแทบไม่ไหว เกือบร่วมรักตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

            “กฎข้อที่หนึ่งของการเป็นเมียจอมทัพ เชื่อคำสั่งผัวทุกกรณี” จอมทัพพูดด้วยสีหน้าและแววตาเอาจริง  “กฎข้อที่สอง ห้ามคุยกับผู้ชายที่ผมไม่รู้จัก” ตอนนี้เขาอยากจะปล่อยมือเธอ มาเกลี่ยน้ำตาที่ไหลลงหางตา “และกฎข้อสุดท้าย เป็นซ้อใหญ่ของตระกูลต้องเดินตามผัว ห้ามด่าผัวลับหลัง อยากได้อะไรให้มาอ้อน ผมจะให้ตามที่ขอ แต่ถ้าขัดคำสั่งเมื่อไร”

            จอมทัพขยับร่างที่เปลือยเปล่าของตัวเองมาเกยร่างเธอไว้

            “ผมจะปล้ำคุณวันละสามรอบ ให้ว่านอนสอนง่ายสักเดือนหนึ่ง ให้พูดคำอื่นไม่เป็นนอกจากผัวจ๋าอย่างเดียว แต่ถ้าเชื่อทุกคำสั่งผัวคนนี้ ผมจะรอวันเวลาที่คุณพร้อม ผมบอกไว้ก่อนนะนวลปราง ผมเป็นพวกบ้าเรื่องบนเตียง แล้วถ้าเครื่องมันติดไฟขึ้นมาแล้ว อย่าได้หวังว่าจะลุกจากเตียงง่ายๆ”  

            นวลปรางพยักหน้า เธอกลัวเขาเหมือนหนูกลัวแมว

            “เดี๋ยวไปอาบน้ำให้เรียบร้อย สระผมให้ดี เดี๋ยวผมจะพาไปทำผมที่ร้านใหม่ แต่อย่าอาบน้ำนานนะ ถ้าคุณเจตนาถ่วงเวลาเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ ผมจะเข้าไปอาบให้เอง”

            นวลปรางพยักหน้าอีก เธอกลั้นสีหน้าหวาดกลัวของตัวเองไว้ไม่ได้ จอมทัพอยากแกล้งเจ้าสาวหมาดๆ อีกสักหน่อย   

            “เมื่อคืนผมยังไม่ได้นอนกับคุณ แต่ผมทำให้คุณมีความสุขเจียนคลั่ง ต้องให้บอกไหมว่าทำยังไงกับคุณบ้าง แต่คุณมีความสุขมากร้องครางตลอดคืน”

            จอมทัพกลั้นเสียงหัวเราะ เพราะนวลปรางเบะร้องไห้เหมือนเด็กๆ

            “คุณแต่งงานกับผมแล้ว นับจากนี้เป็นต้นไป เราคือ...ผัว...เมียกัน มีเซ็กซ์ด้วยกันได้ ถ้าคุณไม่พร้อม ผมจะรอเข้าใจไหม?”

นวลปรางพยักหน้าอีก แต่น้ำตาเธอไหลไม่หยุด

            “ต่อไปนี้ให้เรียกผมว่าทูนหัว ผมชอบคำนี้ ถ้าไม่ทำตามที่บอก ให้กลับไปทบทวนกฎข้อที่หนึ่ง ผมจะแก้อาการดื้อรั้นของคุณว่ายังไงนะ”

            นวลปรางพยักหน้าแล้วก็ส่ายหัว ก่อนจะปล่อยโฮออกมา จอมทัพทั้งสงสารและขำ แต่นี่เป็นวิธีการเดียวที่จะกำราบเด็กดื้อเงียบคนนี้ เขายอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ปล่อยให้นวลปรางร้องไห้บนเตียงต่อไป

            น่าแปลกที่เธอร้องไห้แล้วดูน่ารักดี เมื่อก่อนเขาเห็นผู้หญิงร้องไห้จะรู้สึกรำคาญ แต่ตอนนี้เขาอยากแกล้งเธอให้ร้องไห้อีก จะนั่งมองและโอ๋เธอให้สนุกไปเลย

            “ผมจะไปอาบน้ำก่อน ออกมาเลิกร้องไห้แล้วไปอาบน้ำต่อจากผม” เขาลุกจากเตียงด้วยร่างที่เปลือยเปล่า นวลปรางไม่กล้ามองเขา เธอก้มหน้างุดกับผ้าห่มที่คลุมร่าง

            “เอ เปลี่ยนใจแล้ว ไปอาบน้ำพร้อมกันดีกว่า” เขาหันกลับมา คราวนี้สาวกลางเตียงเบิกตาโพลง เธอรวบผ้าห่มห่อตัวเองวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

            “ให้เวลาสิบห้านาทีนะเมียจ๋า นานกว่านั้นผัวจะเข้าไปอาบให้” จอมทัพตะโกนบอกสาวที่อยู่ในห้องน้ำ ป่านนี้คงร้องไห้ขี้มูกโป่ง รีบอาบน้ำแข่งกับเวลาแล้ว

            ส่วนตัวเขาเดินไปหยิบมือถือของนวลปรางมาดู มีสายเรียกเข้าที่ไม่ได้รับเกือบสิบสาย ข้อความสารพัดที่ส่งมาถึงมือถือเครื่องของภรรยา ทั้งหมดมาจากเอกเอื้อ นักร้องนักดนตรีคนที่เอาช่อบูเก้ของเจ้าสาวมายื่นให้นวลปราง จอมทัพเหยียดยิ้ม

            อย่างน้อยกฎเหล็กข้อหนึ่งที่บอกเธอไว้ ห้ามเธอคุยกับผู้ชายที่เขาไม่รู้จัก น่าจะเป็นเครื่องกำบังนวลปรางให้พ้นอันตรายจากชายคนนี้ เขามองข้อความที่ส่งมา

            “นิสัยเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยนะ ไอ้หอกเอก”

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น