อัปเดตล่าสุด 2018-12-18 17:38:47

บทนำ ใต้คลุมโปง: บทนำ

ทั้ง ๆ ที่ย่างเข้าหน้าร้อน ตอนที่ลากกระเป๋าลงจากรถรับจ้าง ก้าวมายังอาคารอันจะกลายเป็นที่พักในคืนนี้ จู่ ๆ ลมวูบหนึ่งก็พัดผ่านจนรู้สึกขนลุกวาบ

ถุงพลาสติกใบหนึ่งลอยคว้างผ่านหน้าละม้ายมีปีกโบก ภาพพิมพ์บุรุษบนถุงคลับคล้ายจ้องตรงมา ดวงหน้าทรงกลมนั้นดูตลกแต่น่าพรั่นพรึงอยู่ในที เนื่องจากลักษณะผมบาง ทว่าใต้เชิงผมมีรอยสักลงอักขระตัวเล็ก ๆ ยาวล้อมจนดูคล้ายสวมมงคล คิ้วเข้มหนาทอดต่อกัน และแต่ละข้างก็ยาวแทบจดตีนผมเหนือใบหู จมูกเล็ก แต่ปากยาวกว้าง ดวงตากลมโตในเบ้าลึกคล้ายคนอดนอนยาวนานยังเคลื่อนจ้องมาแม้ระยะที่ปลิวนั้นไกลออกไป ลมคงทำให้พื้นผิวของมันพะเยิบ ผมจึงตาฝาดคล้ายเห็นเจ้าตัวยกมุมปากยิ้ม

ไล่สายตาตามถุงพลาสติกขึ้นไป ภาพอาคารสูงใหญ่ของโรงแรม ซัน ริเวอร์ แกรนด์ โฮเต็ล แอนด์ คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ ปรากฏต่อตา

โรงแรมห้าดาวอันดับต้น ๆ ของจังหวัดแห่งนี้มีความสูง 15 ชั้น ตัวอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวนอน ส่วนยอดเรียบแบน แล้วใช้โครงสร้างของเส้นตรงตัดกันคล้ายตารางครอบทับตัวอาคารอีกที ดูแปลก จะว่าสวยก็ไม่ใช่ ไม่สวยก็ไม่เชิง เหนือขึ้นไปคือฟ้าบ่ายอันปกเมฆครึ้มดุจสนธยา แสงฟ้าแปลบปลาบส่งเสียงคำรามดุจคำเตือนร้าย

ผมก้มคางชิดอกกันลม รีบวิ่งเข้าไปในตัวอาคาร แทบผงะเมื่อเห็นว่าพนักงานที่ยกมือไหว้หน้าล็อบบีมีรอยยิ้มและหน้าตาประพิมพ์ประพายคนบนถุงพลาสติกใบเมื่อครู่

“สวัสดีค่ะ คุณเชิงเทียนใช่มั้ยคะ”

“ใช่ครับ” ผมยิ้มเขิน ๆ เช่นเดียวกับทุกทีที่ต้องยิ้มให้คนแปลกหน้า ต่อให้พยายามฉีกแก้มให้ชินอย่างไรก็ไม่ถนัด

“เชิญค่ะ ทางสมาคมจองห้องไว้ให้เรียบร้อยแล้วที่ชั้นสิบสี่” เธอหมายถึงสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย “คุณเชิงเทียนโชคดีมาก ช่วงนี้ในจังหวัดมีงาน คนจองห้องพักเยอะมาก ห้องของคุณเป็นห้องสุดท้าย”

“ครับ”

“ดิฉันเองก็ดีใจ เป็นแฟนหนังสือคุณมานาน ชอบอ่านนิยายรักมาก ๆ เลยค่ะ พวกข้ามภพข้ามชาติ ตายจากชาติปัจจุบันแล้วกลับมาเกิดในอดีต”

“อ้อ...ครับ” อาการกระดากยิ่งหนักกว่าเดิม เห็นได้ชัดว่าหล่อนไม่รู้เรื่องอะไร เพราะ ‘เชิงเทียน’ เขียนแต่งานแนวสยองขวัญ

ตายชาติไหนตัวละครก็ตกลงไปในนรกทั้งนั้นแหละ


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น