อัปเดตล่าสุด 2020-01-15 16:13:48

ตอนที่ 5 [ F O U R ]

 

- 16 -

อย่าผลัดอีกเลย...ถ้าเธอยังมีใจ

บอกว่า รัก สักครั้งได้ไหม...ฉันขอ

เนิ่นนานเหลือเกินคนดี...สำหรับคนที่ได้แต่รอ

บอกมาคำเดียวก็มากพอ...แล้วฉันจะไม่ร้องขออะไร

พรุ่งนี้...มะรืนนี้...มะเรื่องนี้

อย่าผลัดอีกเลยขอที...บอกฉันวันนี้...กระซิบใกล้ใกล้

กลัวว่าสักวันที่เธออยากบอกรัก...แล้วคนที่เคยนอนหนุนตักจะหายไป

กลัวว่าพรุ่งนี้ฉันอาจไม่มีลมหายใจ...

ไว้ฟังคำรัก...คำง่ายง่าย...จากปากเธอ

 

 

- 17 -

มีคนบอกว่าเรากำหนดวันตายไม่ได้

แต่มันคงไม่ใช่ในความรู้สึกฉัน

ด้วยเหตุผลง่ายง่าย...เมื่อวันไหนเธอหมดรักกัน

นั่นแหละวันนั้น...คือวันที่ฉันไม่มีลมหายใจ

 

 

- 18 -

คงไม่เหลือใครปลอบโยนเมื่อเหนื่อยล้า

ต้องแอบนั่งเช็ดน้ำตาคนเดียวบ่อยบ่อย

ยังหวังอยู่เสมอว่าเธอจะกลับมา...ฉันจึงเฝ้าคอย

ดูความหวังมันช่างเลื่อนลอย...ไกลไปทุกที

อยู่ที่ไหนในผืนฟ้ากว้าง

เธอจะสัมผัสได้ไหมถึงความอ้างว้างของฉันคนนี้

อยากให้เธอรู้ว่าฉันเป็นยังไง...เมื่อไม่มีใครมาใยดี

ทั้งทั้งที่คนเคยบอกรักฉันตรงนี้...เขายังลืม

 

 

- 19 -

เขียนด้วยมือลบด้วยเท้า

กับเรื่องราวความรักของเธอกับฉัน

เปิดฉากอย่างสวยงามตอนเรารักกัน

ทุกสิ่งช่างแสนหวานจับหัวใจ

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

เธอเขียนคำว่ารักด้วยปากกาสีชมพู

บนกระดาษอันสวยหรูแผ่นใหญ่

แต่ไม่นานความรักก็หายไป

ที่เหลือทิ้งไว้เพียงรอยปากกา

 

 

 

- 20 -

แล้วเธอก็เอาเท้ามาลบ

เพื่อยืนยันว่าเราต้องจบไม่ต้องคบหา

ทุกสิ่งหายไปทั้งภาพวาด...ทั้งปากกา

แต่รู้ไหมกระดาษที่เธอวาดมา...มันยังมีรอย

 

 

- 21 -

ช่วยทำให้เข้าใจหน่อยได้ไหม?

ว่าเธอคิดยังไงกับคนตรงหน้า

บอกฉันมาบ้าง...อาจใช้แค่หางสายตา

จะได้รู้ว่า...คำรักที่จะพูดออกมา...ควรไม่ควร

 

 

- 22 -

ไม่อยากมีหู...ไม่อยากมีตา

จะได้ไม่ต้องรับรู้ว่าเธออยู่ตรงไหน

บอกตรงตรงเลยคนดี...ว่าวันนี้ยังไม่ได้ทำใจ

กับการที่เห็นเธอต้องเดินจากกันไปจนลับตา

การลืมใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย

ที่ต้องทนอยู่อย่างร้างไร้ในวันเหว่ว้า

เจ็บปวดมากรู้ไหมกับการเห็นคนเคยใกล้ตลอดมา

กลับกลายเป็นแปลกหน้า...ทั้งที่หัวใจยังกระซิบมาว่า คุ้นเคย

 

 

