อัปเดตล่าสุด 2019-01-17 09:21:37

ตอนที่ 8 ความลับที่เอาไปแลก

ตอนที่ ๘

ความลับที่เอาไปแลก

 

 

            “...จดหมายขู่ฆ่าเหรอครับ”

            สารวัตรเจ้าของคดีเลิกคิ้วด้วยความสงสัย เพราะบริษัททรัพย์ทวีสินเป็นบริษัทที่มีการรักษาความปลอดภัยสูง จะด้วยกล้องวงจรปิดที่ทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม หรือจะด้วย ยามแจ้ง รักษาการปลอดภัยประจำบริษัทที่ทำหน้าที่นี้มาอย่างยาวนานไม่ได้ขาดตกบกพร่อง มันดูไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะมีคนนอกเข้ามาทำเรื่องแบบนี้

            “ความจริง ฉันก็ไม่ได้มีศัตรูที่ไหนหรอกนะคะ นอกจากที่เล่าให้คุณตำรวจฟังไป”

            หลังจากเกิดเรื่องขึ้นน้ำปรุงรีบโทรแจ้งตำรวจอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทุกอย่างอยู่ในความสงบ เธอพาจีโน่ไปคลีนิคแถวห้องพักก่อนจะดิ่งมาที่สถานีตำรวจเพื่อให้ปากคำ อย่างน้อยแจ้งตำรวจเอาไว้ก่อน เผื่อคนร้ายก่อเหตุที่มีความรุนแรงมากขึ้น พวกเธอจะได้อุ่นใจขึ้นมาที่มีคนคอยช่วยเหลือ

            “เดี๋ยวยังไงถ้าทางเราได้ความคืบหน้าจะแจ้งให้ทราบอีกทีนะครับ เพราะทางผมกับสารวัตรใหญ่รับทราบเรื่องแล้ว และได้กำชับให้ตำรวจใน สน.พื้นที่ช่วยดูแลความปลอดภัยเพิ่มขึ้น พวกคุณสองคนไม่ต้องเป็นกังวลไปนะครับ”

            แม้คุณตำรวจจะรับปากไว้ว่าจะช่วยเหลือพวกเธออย่างเต็มที่ แต่เธอก็กลัวว่าคนร้ายจะวกกลับมาก่อเรื่องอีก แม้จะยังไม่มั่นใจว่าใครเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด แต่ถ้าพูดถึงความเป็นไปได้ตอนนี้ น้ำปรุงคิดว่าคนที่พวกเธอกำลังมีปัญหาด้วยก็คือพวกของคุณดาราทองกับป้าบานชื่นไม่ผิดแน่

            “เราย้ายที่อยู่กันดีมั้ยยัยจี” น้ำปรุงถามเพื่อนรักที่อาการขวัญเสียเริ่มดีขึ้น ถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นจะเป็นแค่การขู่ และไม่มีใครได้รับบาดเจ็บก็จริง แต่น้ำปรุงรู้ว่าเรื่องนี้ไม่จบง่ายๆแน่

            “พวกเราไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกนะแก” จีโน่เองก็รู้ในชะตากรรมของตนเอง การย้ายที่อยู่เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ เพราะต้นเหตุที่แท้จริงมาจากคนในบริษัททรัพย์ทวีสิน “อีกอย่างเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่มากๆ ฉันว่าอย่างน้อยเราก็ควรบอกคุณกัณฐ์เอาไว้ เพราะถ้าคนร้ายเป็นคนที่แกคิดเอาไว้จริงๆ คุณกัณฐ์เองก็มีส่วนที่ทำให้พวกเราสองคนต้องมาเจอเรื่องพวกนี้”

            น้ำปรุงเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเพราะเธอเองก็ชักไม่แน่ใจแล้วว่าการที่คุณกัณฐ์รับเธอเข้ามาทำงานในบริษัททรัพย์ทวีสินเป็นเพราะเห็นค่าในความสามารถของเธอ

            หรือเพราะเขามีจุดประสงค์บางอย่างที่เร้นแฝงอยู่กันแน่

            เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจโทรหาใครบางคนที่คิดว่าน่าจะช่วยเธอได้ และคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่มีวันปฏิเสธเธอเป็นแน่ เพราะอย่างน้อยความลับของ ‘คนใน’ บริษัททรัพย์ทวีสินจะไม่มีวันแพร่งพรายไปถึงคนที่ไม่ควรรู้

            “พี่ผลึกคะ ปรุงอยากรู้เรื่องเลขาฯคนก่อนหน้าของคุณกัณฐ์ พี่ผลึกพอจะมีเวลาให้ปรุงได้มั้ยคะ”

 

 

            ผลึกวางสายโทรศัพท์จากน้ำปรุง ก่อนจะอดคิดไม่ได้ว่าเพราะเหตุใดพนักงานใหม่ถึงได้อยากรู้เรื่องของคุณกัณฐ์กับเลขาฯคนก่อนหน้านี้มากนัก ทั้งที่แรกๆน้ำปรุงดูไม่ค่อยสนใจเรื่องของเจ้านายเท่าไหร่ แต่พอได้รู้เรื่องที่จีโน่โดนคนร้ายคุกคาม ผลึกก็อดคิดเช่นเดียวกับน้ำปรุงไม่ได้ว่าคนก่อเหตุต้องเป็นคุณดาราทองผู้มีอิทธิพล

