อัปเดตล่าสุด 2020-01-15 16:15:25

ตอนที่ 8 [ S E V E N ]

 

- 47 -

รอยยิ้ม...หากจะเอาก็ยิ้มให้ได้

แต่ปราศจากความจริงใจจะเอาหรือเปล่า

มาเรียกร้องหาอะไรกับเรื่องของเรา

เมื่อพรุ่งนี้ค่าของฉันจะเป็นเพียง ของเก่าที่หมดความสำคัญ

อยากได้คำพูดหวานหวานเหรอ...อ่ะ  จะพูดให้

อะไรนะ...ต้องการให้เก็บความทรงจำที่ดีไว้กับตัวฉัน

ขออื่นยังพอทำให้ได้...เว้นข้อนี้ไว้ก็แล้วกัน

ก็หาไม่เจอความทรงจำดีดีตอนรักกัน...แล้วจะให้ฉันจำอะไร!

 

 

- 48 -

ไม่จำเป็นต้องเก่ง

ก็สามารถรู้ได้เองว่าเธอเปลี่ยนไปแค่ไหน

ไม่จำเป็นต้องฉลาดนักก็รู้ว่ารักเราเปลี่ยนไป

อ่านออกด้วยความหวั่นไหวในสายตา

ไม่จำเป็นต้องมีจิตสำนึก

ก็สามารถรับรู้ความรู้สึกตรงหน้า

เสียงหัวใจรับรู้ว่าเธอไม่มีฉันอยู่โดยไม่ต้องพูดจา

และมันคงถึงเวลา...

ที่เราจะกลายเป็นคนแปลกหน้า...ตลอดกาล

 

 

- 49 -

ขอบคุณที่ไร้น้ำใจกับฉันเสมอมา

ขอบคุณที่ทำให้เห็นว่า...น้ำตาเป็นแบบไหน

ขอบคุณสำหรับความเปลี่ยวเปล่าร้าวหัวใจ

ขอบคุณที่ทิ้งฉันไว้เดียวดายเพียงลำพัง

ขอบคุณที่ทำให้สติพร่าเบลอ

ขอบคุณที่ทำให้หลงเพ้อ...ว่าเธอให้ความหวัง

ขอบคุณสายตาหยามเหยียด...ท่าทีรังเกียจอย่างจริงจัง

ขอบคุณที่ช่วยพิสูจน์ว่าความรักจีรัง...มันไม่มีจริง

 

 

- 50 -

อย่าพูดคำว่ารักพร่ำเพรื่อ

สุดท้ายก็ไม่มีใครเชื่อ...โดยเฉพาะฉัน

ไม่ใช่เพียงแค่ลมปาก ที่แลกกับการสูดอากาศไปวันวัน

ฉันต้องการความหมายมากกว่านั้น...แต่เธอไม่เคยมี

พูดคำว่ารักกรอกหูทุกวัน...ทุกวัน

จนฉันไม่รู้สึกถึงคุณค่าของมันแล้ววันนี้

ถ้าคำว่า รัก เธอมีจริง...เธอคงไม่ปล่อยฉันทิ้งอยู่คนเดียวทุกที

ต่อให้พูดคำรักอีกล้านที...แต่หัวใจไม่มี...มันจะได้อะไร

 

 

- 51 -

จบเรื่องรักเน่าๆ ของเรา...อย่าคิดอธิบาย

เมื่อมีเหตุผลมากมาย...แต่ไม่จริงสักอย่าง

อย่ากลัวฉันจะเสียใจ...เมื่อใครจะแยกทาง

เป็นธรรมดาที่ฉันจะต้องอ้างว้าง...แต่คงเป็นเพียงบางวัน

คำอธิบายไม่ได้มีไว้ปลุกปลอบ

ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่ชอบความคิดแบบนั้น

เดินจากไปตรงนี้...พร้อมความรู้สึกดีดีว่าเคยผูกพัน

ดีกว่าพูดคำโกหกสั้นๆ เพราะมีแต่คนโง่เท่านั้น...ที่อยากฟัง

 

