อัปเดตล่าสุด 2019-11-12 11:08:07

ตอนที่ 63 ตอนพิเศษ 1

น้ำตาพรหมจรรย์ ตอนพิเศษ

-1-

 

            วันนี้ที่บ้านโคราชอบอุ่นเป็นพิเศษ เพราะเป็นช่วงหยุดยาวทุกคนมารวมพลอยู่ที่นี่ นทนทีพาสไบนางกับแม่กรองทองไปเที่ยวนอกบ้าน ส่วนนาวินเข้าครัวสับโครงไก่ใส่หม้อ แล้วอุ้มหม้อใบนั้นวิ่งข้ามรั้วไปหาดอกจิกที่บ้านหมอดอม รายนั้นคงไม่กลับเข้าบ้านง่ายๆ เห็นบอกจะไปดูสัตว์เลี้ยงแสนรักตัวอื่นของหมอดอมอีก

            ส่วนชิดชมอยู่ช่วยเลี้ยง ‘ดวง’ ที่บ้าน มีอาม่านั่นมองเหลนน้ำตาคลอ

            “เหมือนอาต้น ต้นตระกูลเตี่ยของอาจอม” อาม่ารำพึงรำพัน เมื่อเห็นเหลนชายคนแรกที่เฝ้ารอ เด็กน้อยส่งยิ้มให้อาม่า

ดวง เป็นชื่อสั้นๆ ที่ทุกคนเรียกหลานชายคนแรก ส่วนชื่อจริงนั้นอาม่าตั้งว่า ‘ภูผา’ เพราะเกิดที่บ้านที่มีภูเขาล้อมรอบ นวลปรางชอบชื่อนี้ สั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความเพราะชื่อเล่นลูก จอมทัพตั้งเสียยาวยืด

            ‘ดวงดาวที่แม่รักเป็นดวงใจที่รักของพ่อ!’

            สมาชิกทุกคนเข้าใจจอมทัพ เข้าใจและซึ้งคำว่า ‘เห่อ’ ของตัวเฮียขนาดไหน แต่ไม่มีใครเรียกชื่อเล่นเต็มๆ ของ ‘ดวง’ ถูกสักคน ที่สำคัญอาม่ารู้ว่าจอมทัพให้เกียรติหมอดอมเพื่อนสนิท ที่ช่วยกู้ชีวิตเหลนคนนี้ให้มีลมหายใจในช่วงฉุกเฉิน

            “ดวงเหมือนผมสิครับอาม่า” จอมทัพชะโงกหน้าเข้ามาในห้องพร้อมกับชุดหมี ทันทีที่เขาใส่หมวกหมีน้อย ลูกชายจะจ้องมองจอมทัพแบบไม่ละสายตา แล้วหัวเราะให้กับพ่อที่ทำท่าหยอกลูกชายไม่หยุด  

            ทุกคนรู้ว่าตั่วเฮียเห่อลูกชาย แต่ไม่คิดว่าจอมทัพที่ดูป่าเถื่อนจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

            “ไม่คิดเลยว่าจะเป็นได้ถึงขนาดนี้” อาม่ามองจอมทัพเล่นกับลูกชาย ได้ยินเสียงหัวเราะลงลูกคอของเด็กชายตัวน้อยเป็นระยะ นั่นยิ่งทำให้จอมทัพหัวเราะตามอย่างอารมณ์ดี อาม่าไม่อยากเชื่อเลยว่า จอมทัพที่เคยยกพวกตีกับคนอื่นเมื่อสมัยหนุ่ม จะทำท่าน่ารักน่าหยิกแบบไม่อายใครให้ลูกชายได้หัวเราะ 

            ส่วนชิดชมก็ไม่อยากเชื่อว่าชายในหมวกหมีท่าทางอารมณ์ดี จะเป็นคนเดียวกับที่เป็นจอมโจรหนวดเครายาวรุงรังเมื่อปีก่อน ที่มาขอลูกสาวจากอก รับปากว่าจะจดทะเบียนสมรสและดูแลอย่างดีทุกอย่าง ตอนนั้นเธอเองก็หวั่นใจที่จะยกนวลปรางให้ แต่น้ำเสียงและการกระทำของจอมทัพต่างหาก ที่บ่งบอกว่า เขาจริงใจกับนวลปรางมากขนาดไหน

            จนนวลปรางมาเล่าให้เธอฟัง ว่าจอมทัพแอบมองเธอมาตั้งนานแล้ว เขายืนยันด้วยรูปถ่ายของนวลปรางสมัยเธอเป็นวัยรุ่น แล้วชายหนุ่มให้สายสืบตามติดนวลปรางและชิดชม เขาสารภาพกับนวลปรางทุกอย่าง เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจ

            “บุญของปรางค่ะ ที่ได้สามีน่ารักแบบนี้”