            ใจนึงนึกไม่อยากช่วยเพราะอย่างน้อยคุณกัณฐ์ก็เป็นเจ้านายของเธอ เรื่องส่วนตัวของเจ้านาย ในสถานภาพลูกน้องก็ไม่ควรจะเข้าไปยุ่ง แม้เธอจะเป็นคนรักของคุณกรกัณฐ์น้องชายของเขาก็ตาม แต่กระนั้นลึกๆแล้วผลึกก็แอบไม่พอใจที่คุณดาราทองใช้อำนาจที่ตนเองมีในการรังแกผู้น้อย

            อีกอย่าง... ที่เธอไม่ถูกคุณกัณฐ์ไล่ออกจากบริษัทเรื่องทำร้ายร่างกายป้าบานชื่นก็เพราะได้น้ำปรุงช่วยเอาไว้ ความลับของ ‘คนใน’ ของบริษัทที่เธอเอาไป ‘แลก’ มาเพื่อรักษาชีวิตการทำงานในบริษัททรัพย์ทวีสินเอาไว้

 

...........................................................

 

            ท่านประธานกำลังจะเดินทางมาถึง...

            ผลึกร้อนใจจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ แม้การถูกขังเอาไว้ในห้องประชุมเพียงคนเดียวโดยมีป้าบานชื่นเฝ้าอยู่จะทำให้อยู่ไม่สุข แต่ในหัวของเธอกลับคิดถึงวิธีการที่จะทำให้ตนเองไม่ถูกไล่ออกบริษัท

            เธอพลาดเองที่หลงเดินตามเกมของป้าบานชื่น อีกฝ่ายยั่วโทสะจนทำให้ตนพลั้งมือทำร้ายอีกฝ่าย แต่ใครจะคาดคิดว่าป้าบานชื่นคงรอจังหวะนั้นอยู่แล้ว ส่งมือดีถ่ายคลิปวิดีโอไปรายงานท่านประธานว่าเธอเองทำผิดกฎของบริษัททรัพย์ทวีสิน และนั่นส่งผลให้เธอต้องถูกพิจารณาโทษจากท่านประธาน ความรุนแรงของสิ่งที่เธอก่อเอาไว้อาจจะลดโทษได้จริง แต่คุณกัณฐ์อาจถูกคำครหา จะด้วยในฐานะเธอเป็นเลขาฯคนสนิทหรือน้องสะใภ้ของเขาก็ดี

            ท้ายที่สุดใจเริ่มเอนเอียงไปทางยอมรับผิด เพราะอย่างไรไรเสียเธอก็มั่นใจว่าโทษมากสุดที่จะได้คือถูกพักงาน คงไม่ถึงขั้นไล่ออก...

            ผลึกลอบคิดในใจ หากแต่ยั้งใจเอาไว้เพียงเท่านั้น

            อะไรก็เกิดขึ้นได้ ในเมื่ออ้อยเข้าปากช้าง...

            หากเธอยืนอยู่เฉยๆในกรงเสือ โอกาสที่เธอจะถูกเสือขย้ำคือร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าเธอคิดจะสู้กับเสือ แม้จะด้วยมือเปล่า โอกาสรอดมันก็พอจะมีอยู่บ้าง แม้จะได้เลือด... หากสุดท้ายทำสำเร็จ เธออาจจะเป็นฝ่ายได้กลับมาคุมเกมอีกครั้ง!

            คิดได้เช่นนั้นจึงส่งข้อความไปหารุ่นน้องคนสนิทโดยไว

            ไพ่ตายสุดท้ายที่เธอไม่เคยคิดอยากจะใช้ สุดท้ายต้องกลับมาใช้มัน!

            ‘น้ำปรุง พี่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ...’

            ทั้งที่ใจไม่อยากดึงคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เข้าสู่วังวนนี้ แต่เธอไม่มีทางเลือก หากเธอไม่เล่นเกม... เกมก็จะกลับมาเล่นเธอให้ตายไปข้างนึง!

            ผลึกลังเลแต่สุดท้ายเลือกกดส่งข้อความไป

            เธอรู้ว่าสิ่งที่ให้น้ำปรุงไปทำเพื่อแก้เงื่อนที่เธอผูก อีกฝ่ายจะต้องทำได้...

            และก็เป็นจริงดังคาด น้ำปรุงทำมันได้สำเร็จทำให้เธอไม่ต้องถูกลงโทษ หรือแม้กระทั่งถูกไล่ออกจากบริษัท!

            ผลึกนึกขอบใจตนเองที่โชคดีเก็บ ‘สิ่งนั้น’ เอาไว้

            หลักฐานการยักยอกเงินบริษัททรัพย์ทวีสินเมื่อปี ๒๕๕๕ ของป้าบานชื่น

            หลักฐาน... อันเป็นสาเหตุให้ป้าบานชื่นตกจากตำแหน่งเลขาฯของคุณกัณฐ์เมื่อเจ็ดปีก่อน และมันเป็นหลักฐานที่เธอมั่นใจว่าจะสามารถใช้ต่อรองกับ ‘คนที่มีเอี่ยว’ กับเรื่องนี้ได้ และคุณกัทลีเองคงจะไม่โง่พอที่จะให้เรื่องนี้ถึงหูเจ้าสัวณรงค์!

 

 

(โปรดติดตามตอนต่อไปในวันพฤหัสหน้า...)


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น