อัปเดตล่าสุด 2018-11-19 09:00:32

บทนำ บทนำ

เรื่องเล่า ‘จิตหลุด’

 

            ต้องรอด!

            เราต้องรอด!

            เสียงระบายลมหายใจระรัวถี่อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเป็นสิ่งเดียวที่หญิงสาวพอจะทำได้ ทั้งที่ใจอยากกรีดร้องตะโกนก้องเพื่อข้อความช่วยเหลือแต่เวลานี้อย่าว่าแต่คนสักคนเลย หมาสักตัวที่เดินผ่านยังไม่มี!

            เสียงครืดคราดคล้ายกับท่อนเหล็กลากยาวไปกับพื้นคอนกรีตสะท้อนก้องทั่วทั้งตึกร้าง คล้ายจะประกาศศักดาให้ ‘เหยื่อ’ ของเกมล่าชีวิตในราตรีนี้ได้สำเหนียกเต็มทนว่าเวลาของชีวิตมึงใกล้จะหมด กลิ่นคาวเลือดจากการเผชิญหน้าต่อสู้กับมันชวนให้แสบจมูกพอๆกับกลิ่นยาหมดอายุ หญิงสาวสำเหนียกดีว่าโรงพยาบาลร้างหลังนี้คงพอมีอะไรบางอย่างใช้เป็นอาวุธสำหรับต่อสู้กับมัน

            “มึงจะออกมาดีๆหรือว่าจะให้กูกระชากหัวมึงออกมา!”

            ‘นักล่า’ แผดเสียงแหบพร่าดังลั่น ฟังดูคล้ายเสียงที่ดัดผ่านโปรแกรมแปลงเสียง มันมีท่าทีโกรธจัดเมื่อหาเหยื่อไม่พบ แต่ไฉนเลยจะรู้ว่าหญิงสาวผู้ถูกตามล่านั้นซุ่มดูอย่างใจระทึก เธอสวดภาวนาให้ผ่านพ้นคืนนี้ไปได้หรืออย่างน้อยก็ขอให้ตำรวจผ่านมา คิดแล้วยิ่งเกลียดตัวเองที่ลืมโทรศัพท์ทิ้งไว้บนโต๊ะทำงาน ไม่เช่นนั้นคงโทรให้เพื่อนรักมาช่วย

            โครม!

            “กรี๊ดดดดดด!”

            ได้ผล! ถังพลาสติกถูกเขวี้ยงไปยังกล่องลังกระดาษที่สุมกัน หญิงสาวตกใจพรวดออกมาจากที่ซ่อน เผยให้เห็นรอยแผลจากการถูกท่อนเหล็กฟาดตรงข้อขา คนในชุดคลุมสีดำอำพรางใบหน้ามิดชิดประจันหน้ากับสาวออฟฟิศผู้โชคร้ายอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าโอกาสรอดมีน้อย แต่ใช่ว่าจะไม่มีเลย...

            ในเสี้ยวนาทีที่ท่อนเหล็กพุ่งเข้ามาทะลวงร่าง หญิงสาวเอี้ยวตัวหลบก่อนคว้าเอาขวดน้ำกรดเข้มข้นที่ซุ่มซ่อนเอาไว้ฟาดลงยังศีรษะของมันสุดแรง

            ปีศาจร้ายแผดเสียงร้องด้วยความหวาดผวาจากฤทธิ์น้ำกรดที่กัดกร่อน หญิงเองก็ไม่ต่างกันเพราะบาดแผลจากเศษแก้วที่บาดมือโดนฤทธิ์น้ำกรดกัดจนเนื้อหนังเปื่อยยุ่ย หากหญิงสาวยังพอได้สติรีบใช้น้ำกลั่นชะล้างพิษกรดให้เจือจาง หญิงสาวมองภาพสยดสยองตรงหน้าด้วยความกลัวสุดขีด

            เนื้อหนังของผู้ล่าที่บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ถูกล่าถูกกรัดกร่อน เสื้อผ้าที่มันคลุมอำพรางถูกกัดกินด้วยฤทธิ์แรงของน้ำกรดจนเป็นรูเว้าโหว่ เส้นผมหลุดลุ่ยออกมาพร้อมหนังหัว เนื้อเปื่อยยุ่ยหลุดดังเผละราวกับถูกมีดเลาะ ดวงตาอาฆาตของมันเหลือกโพลงด้วยความพยาบาทปนความเจ็บปวดทรมาน

            “มึงจะต้องตายเป็นรายต่อไป!”

            นั่นคือภาพสุดท้ายที่ชัดแจ้งในสติ

            ก่อนที่ถูกอย่างจะดับวูบราวกับมีมือที่มองไม่เห็นเอื้อมไปกดปุ่มชัตดาวน์


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น