อัปเดตล่าสุด 2019-02-07 10:36:53

ตอนที่ 10 ความจริงของผู้หญิงที่ชื่อ "ลีลา" (๑)

ตอนที่ ๑๐

ความจริงของผู้หญิงที่ชื่อ ‘ลีลา’

 

 

            “ห้องน้ำชั้นหกค่ะ” ป้าเป็ดเป็นพยานยืนยันให้กับผลึก “หนูปรุงลืมไปแล้วเหรอว่าถึงป้าจะเป็นแม่บ้านทำความสะอาดชั้นเจ็ดก็จริง แต่ป้าก็มีกุญแจห้องน้ำทุกชั้น แล้วอีกอย่างป้าเองก็ถูกขังเอาไว้ในห้องน้ำเหมือนกันกับหนูผลึกนี่แหละ”

            “แต่ทำไมพี่ผลึกถึงได้มีแผลที่มือที่เดียวกับที่หนูทำร้ายมันล่ะคะ” น้ำปรุงยังไม่คลายข้อสงสัย เพราะหากลองตรองดูจริงๆ คนที่น่าสงสัยที่สุดก็คือผลึก แต่ในเมื่อป้าเป็ดมายืนยันแบบนี้ มันก็หมายความว่าสิ่งที่เธอสงสัยกำลังจะกลายเป็นข้อกล่าวหาในเมื่อเธอไม่มีทั้งหลักฐานและพยานมายืนยันเรื่องนี้

            “เอาเป็นว่าขอบคุณสำหรับคำให้การนะครับ”

            เสียงคุณตำรวจมาดเข้มดังขึ้นเมื่อเห็นว่าบรรยากาศตอนนี้เริ่มตึงเครียดเกินไป ก่อนจะเป็นป้าบานชื่นที่เอ่ยขึ้นเพื่อเป็นแกนนำพาคนอื่นๆในออฟฟิศแยกย้ายกันกลับที่พักของตนเอง

            “ป้าว่าเรากลับเถอะ พรุ่งนี้ยังมีงานให้ทำอีกเยอะ”

           

            “นี่แกจะอยากรู้เรื่องผู้หญิงที่ชื่อลีลาไปทำไมกัน”

            ยัยจีโน่ถามเมื่อเห็นว่าเธอกำลังง่วนอยู่กับการค้นหาข้อมูลของผู้หญิงที่ชื่อลีลาจากฐานข้อมูลในคอมพิวเตอร์ แต่ดูเหมือนว่าการตามหาในครั้งนี้ยิ่งหายิ่งเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร ฐานข้อมูลของบริษัทไม่มีข้อมูลของลีลาไปมากกว่าชื่อ นามสกุล และที่อยู่ของผู้หญิงคนนั้น

            “ฉันกำลังคิดว่าถ้าเป็นอย่างที่พี่ผลึกพูด นั่นก็หมายความว่าผู้หญิงที่ชื่อลีลาอาจจะเป็นคนที่เข้ามาทำร้ายพวกเราที่บริษัทเมื่อคืนนี้” น้ำปรุงคิดเช่นนั้นเพราะถ้าเธอสามารถสืบเรื่องของลีลา รวมถึงแกะรอยความสัมพันธ์ที่เธอคนนั้นเกี่ยวโยงกับป้าบานชื่นและพี่ผลึกได้ นั่นก็เท่ากับว่าเธอจะรู้ตัวคนร้ายในเร็ววันนี้แน่นอน

            “ดังนั้นแกก็เลยคิดจะออกไปสืบตอนนี้เนี่ยนะ”

            น้ำปรุงอาศัยจังหวะพักเที่ยงไลน์ส่วนตัวไปหาพี่เลิศบอกว่าเธอต้องไปทำธุระด่วน และกราบขออภัยพี่เลิศเป็นอย่างมากที่ทีแรกตั้งใจจะนัดคุยเรื่องการประเมินผลเกี่ยวกับการทำงานของพนักงานแต่ละแผนกเอาไว้เป็นอันต้องยกเลิกไป ทีแรกน้ำปรุงตั้งใจจะสืบเรื่องตัวคนเดียว แต่กลายเป็นว่ายัยจีโน่ดันสะกดรอยตามมาจนเจอและซักเอาความจริงเหมือนอย่างตอนนี้นี่แหละ

            “แกกลับไปบริษัทเถอะ ฉันว่าจะสืบเรื่องนี้เอง”

            “นี่แกยังเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่มั้ยฮึ ไหนๆเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้วก็ไปมันด้วยกันนี่แหละ”

            น้ำปรุงซึ้งใจในเพื่อนรัก เมื่อตัดสินใจดีแล้วน้ำปรุงก็บอกให้จีโน่รู้ว่าบ้านของผู้หญิงที่ชื่อลีลาอะไรนี่อยู่ที่สมุทรปราการ หากจะรีบเดินทางไปต้องรีบไปให้เร็วที่สุดเพราะถ้าเกิดมืดค่ำขึ้นมาจะทำให้การตามหาเป็นไปอย่างยากลำบาก อีกอย่างก่อนหน้านี้เธอเอาเบอร์โทรศัพท์ที่ได้จากการสืบประวัติของอีกฝ่ายมาลองโทรแล้วปรากฏว่าไม่มีคนรับ นั่นหมายความว่าการที่ลีลาตัดขาดการติดต่อเธออาจจะมีความลับบางอย่างเก็บงำอยู่ก็เป็นได้

