อัปเดตล่าสุด 2018-12-09 00:00:53

ตอนที่ 3 ช่อดอกไม้ปริศนา(ตอนจบ)

ช่อดอกไม้ปริศนา(ตอนจบ)

       พิไลเริ่มรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี ทุกครั้งที่เดินข้ามถนนบริเวณเดิม  เธออดนึกถึงชายหนุ่มคนนั้นไม่ได้

       แต่เนื่องจากไม่รู้ว่าเขาคนนั้นเป็นใครมาจากไหน กระทั่งชื่ออะไร การที่พิไลดูแลชายคนนั้นข้ามถนนก็ทำไปตามปกตินิสัยของเธอที่ชอบช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน ยิ่งเห็นต่อหน้า หากไม่ช่วยจะรู้สึกไม่สบายใจมาก ไม่เคยคิดหวังว่าจะได้รับอะไรตอบแทน

        สองอาทิตย์ผ่านไป จากวันแรกที่ได้รับดอกไม้ มีดอกไม้ช่อใหญ่มาส่งให้พิไลอีก คราวนี้เธอรอดักถามคนที่นำมาส่ง คาดคั้นขอคำตอบว่า ใครเป็นคนส่งให้เธอกันแน่ เพราะรับมาหลายครั้งแล้ว อยากรู้ว่ามาจากไหนเพราะเริ่มไม่สบายใจ

         แต่คนที่มาส่งก็ยืนยันมั่นคงว่า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะเป็นแค่ลูกจ้างของร้าน ร้านสั่งให้มาส่งก็มา

         แต่พอพิไลถามว่ามาจากร้านไหน คนส่งดอกไม้ก็กลับบอกว่านายไม่ให้บอก แล้วรีบเดินหนีกลับออกไป

         ตอนนี้เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆเริ่มสนใจมากขึ้น แม้แต่พิไลคนสวยก็ยังเดินเข้ามาหา แล้วว่า อาจจะเป็นแค่หนุ่มขี้อายที่ยังไม่กล้าเปิดเผยตัวก็ได้ อย่าคิดมากไปเลยเดี๋ยวก็คงรู้เองแหละ เธอเจอแบบนี้บ่อย ประจำ แต่ถ้าไม่สบายใจ ก็ยืนยันไม่ต้องรับช่อดอกไม้ก็ได้

         ส่วนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆก็วิพากย์วิจารย์ไปต่างๆนานา บางคนก็คิดว่าอาจจะเป็นเศรษฐีที่ชอบคนเรียบร้อยๆแบบพิไลและอยากทำโรแมนติก เดี๋ยวคงเปิดตัวเอง

         บางคนเดาไปว่าอาจจะเป็นคนในบริษัทเองหรือเปล่า เพราะพิไลก็เป็นคนเก็บตัว ไม่ค่อยไปสุงสิงทำกิจกรรมอะไรกับใคร จะไปรู้จักใครที่ไหน

         บางคนเดาในทางร้ายไปถึงขนาดว่า อาจจะเป็นพวกโรคจิตที่ชอบซุ่มติดตามผู้หญิง และถึงเวลาอาจจะบุกเข้ามาฆ่าข่มขืนเหมือนที่เคยเห็นเป็นข่าว เล่นเอาพิไลประสาทเสียจนไม่อยากรับฟังอะไรอีก

        พิไลต้องหอบช่อดอกไม้แสนสวยกลับมาบ้านอีกครั้ง เพราะถึงอย่างไรคนให้ก็ตั้งใจมอบให้เธอ จะวางทิ้งไว้ที่ทำงานก็เกรงใจคนอื่นๆที่ตอนนี้ส่วนใหญ่หวาดระแวงช่อดอกไม้ปริศนานี่กันไปหมด

        ระหว่างทางเดินกลับบ้านค่ำนั้นพิไลรู้สึกเย็นวาบแปลกๆที่ต้นคอ และรู้สึกเหมือนมีใครเดินตามหลังมาในระยะประชิด เธอเหลียวหลังดูหลายครั้งแต่ก็ไม่พบใคร ยิ่งทำให้กลัวมากขึ้นไปอีก

        คืนนั้น พิไลเข้านอนท่ามกลางกลิ่นหอมอบอวลของดอกไม้เช่นเคย คราวนี้รู้สึกกึ่งจริงกึ่งฝัน ว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่ง ท่าทางสุภาพ สะอาดสะอ้าน เดินถือช่อดอกไม้เข้ามาวางไว้ข้างๆตัวเธอ แล้วนั่งลงใกล้ๆ ลูบไปหน้าและผมของพิไลอย่างรักใคร่

