อัปเดตล่าสุด 2019-11-13 14:30:43

ตอนที่ 64 ตอนพิเศษ 2

น้ำตาพรหมจรรย์ ตอนพิเศษ

-2-

 

            วันนี้ชิดชมกับกรองทอง ขอเลี้ยงหลานดวงด้วยตัวเอง เพราะมีเวลาแค่สองคืนเท่านั้น ที่จะได้อยู่ใกล้หลาน เดี๋ยวพอวันอาทิตย์เย็นก็ต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ แล้ว ให้จอมทัพนวลปรางกับหลานดวงอยู่ที่นี่ก่อน

            ภายในห้องนอนแสนโรแมนติก ของผัวหื่นเมียเด็กเหลือเพียงสองต่อสอง แต่จอมทัพก็ไม่กล้าแตะนวลปรางเหมือนเคย เขาเหลือบมองเมียที่เดินจากห้องน้ำ ร่างอรชรมีน้ำมีนวลทุกตารางนิ้ว เขากลัวความกระหายของตัวเองจะทำให้เมียจ๋าเจ็บ จอมทัพแสร้งทำเป็นหลับ อ้างว่าเป็นเพราะดื่มไวน์กับน้องชายสองคนมากไปหน่อย

            กลิ่นผิวกายของเมียจ๋าลอยเข้าจมูก เธอซุกตัวนอนหนุนอกเข้าเหมือนเดิม เขากล่อมเธอให้หลับลูบแขนนวลปรางเบาๆ

            แต่แล้วเสียงหนึ่งดันแว่วมาถึงหู

            “ไอ้นท!” จอมทัพแทบจะขบกรามแน่น อยากทุบกำแพงให้น้องตัวดีหลับตาลงได้แล้ว

            ตอนนี้จอมทัพลืมตาโพลงท่ามกลางความมืด เสียงร้องไม่มี แต่เสียงเคลื่อนตัวของเตียงต่างหาก ที่ทำให้จอมทัพนอนนิ่งไม่ได้  ขุนจอมตื่นตัว เขาเริ่มหายใจติดขัด ความอยากที่หิวมาหลายเดือนมันฉีดพุ่งไปทั่ว จะไปห้องน้ำก็ไม่ได้ก็ในเมื่อเมียจ๋านอนหนุนอกแบบนี้

            จอมทัพรู้สึกเหมือนตัวเองคล้ายเจ้าเทอร์โบ ลาบราดอร์สีดำที่ณพัฒน์หามาให้นทนทีเลี้ยง จอมทัพชอบแกล้งเทอร์โบด้วยการวางขนมปังบนจมูก ปล่อยให้มันน้ำลายไหลเยิ้มแล้วนั่งขำความตลกของมัน กว่าจอมทัพจะสั่งให้มันกินได้ เทอร์โบก็ทำน้ำลายไหลย้อยเป็นน้ำตกเต็มสองแก้ม

            ต่อไปนี้เขาจะไม่แกล้งเทอร์โบแบบนี้อีกแล้ว รู้แล้วว่ามันทรมานมากขนาดไหน ที่อยากแต่ไม่ได้ทำในสิ่งที่อยาก เหมือนกับเขาตอนนี้ ที่เมียจ๋านอนซุกอกอยากนอนกับเมียใจจะขาด แต่ไม่กล้ากลัวเมียเจ็บ

            “ไม่ง่วงเหรอคะ” เสียงเมียกระซิบถาม แถมยังลูบแผงอกเขาไปเรื่อยๆ นวลปรางจูบไปตามผิวเขาเบาๆ งับที่ยอดอกสีเข้มของจอมทัพให้สติชายหนุ่มเตลิดเปิดเปิง