            มันเป็นคำสรุปสั้นๆ ที่แม่คนนี้โล่งอกมากขนาดไหน

            สำหรับคนเป็นแม่ ลูกสาวได้คู่ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง แค่เขารักนวลปราง ใส่ใจให้เกียรติ ต่อให้ยากจนชิดชมก็รับได้ แต่จอมทัพไม่ได้เป็นแค่สามีแสนดีเท่านั้น เขายังเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี ลูกเขยที่ดี และพ่อที่ดีอีกด้วย

            “แม่ครับ น้องอยู่ไหนครับ” จอมทัพเงยหน้าจากพุงลูกชาย ถามแม่ยายถึงภรรยาเด็ก แม้จะรู้ว่าปรางอยู่ในบ้านก็ตาม

            “อยู่ในครัวทำกับข้าวค่ะ บอกว่าวันนี้จะทำต้มกระดูกหมูใส่ถั่วลิสงให้อาม่า” ชิดชมบอกจอมทัพ เธอนั่งข้างๆ อาม่าไม่ห่าง

            ต้มกระดูกหมูถั่วลิสง เมนูโปรดที่อาม่าชอบกิน  จอมทัพก็ชอบด้วย เพราะเป็นเมนูที่อาม่าทำให้จอมทัพกินตั้งแต่เด็ก ชิดชมบอกว่านวลปรางจะทำผัดใบปอ ยำไข่เค็ม แถมด้วยหัวไชโป๊วผัดไข่อีกอย่าง จอมทัพยิ้มกริ่มเพราะนอกจากต้มถั่วลิสงกระดูกหมู ผัดหัวไชโป๊วของนวลปรางถูกปากจอมทัพที่สุด

            ไม่ทันไรกลิ่นหอมเจียวก็ลอยมาจางๆ ดวงน้อยจามหลายรอบ จนจอมทัพหัวเราะหยอกลูกชายว่านี่เป็นเมนูโปรดของพ่อ อย่าเพิ่งทำจมูกย่นแบบนี้ เขาฝากลูกชายไว้กับแม่ยายและอาม่า ปิดประตูกระจกให้อย่างดี ส่วนตัวเขาเข้าไปดูเมียในห้องครัว

            “ทูนหัวมาพอดีเลย” นวลปรางพูดพลางกลับหัวไชโป๊วผัดเบาๆ 

            “น่ากินจัง” จอมทัพพูดจบก็ตักข้าวต้มใบเตยใส่ถ้วยน้อยๆ มายืนรอเมียอยู่ข้างเตา

            “หิวเหรอคะ” นวลปรางถามสีหน้างุนงง

            “อยากกินมากกว่า”

            “ทูนหัวเพิ่งจะกินไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองนะคะ” เมียเด็กถามพร้อมกับหัวเราะ เธอเชื่อแล้วว่า สามีกินเมนูเดิมๆ ได้ตลอดชีวิต เธอตักผัดหัวไชโป๊วใส่จาน ก่อนจะเหลือติดก้นกระทะไว้ให้สามีได้ชิมกับข้าวต้มร้อนๆ เขาชอบตักเองใส่ถ้วยข้าวต้มแล้วนั่งกินเดี๋ยวนั้น

            “อยากกินเมนูไหนอีกคะ ปรางจะทำให้” เธอถามเขา พลางหันไปบอกให้ผู้ช่วยเคลียร์ของทำความสะอาด และจัดเตรียมอีกสำรับแยกไว้ให้ผู้ช่วยในครัวนี้  หญิงสาวรินน้ำเย็นวางเทียบให้สามี ที่เป่าข้าวต้มร้อนๆ กินก่อน

            “อร่อยจัง” เขาชมเมนูโปรดนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนเมียเด็กก็ได้แต่มองสามีด้วยสีหน้าและแววตาแห่งรัก

            เพียงไม่กี่คำข้าวต้มในถ้วยก็หมดอย่างรวดเร็ว เขาหันไปมองนวลปรางด้วยสายตาแห่งความสุข

            “กับข้าวฝีมือเมีย อะไรก็อร่อย เมนูไหนก็ได้แล้วแต่เมียจ๋าจะอยากทำอะไรให้ผัวจ๋ากิน” จอมทัพพูดจากใจจริง ตอนนี้เขากินกับข้าวนอกบ้านไม่ได้ เพราะติดรสมือของนวลปรางไปเสียแล้ว

            “พรุ่งนี้ปรางจะไปตลาดกับอาม่า อาม่าอยากเดินดูตลาดเช้าที่นี่ค่ะ” นวลปรางรายงานสามี

