อัปเดตล่าสุด 2020-01-13 17:53:29

ตอนที่ 10 9. การเดินทาง

 

       เมื่อเราก้าวของจากรั้วโรงเรียน  เราต้องเผชิญกับโลกที่ยากขึ้นกว่าเดิม  เพราะเมื่อเราร่วมต้นชีวิตทำงาน  เราต้องเตือนตัวเองไว้เลยว่า  โลกใบใหม่มันจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว  มันจะเป็นโลกแห่งความเป็นจริงที่ผสมมายาแฝงมากมาย  เราต้องฝึกตนให้แข็งแรงและมีหัวใจกล้าหาญกว่าเดิม อย่างไรก็ดีมนุษย์ก็ยังเป็นมนุษย์  เมื่อไรที่ยังไม่กลายเป็นหุ่นยนต์  ก็ยังมีความรู้สึก  และยังอ่อนไหว  อ่อนแอได้เสมอ

 

       มนุษย์ไม่สามารถก้าวกระโดดได้ ฉะนั้นมนุษย์จึงต้องเรียนรู้ที่จะเดิน  ประตูไปสู่ความสำเร็จมีหลายประตูเราต้องแสวงหาเอง  และเราต้องช่วยตัวเองให้ได้มากที่สุด  อนาคตเหมือนของขวัญชิ้นใหม่ที่รอการแกะกล่อง มันจะทำให้เราตื่นเต้น  และลุ้นอยู่เสมอ  แต่ถ้าเราดำรงชีวิตอย่างมีสติ  และเดินทางอย่างมีฝัน เรารู้ดีว่าของขวัญชิ้นใหม่ที่เราจะแกะออกมานั้นมันจะเป็นความฝันที่ดี  และมีคุณค่า

 

       เมื่อเราก้าวของจากรั้วบ้าน  เรากต้องเผชิญกับโลกที่ยากขึ้น  ที่โรงเรียน  ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่รวมกันหลายๆ  คน  ต้องอยู่ในสังคม  ต้องเริ่มเรียนรู้ที่จะให้มากกว่ารับ  ปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้  การปรับตัวให้เข้ากับสังคมนั้น  ไม่ใช่การทำตัวให้กลืนไปกับสังคม  ไม่ใช่เปลี่ยนตัวเองตามสังคม

 

       เป็นตัวของตัวเองในสังคมใหม่ให้มันกลมกลืนและลงตัว

 

       เมื่อเราก้าวออกจากรั้วโรงเรียน  เราต้องเผชิญกับโลกที่ยากขึ้นกว่าเดิม  เพราะเมื่อเราเริ่มต้นชีวิตทำงาน เราต้องเตือนตัวเองไว้เลยว่า  โลกใบใหม่มันจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว  มันจะเป็นโลกแห่งความเป็นจริงที่ผสมมายาแฝงมากมาย  เราต้องฝึกตนให้แข็งแรงและมีหัวใจกล้าหาญกว่าเดิม  อย่างไรก็ดี  มนุษย์ก็ยังเป็นมนุษย์เมื่อไรที่ยังไม่กลายเป็นหุ่นยนต์  ก็ยังมีความรู้สึก  และยังอ่อนไหว  อ่อนแอได้เสมอ

 

       เมื่อสังคมคนทำงานของเราเติบใหญ่ขึ้น  ขยายกว้างมากยิ่งขึ้น  มันก็ยิ่งต้องทำให้เราต้องระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น  แน่นอนเราจะยิ่งตัวใหญ่มากยิ่งขึ้น  เรายิ่งจะได้รับรอยยิ้ม  คำนิยม  คนยกย่องมากยิ่งขึ้น  แต่เราไม่มีวันรู้ได้หรอกว่า  รอยยิ้มที่ได้นั้น  เป็นยิ้มจากหัวใจ  หรือยิ้มที่ฉาบทาไปด้วยความไม่จริงใจ

               

       ยิ่งเราโตขึ้นมากเท่าไร...เรายิ่งต้องระมัดระวังตัวให้มากยิ่งขึ้น

       ยิ่งเราเดินคล่องมากขึ้นเท่าไร...เรายิ่งล้มได้ง่ายขึ้นมากเท่านั้น

 

       เพราะฉะนั้นการเดินทางนั้นไม่เพียงอาศัยคนที่ก้าวเดินเป็นเท่านั้น  ไม่ใช่หมายความเพียงคนที่มีร่างกายแกร่งกำยำเพียงเท่านั้น  คนที่จะก้าวเดินให้ได้  และก้าวไปถึงความหวังความฝันนั้น  จะต้องเข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจต้องมีหัวใจนักสู้  และต้องสู้แบบไม่ยอมย่อท้อต่อเรื่องราวที่พร้อมจะเข้ามาบั่นทอนได้เสมอๆ

 

       คนที่อ่อนแอทางด้านร่างกายนั้น  ยังสามารถเดินทางต่อไปจนประสบความสำเร็จได้แต่คนที่อ่อนแอในจิตใจนั้น  ไม่สามารถเดินทาง หรือก้าวไปไหนได้แน่นอน

               

       เราลองมาดูกันว่านักเดินทางจะต้องเตรียมพร้อมในเรื่องใดบ้าง

 

       * เดินทางอย่างมีความคิด  และริเริ่มแนวความคิดสร้างสรรค์ดีๆ  การเปลี่ยนแปลงปรับปรุงทำให้การเดินทางน่าสนุก  และไม่น่าเบื่อเกินไป