            “กลัวทำเมียจ๋าเจ็บ” เขาเสียงแหบพร่าขณะที่มือลูบไปตามผิวกายของนวลปราง

            ความต้องการมันดีดดิ้นจนแทบจะอยู่นิ่งไม่ได้ กางเกงตัวหลวมหลุดจากกายไปกับมือเมีย เหมือนกับที่ครั้งหนึ่งเขาเคยแกล้งเธอในห้างฯ ที่ยึดชั้นในตัวจิ๋วไม่ให้เธอใส่ ตอนนี้ชายหนุ่มปรากฏกายอวดเรือนร่างต่อหน้าเมียรัก

            “ไม่คิดถึงเมียบ้างเหรอคะ” นวลปรางเลื่อนกายมาแนบตัวเขา เรือนร่างเธอเปลือยเปล่า แล้วเสื้อผ้าที่เธอสวมเมื่อครู่ไปไหนแล้ว จอมทัพแทบจะขาดใจตาย เขาไม่ใช่แค่คิดถึงแต่เขาหิวโหยนวลปรางอย่างที่สุด

            ความคิดถึงองจอมทัพมันขึ้นสูง พร้อมกับระดับหื่นที่เครื่องวัดจะตรวจจับได้ ยิ่งเสียงข้างห้องแว่วมา ทำให้จอมทัพนอนเฉยไม่ได้แล้ว เขาคว้านวลปรางมานอนกอด จูบเธออย่างหื่นกระหาย ราวกับเธอคืออาหารจานโปรดที่เขาอดอยากมานาน เคล้นคลึงอกอวบของนวลปรางแบบสนุกมือ แอบคิดถึงลูกดวงที่อยู่กับสองยายอีกห้องหนึ่ง งานนี้ขอพ่อครอบครองก่อน หลังจากที่ลูกจองสองอกอิ่มของแม่มานานหลายเดือนแล้ว

            เสียงครางเบาๆ ของนวลปรางกระตุ้นให้จอมทัพบ้าคลั่ง เขาเพิ่มความแรงกระสันให้เมียสาว ก่อนจะสัมผัสทางสวาทด้วยฝ่ามือตัวเอง กลัวเธอจะเจ็บกระซิบบอกเมียเด็กหลายครั้งว่าหากเขาทำให้เธอทรมาน ขอให้บอกอย่าทนเด็ดขาด 

            ชายหนุ่มแทรกตัวเข้าเรือนร่างของนวลปรางช้าๆ มันตีบตันแน่น ไม่ต่างจากเมื่อครั้งที่ร่วมรักกับเธอครั้งแรก

            “ผัวจ๋า คิดถึงเหลือเกิน” เสียงนวลปรางไพเราะสำหรับจอมทัพเสมอ

            คำกล่าวของเมียสาว ยิ่งกว่าเสียงปืนยิงปล่อยตัวนักวิ่งมาราธอนร้อยลีลา จอมทัพวาดลวดลายบทรักกับเมียเด็กอย่างเต็มที่ เขาจ้องมองเมียด้วยสายตาปรารถนา ร่างของเธองดงามและทรงเสน่ห์ ให้สองเราเสพสุขแสนหวามไปด้วยกัน เสียงครางและอาการหอบเร้าอารมณ์จอมทัพไม่อยากให้จบเกมรักง่ายๆ

            บทรักที่บรรเลงแทบจะทำให้นวลปรางเจียนขาดใจ เธอยิ้มหวานให้กับสามีที่ปรนเปรอไม่เลิก จิกไหล่เขาเพื่อให้ผัวจ๋ารู้ว่าเมียมีความสุขมากขนาดไหน จอมทัพแทบจะกลั้นอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ จะกลืนกินอาหารจานโปรด ชนิดที่คราบติดจานก็ไม่เหลือให้เห็น กว่าจะลงไปกอดเมียแน่นๆ ดับไฟเสน่หาในกายเมียได้ นวลปรางก็แทบจะน่วมคามือ