            ใช้เวลาไม่นาน ทั้งจีและน้ำปรุงก็เดินทางจนถึงบ้านของผู้หญิงที่ชื่อลีลา

            สภาพบ้านของอีกฝ่ายเป็นบ้านไม้ใกล้ผุพัง หลังบ้านติดกับแม่น้ำ คล้ายกับชุมชนริมคลองทำให้น้ำปรุงอดคิดถึงบ้านสวนของเธอเมื่อครั้งวัยเยาว์ขึ้นมาไม่ได้ เมื่อหวาดตาไปรอบๆบริเวณก็พบว่าบ้านไม้สองชั้นของลีลามีผู้หญิงสภาพอิดโรยกำลังยืนจ้องมองพวกเธอจากหน้าต่างชั้นสอง น้ำปรุงจนลุกเกรียวเพราะแววตาของหญิงชรานางนั้นคล้ายกับจะกินเลือดกินเนื้อ

            “นั่นใช่คุณลีลารึเปล่าวะแก” จีโน่เองก็เหมือนจะเห็นว่ามีคนยืนอยู่ตรงนั้นจึงสะกิดให้น้ำปรุงได้สติ น้ำปรุงไม่มั่นใจ แต่คิดว่าหญิงชรานางนี้คงจะต้องรู้จักกับคนที่ชื่อลีลาเป็นแน่ ดีไม่ดีนางอาจจะมีศักดิ์เป็นญาติฝั่งใดฝั่งหนึ่งของลีลาก็เป็นได้

            “เข้าไปถามกันเถอะ เราจะได้จบเรื่องนี้ซักที”

            น้ำปรุงตัดสินใจเดินไปกดกริ่งหน้าบ้านตามมารยาท ก่อนจะพบว่าหญิงชราท่าทางหน้าซีดเซียวจะเดินออกมาต้อนรับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มต่างกับเมื่อครู่ลิบลับ สภาพเสื้อที่มอมแมมกับสภาพผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงทำให้นางดูเหมือนพวกคนจรจัดในชุมชนก็ไม่ปาน แต่การมองอีกฝ่ายด้วยสายตารังเกียจเป็นสิ่งที่เสียมารยาท น้ำปรุงจึงเลือกจะเก็บเอาไว้ในใจแทน

            “พวกเราสองคนมาหาพี่ลีลาลาน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าพี่ลีลาอยู่บ้านมั้ยคะ” น้ำปรุงเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็นมิตร เมื่อเหลือบไปเห็นรูปถ่ายของหญิงชรานางนั้นกับหญิงสาวหน้าตาสะสวย มีเอกลักษณ์คือไฝเสน่ห์บริเวณคางก็ทำให้มั่นใจว่าที่นี่เป็นบ้านของลีลาไม่ผิดแน่

            “อ้อ มาหาลีลามันเรอะ” หญิงชรากวักมือทั้งสองคนให้เข้ามาในบ้าน ก่อนจะหาน้ำหาท่ามาให้ “นังลีลามันอยู่ข้างบนน่ะลูก มันคงเอาแต่แต่งตัวสวยๆเหมือนอย่างเคยนั่นแหละ เดี๋ยวแต่งตัวเสร็จมันก็ลงมา”

            ทั้งสองคนพยักหน้ารับ ก่อนจะดื่มน้ำที่หญิงชรานำมาให้ เฝ้ารอผู้หญิงที่ชื่อลีลาอย่างใจจดใจจ่อ กระทั่งแบตโทรศัพท์ลดลงไปกว่าครึ่งก็ไม่มีทีท่าว่าผู้หญิงที่ชื่อลีลาจะลงมาตามคำบอกของหญิงชรา

            “แก... ฉันว่ามันแปลกๆนะ”

            ยังไม่ทันที่จีโน่จะได้พูดอะไรออกมา เขาก็พบว่าตอนนี้น้ำปรุงล้มฟุบลงไปกับพื้นแล้ว จีโน่กวาดตามองไปรอบๆบ้านไม่พบร่างของหญิงชราคนนั้น หรือเป็นเพราะน้ำในแก้วที่อีกฝ่ายเอามาให้ดื่มกันแน่...

            ผัวะ!

            เสียงหวดไม้หน้าสามอย่างแรงคือสิ่งสุดท้ายในมโนสำนึกของจีโน่ กลิ่นคาวเลือดคลุ้งพร้อมกับเสียงหัวเราะร่าของหญิงชรามอมแมม ชาวบ้านรอบข้างปิดประตูเพราะรู้กันดีว่าช่วงย่ำเย็นจะได้ยินเสียงกรีดร้องพร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของหญิงชราผู้เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้

            “รนหาที่ตายดีนักนะไอ้พวกทรัพย์ทวีสิน กูจะให้มึงได้ตายสมใจ!”


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น