 

 

- 52 -

สิทธิสูงสุดที่ฉันมีให้ตัวเอง

คือยื่นหน้าแล้วพูดว่า ฉันเก่ง ไม่เคยยอมแพ้

อยากไปเชิญไป ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ่อนแอ

ที่ผ่านมาคำว่า แคร์ ฉันไม่แลว่าสะกดอย่างไร

สิทธิสูงสุดที่ฉันมีให้คนที่ฉันรัก

คือกลั้นน้ำตาที่หน่วงหนัก ไม่ทำให้คนรักต้องหวั่นไหว

ไม่ห่วงหน้าพะวงหลัง ในนาทีที่เธอกำลังจะเดินไป

แม้จะเจ็บเจียนตาย แต่ยังขยับปากได้ว่า ไม่รักเธอ

 

 

- 53 -

เก็บเสียงสะอื้นไว้ได้ยินคนเดียว

ชวนความเหงาเปล่าเปลี่ยวให้ไปเที่ยวที่บ้าน

เรียกความเศร้าหมองหม่นมานั่งมองให้ทรมาน

ไขว่คว้าน้ำตาที่เก็บไว้มานาน...ให้มันรินออกมา

นับล้านวิธีที่ทำให้เจ็บปวดขื่นขม

ก็ยังไม่ทำให้ฉันทุกข์ระทมหรือเหว่ว้า

แต่ที่ทำให้ลมหายใจขาดหายเหมืนจะตายได้ทุกเวลา

คือคำที่เธอมาร่ำลา...แล้วบอกฉันว่า...ไม่เคยรักกัน

 

 

- 54 -

อย่าปลีกย่อยหัวใจมาถ้าไม่ทั้งใจ

ถึงจะรักเธอมากมาย...แต่ไม่อยากได้เพียงแค่นี้

รู้ว่าเธอยังเป็นของเขา...แล้วเมื่อไหร่เราจะเริ่มสักที

ไหนบอกว่าจะบอกลาเขาวันนี้...ก็ไม่เห็นเธอทำอะไร

เสี้ยวใจ...ไม่เอา

หากไม่เอ่ยลาคนเก่า...เรื่องของเราก็เป็นไปไม่ได้

เลือกจากความรู้สึกว่าลึกลึก...เธออยากรักใคร

หากเป็นฉันแต่ไม่ทั้งใจ...ก็ไม่ต้องการ

 

 

- 55 -

ภาพเธอสีซีดลงทุกวัน

คงเหมือนความผูกพันของเธอที่หายไปจากฉัน ทีละน้อย...ทีละน้อย

นั่งอยู่ในห้องที่ว่างเปล่า...มีเพียงความปวดร้าวกับการรอคอย

แอบเช็ดน้ำตาคนเดียวบ่อยบ่อย...ทำไมเธอไม่มา

ภาพเธอสีซีดเหมือนหัวใจฉัน

ที่นอนนับเม็ดน้ำตารอวัน   เธอจะกลับมาหา

รู้บ้างไหมคนดีว่าใครคนนี้ปวดร้างเกินเยียวยา

ที่ต้องคอยใครสักคนคืนมา  ทั้งที่รู้ว่า...ไม่มีทาง

 

 

- 56 -

คนหนึ่งคนที่ผ่านเข้ามา

เขาอาจทำให้เรามีคุณค่าหรือมีน้ำตาก็อาจเป็นไปได้

แต่จงจำไว้อีกอย่าง...ว่าคนที่ก้าวย่างเข้ามาในชีวิตใคร

สักวันเขาก็ต้องเดินจากไป...ไม่เร็วก็ช้า

ไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดชีวิต

และก็ไม่ใช่เรื่องผิด...หากเขาไม่คิดจะกลับมาหา

 เมื่อก่อนไม่มีเขา...ตัวเราก็อยู่ได้นี่นา

ท่องเอาไว้ว่าน้ำตา...

ไม่สามารถทำให้ใครย้อนคืนมาอย่างแน่นอน


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น