       * จะเดินทางให้ถึงความฝัน  บางที่เรามีพรรคมีพวก  มีคนรู้จัก  มีคนที่จะคอยสนับสนุน  และให้กำลังใจ  (เราเดินทางลัดได้ ถ้าทางลัดของเราไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ไม่ทำให้คนอื่นต้องสะดุด หรือล้ม)

       * นักเดินทางต้องกล้าเสี่ยง  กล้าได้กล้าเสีย

       * นักเดินทางต้องรอบคอบ

       * นักเดินทางต้องละเอียด

       * นักเดินทางต้องขยัน

       * นักเดินทางต้องรู้จักผ่อนคลาย  พักผ่อน

       * นักเดินทางหัวเราะได้  ร้องไห้เป็น

       * นักเดินทางต้องเชื่อมั่นและมั่นคง

       * นักเดินทางไม่ลังเลใจ

       * นักเดินทางมีฝัน  มีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจน

       * นักเดินทางต้องมีแผน  และต้องเดินตามแผน

       * นักเดินทางต้องหนักแน่น  และไม่ลังเลใจ

       * นักเดินทางพูดจริง  ทำจริง

       * นักเดินทางรู้จักใช้พลังงานที่กำหนดให้มีคุณค่ามากที่สุด

       * นักเดินทางรู้จักแบ่งเวลา  และบริหารเวลาเป็น

       * นักเดิทางต้องบอกตัวเองเสมอว่า "จุดหมายนั่นอยู่ไม่ไกล"

 

       การเดินทางต้องมีการวางแผน  วางแผนด้วยความระมัดระวัง  แต่ไม่ว่าจะระมัดระวังอย่างไรก็ต้องกล้าที่จะเสี่ยง เพราะหากเราอยากประสบความสำเร็จ  เราต้องกล้าที่จะเสี่ยง  เราไม่อาจรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้ทุกเรื่อง  เพราะฉะนั้นเราต้องเตรียมตัวให้พร้อม  และเมื่อเจอกับทางแยกข้างหน้า  เราต้องเสี่ยงเสมอว่าจะไปซ้ายหรือขวาชีวิตไม่คอมพิวเตอร์คอยดูแลความผิดพลาด ไม่ถามก่อนว่ามันเสี่ยง มันเสียหายนะ ไม่เปิดทางเลือกไว้ให้  เพราะฉะนั้นทันทีที่เราเลือก  ทันทีที่เราเลี่ยง  เราต้องยินดีที่จะรับผิดชอบ  และถ้าพลาดไปบ้าง  ให้ยิ้มรับมัน  และยอมรับมันอย่างมีความสุข

               

       + ถึงชีวิตไม่ใช่เทคโนโลยียิ่งใหญ่ 

          แต่เราสามารถออกแบบและพัฒนาได้

 

       ชีวิตนั้นซับซ้อนและเข้าใจยากกว่า 'คอมพิวเตอร์' แต่ก็ไม่ยากเกินทำความเข้าใจมนุษย์เป็นคนสร้างเทคโนโลยีเพราะฉะนั้นจงอย่ายอมให้เทคโนโลยีเข้ามาครอบงำมนุษย์

       เมื่อออกแบบและพัฒนาแล้ว  เราต้องกล้าที่จะทดลองทำ  เพื่อที่จะตรวจสอบว่ามันใช้ได้  ได้ผลหรือเปล่าหากไม่ได้ผล  เราก็ต้องเริ่มต้น  อย่ากลัวที่จะต้องเริ่มต้น 

 

       + อย่าเบื่อที่จะต้องเริ่มต้นใหม่บ่อยๆ 

          เพราะกว่าเราจะได้เจอ  ได้พบในสิ่งที่หอมหวาน 

          เราก็ต้องลองของขม  ของเค็ม  ของเปรี้ยว  ของขื่นกันบ้าง

 

       เมื่อเรามีปัญญาก็ต้องใช้ปัญญา 

       เมื่อมีความรักก็ต้องอยู่กับความรัก 

       เมื่อมีความฝันก็ต้องเดินไปให้ถึงฝัน

 

       หากว่าเราเตรียมตัวจนเกือบพร้อม 

       นั้นแสวงว่าเตรียมตัวยังไม่พร้อม 

       หากว่ารู้สึกชอบ  นั่นหมายถึงว่ายังไม่ได้รัก 

       หากว่าเราลงทุนทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ

       ไม่ไปให้ถึง  ไม่ทำให้สำเร็จ  มันก็คือการลงทุนที่สูญเปล่า 

       มันก็คือการเดินทางที่เหนื่อยฟรี 

       มันก็เหมือนเราเก็บดวงดาวมาไว้ในกระเป๋า

       ไม่มีวันได้ชื่นชมความสวยงามหอมหวานของมัน

 

 

       + เมื่อเริ่มก้าวเดินให้บอกกับตัวเองว่า 

          เราจะต้องเดินไปให้ถึงจุดหมายให้ได้ 

          ถ้าเป็นหมาก็ต้องเรีนกว่า "กัดไม่ปล่อย"  

          ถ้าตีงูก็ต้องเรียกว่า  "ตีจนมันตาย" 

          ไปให้ถึงจุดหมายที่ฝันไว้ให้ได้ 

          ถึงจะเรียกได้ว่า  "ประสบผลสำเร็จแล้ว"

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น