อัปเดตล่าสุด 2020-01-12 10:03:40

ตอนที่ 5 F o u r

20.

ลืมตามาร้องไห้

หลับ...น้ำตาก็ไหลทุกครั้ง

ภาพของวันเก่าไม่เคยจาง

ภาพที่ถูกทิ้งขว้างยังบาดใจ

 

ตื่นหรือลืมตา

ไม่เคยมีสักคราที่น้ำตาไม่ไหล

อยู่กับความรวดร้าว อยู่กับความเศร้าใจ

เพื่อรอว่าเมื่อไหร่...

จะหมดลมหายใจ...สักที

 

21.

อย่าจับมือเขา

อย่าให้มือของเราฉุดดึงมือเขาเอาไว้

อย่าให้น้ำตาแสดงให้เขารู้ว่าเรามีใจ

ปล่อยเขาเถอะ...ปล่อยเขาไป

ปล่อยให้คนอยากไป ได้สาสมใจซะที

 

22.

แค่มอง...ฉันก็รู้

หัวใจที่เธอมีอยู่เปลี่ยนแปลงแค่ไหน

อยากทิ้ง อยากจะไป

สายตามันบอกถึงใจ รู้กันดี

 

มองฉัน...เธอก็รู้

ความรักที่เคยมีอยู่มันก็จบแค่นี้

ความฝันวันเก่าที่มีสองเรามานานปี

จากนี้ไม่มี...แม้แต่ธุลีที่ตำตา

 

ไม่ใช่ว่าฉันไม่เสียใจ

แค่รับไม่ไหว หากรักเธอต่อไปให้ไร้ค่า

ถูกแล้วล่ะที่เรารู้ใจแค่มองตา

รู้ว่า...เราต่างไม่มีค่าต่อกัน

 

ไม่ได้ไร้เหตุหรือผล

แต่คนทุกคนคงรับไม่ไหว

กับการมีแฟนหลายใจ

กับการร้องไห้ทุกวัน

 

การตัดใจไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

การให้ตัวเองถอยก็เป็นเรื่องน่าขัน

เหตุผลที่มี ไม่ใช่เพราะวันนี้ไม่รักกัน

แต่เป็นเพราะฉัน...

ไม่อยากมีคนรักกัน...ร่วมกับใคร

 

23.

ทำใจไม่ง่ายจริงๆ

แต่ฉันจะลืมทุกสิ่งให้ได้

เป็นเรื่องยากนัก เมื่อคนที่รักจากไป

รู้ว่าต้องทำใจ แต่จะทำยังไงให้ลืมเธอ

 

ยากแม้แต่ปาดน้ำตา

ในเมื่อตลอดมาก็มีแต่เธอเสมอ

วันนี้ถูกทิ้ง ฉันรู้ความเป็นจริงหรอกเธอ

แต่ทำไมพอเผลอ ก็ยังบอกรักเธอเหมือนเดิม

 

24.

ไม่ใช่ไม่ทุกข์ร้อน

ที่คนมาก่อนต้องถูกเธอทิ้ง

ฉันเพียงยอมรับความเจ็บกับความจริง

ยอมรับทุกสิ่ง...ถึงยอมให้เธอทิ้งกัน

 

ในเมื่อคนมาก่อนไม่มีค่า

ต้องให้ฉันถามหรือว่า ทำไมทิ้งฉัน

สิ่งที่เห็นเป็นยังไง มันบอกฉันได้ในตัวของมัน

ไม่ใช่ไม่เจ็บที่เงียบงัน

แต่ไม่รู้จะยื้อคนไม่รักกัน ไปทำไม

 

25.

ไม่อยากให้ใครสมเพช

ไม่อยากเป็นคนทุเรศไร้ค่า

คนไม่รัก ไม่อยากเสียเวลา

ไม่อยากเสียน้ำตา เพราะรู้ดีว่าไม่ได้อะไร

 

คิดว่าตายจากกัน ก็ง่ายดี

ฉันก็แค่เก็บกดน้ำตาที่มีเอาไว้

ไม่อยากดึงยื้อ ไม่อยากเสียมือ ไม่อยากเสียใจ

เมื่อคนหนึ่งคนอยากไป

ก็เลยพูดออกมาได้...แค่ช่างมัน

 

26.

จริงอยู่ที่ยังไม่ตาย

เลือดเนื้อร่างกายไม่ได้สูญหายไปจากโลกนี้

ลมหายใจยังอยู่ แม้ว่าที่มีอยู่จะน้อยทุกที

เธอไม่รู้ละสิ ว่าคนๆ นี้เป็นอย่างไร

 

เห็นรอยยิ้ม คงไม่เห็นว่ามันแห้งแล้ง

เห็นว่าเข้มแข็ง แต่ไม่เห็นว่ายืนแทบไม่ไหว

ไม่มีอะไรเหลือเลย นับตั้งแต่เธอจากไป

เธอเห็นลมหายใจ...

แต่ไม่เห็นใช่ไหม ว่ามันเริ่มขาดลงไปทุกๆ ที

 

27.

อ้อนวอน ร้องขอ

น้ำตาเอ่อคลอ หัวใจสลาย

อย่าไปกับเขา อย่าจากฉันไป

นึกถึงเยื่อใย ก่อนจะทิ้งฉันไปนะคนดี

 

นั่นคือวันเก่า

ที่คนโง่เง่าพูดไปแบบนี้

ไม่มีอีกแล้วเธอ…คนอ่อนไหวใจดี

เพราะคนๆ นี้ จะไม่เหมือนเดิมต่อไป

 

เวลาทำให้คนเปลี่ยน

ไม่ใช่เพราะจำบทเรียนที่ต้องร้องไห้

ไม่ใช่เพราะวันนั้นฉันถูกเธอทำปางตาย

แต่เพราะฉันเป็นคนใหม่

จึงไม่มีประโยชน์ใดๆ ที่จะกลับไปรักคนใจร้ายให้เสียเวลา

 

28.

ไม่ได้เกิดมาเข้มแข็ง

แต่ไม่ได้สิ้นแรงจนลุกไม่ไหว

คนเรามีชีวิตมีจิตใจ

ถูกทำเท่าไหร่ ความอดทนของใจก็มากตาม

 

ไม่ได้เกิดมาแข็งกร้าว

แต่เพราะความปวดร้าวมันคอยตั้งคำถาม

ว่าพอได้หรือยัง ที่จะลืมความหลังเลวทราม

และให้ชีวิตได้อยู่กับโมงยาม ที่มีเพียงแค่ความงดงามตลอดไป

 

29.

ต้องบอกอีกหรือว่าน้อยใจ

ให้เจ็บแค่ไหนเธอถึงจะรู้

ฉันต้องร้องไห้หรือต้องขาดใจให้ดู

เธอถึงจะรู้และหันมาดูแลกัน

 

ไม่อยากเรียกร้องความสนใจ

แค่อยากแน่ใจ ว่าเธอยังคบกับฉัน

อย่าทำเมินเฉยเหมือนคนไม่เคยรักกัน

โปรดรับปากฉัน

ว่าจะจับมือกัน และไม่ปล่อยให้ฉันเดียวดายเหมือนเคย

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น