อัปเดตล่าสุด 2020-01-14 06:28:30

ตอนที่ 3 ตอนที่ ๓...

       

          ไม่ต้องมากนะจ๊ะอิ้ง หมู่นี้ตัวหนักๆ ยังไงก็ไม่รู้ ถ้าน้ำหนักจะขึ้นเยอะ

         มือที่ทำหน้าที่ตักข้าวจากโถใส่จานให้บุตรสาวคนโตของบ้านรัตนคามชะงัก

       สะอิ้งเหลือบตามองคนพูดด้วยสายตาแปลกใจ

       จะไม่ให้แปลกใจได้อย่างไร ในเมื่อร้อยวันพันปีนุชนาถไม่เคยพูดจาดีๆ กับคนใช้ในบ้านเลยสักครั้ง จะใช้อะไรแต่ละทีเป็นต้องจิกหัวเรียก ไม่เว้นแม้แต่แม่ละเอียดที่ผมขาวหมดหัว แต่วันนี้เกิดจะพูดจ๊ะๆจ๋าๆ ขึ้นมา

       แม่มดหรือจะกลายเป็นนางฟ้าในชั่วข้ามคืน

         เอ้า! เฉยอยู่ทำไมจ๊ะ  ตักเร็วๆสิ  หิวนะเนี่ย

         สาวใช้ทำตามสั่ง แล้วถอยไปสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ

       นุชนาถมองข้ามโต๊ะอาหารไปย้งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่เป็นที่นั่งประจำของนุชจรี

         ยายสองยังไม่ลงมาอีกหรือคะเนี่ย?” หล่อนถามหาน้องสาวกับบิดามารดาที่นั่งทานไปพลางๆ ก่อนแล้ว ทุกทีจะลงมาก่อนหนึ่งนี่คะ หรือว่าไม่สบาย”

       “สองลงมาแล้วล่ะ แต่ออกไปตามหาเจ้าให้คุณ คุณมรกตบอก

         ตามหาเจ้าให้คุณ! ตามหามันทำไมคะ ?”

         เห็นสองว่าหายไปตั้งแต่เมื่อคืน คุณเวชบดีพูดขึ้นบ้าง คงกลัวจะโดนหมากัดตายอย่างตัวที่แล้ว เลยออกไปตามหาแต่เช้า ป่านนี้ยังไม่กลับเข้าบ้าน”

       “ยายสองนี่สมกับทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์จริงๆ  แล้วคงเป็นเวรกรรมของเจ้าให้คุณมันด้วย นุชนาถพูดยิ้มๆ แล้วถอนใจ “เจ้าให้คุณมันเริ่มเป็นหนุ่มก็คงอยากไปเที่ยวของมันตามประสา ยายสองก็ตามต้อยๆ อย่างกับมันเป็นลูกที่หนีเที่ยว  เชื่อได้เลยว่าต้องไปรบกวนพิมานให้ช่วยออกตามหา รายนั้นก็คงตะลีตะลานช่วยหา ทำตัวเป็นพ่อเจ้าให้ค?%


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น