        พิไลพยายามมองหน้าเขา แล้วก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นว่าเป็นคนเดียวกับชายหนุ่มในรถเข็นที่เธอเคยช่วยพาเขาข้ามถนน แต่คราวนี้ดูแข็งแรง กระฉับกระเฉงผิดตา เขายิ้มให้เธอแล้วก้มลงจุมพิตที่หน้าผาก พูดข้างหูว่า จะมาขอลาเดินทางไปรอพิไล รอที่จะได้มาพบกันอีก

        พิไลรู้สึกสะท้านใจ ใจหายจนร้องไห้ออกมาอย่างไม่รู้ตัวจนค่อยๆตื่นขึ้น  แล้วพิไลก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อรู้สึกว่าเหมือนเพิ่งมีคนลุกจากที่นอนไปจนเตียงยวบสะเทือน!!

        เธอหันไปเห็น ช่อดอกไม้ช่อล่าสุด ดอกลิลลี่สีชมพูประดับด้วยกุหลาบและเดซี่ ที่เธอจำได้แม่นยำว่าวางไว้ที่บนชั้นข้างระเบียง  ไม่มีทางเลยที่มันจะกลับมาวางอยู่ตรงนี้ได้ แต่ก็เป็นไปแล้ว

        ที่น่าประหลาดกว่านั้นคือบนพื้นห้องปรากฏรอยเหมือนรองเท้าผู้ชายเดินออกจากเตียงของเธอไปทางหน้าประตู!!

        พิไลยังนึกถึงเรื่องที่ฝัน ใจคอไม่ดีอย่างมากจนนอนไม่หลับ รอจนเช้า เธอลุกขึ้นหุงหาอาหาร ทำบุญใส่บาตรเพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายใจ และภาวนาว่าขออย่าให้มีเรื่องร้ายอะไรเลย

        กระทั่งวันรุ่งขึ้น พิไลไปถึงบริษัทแต่เช้า เธอแปลกใจที่พบพนักงานส่งดอกไม้คนเดิม นั่งรออยู่ เตรียมมอบช่อดอกไม้ให้เธออย่างเคย แต่คราวนี้มีคนมานั่งรอพบเธอด้วย เป็นชายวัยกลางคน ท่าทางใจดี แต่งตัวดี และมีเค้าหน้าคล้ายหนุ่มวีลแชร์ที่เธอเพิ่งพบในฝันเมื่อคืนนี้

        เขาแนะนำตัวว่า เป็นพ่อของหนุ่มคนนั้นเอง และช่อดอกไม้เหล่านี้ก็เป็นสิ่งที่ลูกชายเขาขอร้องไว้หลังจากประสบอุบัติเหตุวันนั้น

        พิไลได้รู้ต่อมาว่า ชายหนุ่มคนนั้น พิการมาหลายเดือนแล้วเนื่องจากอุบัติเหตุพลัดตกจากชั้นสอง ทางบ้านของเขามีฐานะดีพอจะจ้างคนดูแลตลอดเวลา แต่เขาก็อยากดูแลตัวเอง

        พิไลเป็นคนแรกที่มาช่วยเหลือพาข้ามถนนและพูดกับเขาอย่างสุภาพ ให้เกียรติ เขาจึงเกิดความประทับใจ และแอบชอบเธอ

        วันนั้นชายหนุ่มตั้งใจจะข้ามกลับมาเพื่อขอคุยกับพิไลเป็นการส่วนตัว ทว่าโชคไม่ดี เกิดถูกรถชน อาการสาหัส

        พิไลฟังมาถึงตรงน้ำก็ตาร้อนผ่าว น้ำตาร่วงเผาะๆ แต่ก็ยังฟังต่อ

        “เขาขอให้สั่งดอกไม้มาส่งให้คุณทุกวัน เอาที่ดีที่สุดของร้าน และสั่งว่าห้ามบอกว่าใครให้ จนกว่าเขาจะหายดีพอและมาบอกคุณด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่มีวันนั้น ลูกชายผมเสียไปเมื่อคืนนี้เอง ก่อนเสียเขายังฝากช่อดอกไม้ช่อสุดท้ายมาให้คุณ และว่าถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้เขาได้มีโอกาสดูแลคุณบ้าง คุณเป็นคนสวย สวยจากข้างในอย่างที่ตลอดชีวิตเขาไม่เคยพบมาก่อน”

        หลังวันนั้นพิไลทำบุญให้ชายหนุ่มคนนั้นเสมอ และเริ่มแต่งเนื้อแต่งตัว ดูแลตัวเองให้สมกับที่ถูกคนดีๆรัก แม้ไม่มีโอกาสพบกันในชาตินี้ แต่เธอก็จะไม่ลืมชายคนแรกที่รักเธอไปจนตลอดชีวิต#.


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น