            “เหรอ” จอมทัพพูดเบาๆ เขากำลังคิดว่าพรุ่งนี้ตนเองติดอะไรหรือเปล่า เพราะไม่อยากให้อาม่าและนวลปรางไปตามลำพัง เกรงจะลื่นล้มหรือโดนคนชนล้มมากกว่า

            “คุณวินไปด้วยค่ะ แม่ก็อยากไปเที่ยวตลาดเช้าเหมือนกัน” นวลปรางรีบดักทางสามี

            “ได้ข่าวว่าลูกดวงอยากไปดูตลาดเช้าด้วย ปรางปล่อยผมกับลูกไว้ที่บ้านตามลำพังไม่ได้นะ” เขาอ้อนนวลปรางแถมทำตาละห้อย

            “ปรางเอาดวงไปด้วยอยู่แล้ว คราวนี้ก็แล้วแต่สามีว่าจะไปด้วยหรือเปล่า” เธอชะโงกหน้ามาหอมแก้มเขา

            คิดถึงจูบแรกของเราชะมัด วันที่เธอร้องไห้ตัวสั่น เขาจูบเธอต่อหน้าคนจำนวนมาก เพื่อตีตราจองนวลปรางกลัวว่าใครจะมาแย่งไป

            จอมทัพคิดถึงช่วงเวลานั้น ทำทีขึงขังจะแต่งงานกับเธอเพื่อหักอกเอกเอื้อ จะทำให้เธอหลงรักเขาหัวปักหัวปำ กลับกลายเป็นเขาตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียเอง

            ตั้งแต่นวลปรางคลอดลูกที่บ้าน จอมทัพไม่กล้าแตะเมียสาวคนนี้อีก เขารู้ว่าครั้งนั้นเป็นการคลอดลูกที่ยากลำบาก นวลปรางต้องรักษาตัวต่อเนื่องยาวนาน ความคิดอยากมีลูกอีกคนพับเข้าตู้เซฟ ไม่กล้าแม้แต่จะแต่หรือร่วมรักกับเธอเสียด้วยซ้ำ

            เขาไม่อยากให้ความกระหายในรสกามทำให้เมียเจ็บปวด แต่จอมทัพแสดงความรักกับนวลปรางอย่างซาบซึ้งทุกอย่าง เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง พาเมียไปนวดในร้านสปาหรูหรา ขณะที่จอมทัพนั่งรอเมียด้านนอก แล้วเลี้ยงลูกชายอย่างอารมณ์ดี เขาอยากให้นวลปรางมีความสุขมากกว่าเดิม

            แม้ว่าตอนนี้หมอบอกว่าเธอแข็งแรงแล้ว เขาก็กลัวว่าตัวเองจะหลุดหื่นแบบระงับไม่อยู่ ทำให้เมียจ๋าของตนเองเจ็บปวด

            “ซ้อ” เสียงของหมอนทนทีหยุดความคิดของตั่วเฮีย “วันนี้มีอะไรกินบ้างครับ” หมอนทถามหาเมนูมื้อเย็น

            นวลปรางรีบบอกเมนูต่างๆ ส่วนสไบนางรู้สึกไม่สบายใจ ที่ไม่ได้อยู่ช่วยนวลปรางทำอาหารเย็น

            “ไม่เป็นไรหรอกคุณนาง ไปพักผ่อนบ้างจะได้สบายใจ” นวลปรางยิ้มให้กับภรรยาหมอนท

            “แต่นาง...” สไบนางรู้สึกไม่สบายใจจริงๆ

            “เอาน่า ไปกินข้าวเย็นกันดีกว่าค่ะ ป่านนี้อาม่าหิวแล้ว” นวลปรางเดินจูงมือสไบนางออกจากห้องครัว

            จอมทัพเดินตามเมียไปติดๆ ส่วนหมอนทมองภาพพี่ชายเดินตามซ้อ เขาอมยิ้มให้กับแผ่นหลังพี่ชาย เพราะรู้จากเพื่อนที่เป็นหมอสูตินรีฯ ว่าจอมทัพไม่กล้าส่งการบ้าน เขามีเรื่องกังวลหลายอย่าง โดยเฉพาะอาการบาดเจ็บหลังคลอด

            แถมคราวนี้ตั่วเฮียไม่มาคุยด้วย เพราะกลัวนทนทีจะหื่นกลับพี่ แล้วจอมทัพจะหน้ามืดทำเมียเจ็บตัว

            “ทำเป็นหงิมๆ ติ๋มๆ น่าสงสารนะพี่ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะบิ้วพี่ให้ส่งการบ้านซ้อเอง” หมอนทพูดพลางโยนถั่วลิสงคั่วเกลือเข้าปาก

            ทั้งหมดนี้โทษเขาไม่ได้ ต้องโทษจอมทัพ ที่สอนเรื่องพวกนี้ให้นทนทีตั้งแต่ก่อนหลงลืมความทรงจำ

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น