- 23 -

เสียใจไปก็ไม่ได้คืน

ร้องไห้จนน้ำตานองพื้น...เธอก็เป็นอื่นวันยังค่ำ

ก้มกราบลงแทบเท้า...เธอก็ยังเป็นคนเก่าที่ใจดำ

เพราะฉะนั้นฉันจึงไม่ทำ...จะทำเพื่ออะไร

ย้อนเวลากลับมาได้...เธอก็ไม่กลับมารัก

ฉันจึงต้องแน่นหนัก...แม้เจ็บนักก็ทนเก็บไว้

เหลือตัวคนเดียวแล้วนี่นา...ฉันก็ต้องเงยหน้าสู้ต่อไป

ไม่มีเธอมาเช็ดน้ำตาที่ไหล...ฉันก็ต้องเช็ดได้...ด้วยมือตัวเอง

 

 

- 24 -

ฉันเป็นหนังสือเล่มหนา

ที่เธอเคยเป็นเจ้าของเรื่อยมา...ตราบจนวันนี้

อ่านยังไม่จบ...เธอก็ค้นพบว่ามันไม่ดี

สาระไม่ค่อยมี...อ่านแล้วเบื่อเต็มที...เธอจึงทิ้งมัน

เธอยังเปิดอ่านไม่เจอตอนสวยงาม

แค่เปิดผ่านๆ แล้วมองข้ามไปเท่านั้น

ฉันพยายามกางตัวออก...เพื่อบอกบรรทัดสำคัญ

คือคำว่า ฉันรักเธอทุกวัน ...อ่านฉันบ้างสิเธอ

 

 

- 25 -

กินข้าวต่างน้ำตาทุกวัน

นอนร้องไห้กับพระจันทร์ทุกคืนค่ำ

มองท้องฟ้าที่สดใสกลับกลายเป็นสีดำ

ตั้งแต่วันที่เธอลาร่ำจากฉันไป

ดูหนังตลก...แต่มีน้ำตา

เมื่อไม่มีเธอมาห่วงหาก็ไร้ค่า...ไร้ความหมาย

อ่อนแรง...อ่อนล้า หมดกำลังกล้าเดินต่อไป

ความทุกข์ของฉันเธอเคยสัมผัสมันบ้างไหม...ถามจริง?

 

 

- 26 -

ไม่ยุติธรรมกับฉันเลยคนดี

กับการที่เธอจะจากฉันไปวันนี้โดยไม่มีเหตุผล

ฉันจะอยู่ยังไง...หากขาดเธอไปสักคน

น้ำตาฉันคงเอ่อล้น...สับสนในวันที่เธอลา

เหมือนหัวใจไม่มีใครปกป้อง

มีเพียงเสียงเรียกร้องให้เธอกลับมาหา

ยุติธรรมแล้วหรือที่เธอมีคนจูงมือเมื่อร้างลา

แต่ฉันต้องจินตนาการเอาเองว่า...

มีมือเธอมาเช็ดน้ำตาทั้งที่เห็นว่า...เป็นมือตัวเอง

 

 

- 27 -

อย่ามองฉันดีอะไรขนาดนั้น

กิเลส ตัณหา สารพัน คนอย่างฉันก็มีท่วมท้น

ก็แค่เวลาอยู่ต่อหน้า ฉันสร้างภาพเก่งกว่าหลายคน

ทั้งที่ความจริงในใจก็เหมือนมีไฟลน...แต่ไม่แสดงออกมา

เธอรักเขาฉันทำเหมือนยินดี

แต่ความอิจฉาที่มี...บางทีก็ไม่แสดงออกทางสีหน้า

รักเธอเหมือนกัน...แต่เมื่อเธอมองฉันในแง่บวกเสมอมา

ก็ไม่อยากทำลายศรัทธา...

แค่บอกไว้ว่า...ยังอิจฉาเขาเหมือนเดิม

 

 

- 28 -

ฉันเคยเป็นใบไม้ที่อยู่บนต้น

เคยมีความสุขเหลือล้นบนกิ่งก้านที่อาศัย

จนถึงวันหนึ่งซึ่งกิ่งไม้เริ่มผลัดใบ

ฉันก็ร่วงหล่นไป...เธอไม่เหลือเยื่อใยความผูกพัน

มาวันนี้...กิ่งก้านจะโน้มมาหยิบใบไม้

เพื่อนำขึ้นไปต่อใหม่เหมือนในวันนั้น

อยากบอกว่า...ใบไม้ดีใจ ที่กิ่งไม้ยังหันมาให้ความสำคัญ

แต่ใบไม้มันแห้งเหี่ยวตาย...และไม่มีวัน

ที่จะไปผลิบานใหม่บนนั้น...ตลอดไป

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น