            เขาไม่อยากออกจากทางสวาทของเมียจ๋าเลยด้วยซ้ำ ก้มลงไปจูบปลอบขวัญเมียถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเจ็บหรือเปล่า ซับทุกอารมณ์ปรารถนาให้หมดจดกับรอยจูบของเขา อยากให้รักของเราแนบแน่นมากกว่าเดิม

             “ผมอดไม่ไหวจริงๆ เมียเจ็บหรือเปล่า” เขากระซิบถาม ส่วนเมียมองผัวจ๋าตาแป๋ว

            “นึกว่าจะไม่ส่งการบ้านเสียแล้ว” เธอหยอกล้อเขาเล่น

            “กลัวเมียเจ็บ” เขากระซิบบอกริมหู จูบที่ขมับเมียรัก “ถ้าเจ็บต้องโทษไอ้นทเลยนะ” เขาหอมแก้มนวลปรางอีกครั้ง

            นวลปรางได้แต่หัวเราะคิกคัก เพราะตอนนี้ร่างกายจอมทัพที่อดมานาน พร้อมสำหรับทำรักอีกรอบ เขาค่อยๆ เล้าโลมเมียเด็กอีกหน นี่สิจอมทัพแสนหื่นของจริง คราวนี้มันมากกว่าสัมผัสรักที่สามีบรรจงมอบให้

            “เราน่าจะแกล้งหมอนทกลับบ้างนะคะ” นวลปรางมองผัวจ๋าตาหวานเชื่อม “กลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ กันไหมคะ ปรางจะไปช่วยแม่ทำเบเกอรี่ด้วย ไปดูอาม่าให้ผัวจ๋า แล้วก็ให้สองแม่ช่วยเลี้ยงหลาน...ผัวจ๋าก็เข้าบริษัทช่วยคุณวิน”

            จอมทัพสบตาเมียที่ยื่นข้อเสนอเป็นทอดๆ เหมือนเล่นต่อโดมิโน่

            “คุณวินจะได้มีเวลาหาแฟนบ้าง จากนั้น...ก็ให้คุณวินเป็นฝ่ายเอาคืนหมอนทแทนเราไง”

            เธอไม่พูดเปล่า แต่ไล้ปลายนิ้วไปตามผิวกายของเขา จอมทัพหัวเราะ เขาอยากอัดเสียงนวลปรางไปยืนยันทุกคน ว่าตัวเขาไม่ได้สอนนวลปรางให้เจ้าเล่ห์ แต่เมียเด็กคนนี้เจ้าเล่ห์ไม่น้อยไปกว่าเขาต่างหาก

            “ได้สิ กลับก็กลับ” เขาบอกกับนวลปรางเพื่อตัดบท

            เพราะตอนนี้จอมทัพอยากเริ่มรักบทใหม่อีกยก เขาอยากทำให้เธอรู้ว่า ตัวเองคิดถึงและปรารถนานวลปรางมากขนาดไหน เรื่องแบบนี้จอมทัพพูดสั้นๆ แค่นิดเดียวไม่ได้อยู่แล้ว

            รักของเฮียจอมหวานเจี๊ยบเริ่มบรรเลงอีกรอบ เพื่อตอกย้ำว่าเขามีสิ่งที่รักนอนแนบกาย

            เรื่องหมอนทกับนาวิน จอมทัพจะคิดต่อในวันพรุ่งนี้ แต่ถ้าเมียจ๋าอยากกลับกรุงเทพฯ จอมทัพก็ยินดี แต่เวลานี้ขอให้นวลปรางไปแตะสวรรค์เพราะเขาก่อน

            “รักเมียจ๋าที่สุดเลย” เป็นคำเดียวที่จอมทัพหลุดจากปาก ก่อนที่จะเงียบเสียงฟังนวลปราง ครวญเพลงรักตามจังหวะที่เขาบรรเลง

 

to be continued

ฝากเรื่อง เมื่อลมรักพัดหวนด้วยนะคะ


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น