อัปเดตล่าสุด 2020-01-15 16:14:15

ตอนที่ 6 [ F I V E ]

 

- 29 -

อย่าเลือกระหว่างเขากับฉัน

คนเก่าที่หมดความสำคัญ...ไม่มีค่าเท่าทันกับตัวเขา

ยอมเดินจากไปไร้ข้อแม้...ไม่ต้องมาแคร์เรื่องของเรา

เมื่อไม่มีอะไรให้ไฟเผา...ฉันก็แค่เศษขี้เถ้าของหัวใจ

อย่าเอาทองมาลู่กระเบื้อง

หัวสมองอย่ามาเปลืองกับเรื่องจะรักคนไหน

คนเราย่อมเลือกสิ่งที่ดีกว่า...และคงไม่มีใครกล้าว่าอะไร

อย่างฉันมันจะทำอะไรได้...

อย่างมากก็ชี้หน้าด่าตัวเองต่อไป...ว่าเรามันไม่คู่ควร

 

 

- 30 -

เธอเปลี่ยนใจ...ฉันจะไม่ว่า

คนเราย่อมเลือกสิ่งที่ดีกว่า...ก็รู้

เพราะฉันลองเอาใจเธอมาใส่ใจฉันดู

มันคงหดหู่...ที่อยู่กับคนไม่มีอะไร

ยอมรับผิดทุกกรณี

ว่าสิ่งที่เขามี...ชาตินี้ฉันมีให้เธอไม่ได้

จึงยิ้มรับ...ตอนเธอบอกว่าจะจากไป

โชคดีกับชีวิตใหม่...ส่วนฉันจะเป็นอย่างไร...ช่างมัน

 

 

- 31 -

มันเกิดขึ้นเพราะความใกล้ชิดและผูกพัน

อย่าทำลายความดีของกันและกันเลย...ขอร้อง

รู้ว่ารักกัน...แต่มันผิด...ก็จงคิดและตรึกตรอง

คนเจ็บควรเป็นแค่สอง...คนไม่เกี่ยวข้องอย่าให้มีน้ำตา

เอามือของเธอออกจากไหล่ฉัน

จากนาทีนี้คำว่า รักกัน ให้ลืมมัน...อย่าคิดถามหา

เธอเดินไปกับเขา...ฉันกลับไปที่เก่า...ที่มีแต่น้ำตา

ก็ยังรู้สึกดีกว่าได้เธอมา...แต่ถูกตราหน้าว่าเป็นคน เลว

 

 

- 32 -

ฉันใช้ชีวิตเพื่อรักเธอเท่านั้น

แต่เธอใช้เวลาเพียงข้ามวันในการทิ้งฉันให้คว้างเคว้ง

ฉันใช้หัวใจทั้งหัวใจเช็ดหยดน้ำตาที่ไหลในวันวังเวง

แต่เธอกลับใช้เหตุผลของคนกันเอง...ว่าไม่คิดอะไร

ฉันใช้ชีวิตทั้งชีวิตเป็นเดิมพัน

แต่เธอกลับมองข้ามหัวไปวันวัน...ไม่เคยเห็นว่าฉันอยู่ตรงไหน

ฉันถวายหัว...ถวายวิญญาณ...ในการรักเธอกว่าใคร

แต่เธอกลับทิ้งฉันอย่างไร้เยื่อใย มันคุ้มกันไหม...ถามจริง

 

 

- 33 -

สิ่งเดียวที่เขาไม่มี

คือความรู้สึกดีดีที่ฉันมีให้เธอเสมอ

คอยหวงคอยห่วงใยทุกลมหายใจมีเพียงแต่เธอ

พร้อมจะซับน้ำตาที่ล้นเอ่อ...อย่างเต็มใจ

สิ่งเดียวที่ฉันไม่มี

คือความรู้สึกของเธอที่แสนดี...ที่เขาไม่อยากรับไว้

คนที่เขาไม่ต้องการ...เธอก็ยังดึงดันให้เขาไป

ส่วนคนที่อยากได้แทบตาย...เธอไม่เคยใส่ใจสักครั้งเลย

 

 

- 34 -

ไม่รู้จะวางตัวทำท่ายังไง

มือไม้จะวางตรงไหน  เธอถึงจะไม่สังเกตเห็น

ยิ้มอย่างไรดี...เธอจึงจะเห็นฉันคนนี้เป็นคนชาเย็น

บดบังความจริงที่ซ่อนเร้น  ว่าฉันเป็นอย่างไร

พูดอย่างไรไม่ให้หลุดคำว่า ยังรัก

ใช้สายตายังไง...จึงห่างเหินเหมือนคนไม่รู้จัก...ไม่เคยชิดใกล้

เดินผ่านเธออย่างไรดี...ทักทายพอเป็นพิธีหรืออย่างไร

กลัวจริงจริงไม่รู้ทำไม...เสียงของหัวใจยังอ่อนไหวเมื่อมาเจอเธอ

 

 

- 35 -

อย่าลากฉันไปพัวพันกับเรื่องนี้

ฉันอยู่คนเดียวก็สบายดี ไม่มีหน้าที่คอยปลอบคนไหน

ผิดใจกับเขาก็มาหา ยืมไหล่เช็ดน้ำตาตอนเหงาใจ

คนเก่าอย่างฉันจะเจ็บยังไง ไม่สนใจกัน

กลับไปเคาะประตูบ้านคนอื่น

ฝนตก พายุมา น้ำตารื้น ก็ไม่ต้องคืนมาหาฉัน

ไม่อยากเป็นตัวผ่าน...ที่ร้าวรานไปวันวัน

อดีตใช้ไม่ได้กับปัจจุบัน...แค่เคยรักกันมันไม่พอ

 

 

- 36 -

ขาที่เคยก้าวเดิน

ดูมันอ่อนล้าเหลือเกินที่จะต้องเดินไปข้างหน้า

ยิ้มด้วยปากสั่นสั่น...เมื่อเธอนั้นบอกลา

พยายามกลั้นน้ำตา...แล้วปั้นสีหน้าว่าไม่เป็นไร

สายตาที่มีไว้มอง

ตอนนี้กลับต้องคอยประคอง...กลัวน้ำตานองไหล

โลกดูมืดมน  ไม่สนผู้คนที่เดินผ่านไป

ทั้งที่เจ็บเจียนตาย...ก็ยังอยากรักษาน้ำใจคนเคยรักกัน

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น