อัปเดตล่าสุด 2019-05-23 12:46:58

ตอนที่ 30 บทที่ 30

บทที่ 30

 

             นานหลายปีแล้วที่กันตาไม่ได้มาเที่ยวทะเล พอได้เห็นท้องฟ้ากว้างๆ สายลมเย็น ทะเลสีน้ำเงิน ทำให้รู้สึกปลอดโปร่งอย่างมาก แต่การที่ต้องอยู่บนเรือยอร์ชกับสามีที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องเอาลูกกลับไปจากทะเลให้ได้ ก็เป็นเรื่องน่าหวั่นไม่น้อย แม้จะมีปภพ คนดูแลเรือกับคนบริการ รวมทั้งหมดอีกสามชีวิต แต่ทุกคนก็ทำตัวเป็นอากาศธาตุตามคำสั่งพันแสง

             “ทำยังไม่ถอดชุดอีกล่ะ เกี๊ยว

             พันแสงเดินมาถามคนที่ยืนรับลมในชุดคลุมสีขาวยาวคลุมเข่า ข้างในเธอสวมบิกินี่ที่เขาซื้อมาแล้วบังคับให้ใส่ กันตาทำหน้ายู่ การอยู่บนเรือยอร์ชที่มีท้องฟ้าเป็นหลังคา ถ้าต้องให้ใส่แค่บิกินี่ตัวจิ๋ว มันก็เหมือนแก้ผ้าดีๆ นี่เอง หญิงสาวคิดแล้วอายจนต้องส่ายหน้า

             “ไม่ได้ลงสระน้ำสักหน่อย ชุดนี้ก็ได้นะคะ

             “ไม่เอา มันไม่ฟิน มานี่มาผมถอดให้ เราจะได้นอนเล่นกันตรงนี้ ลมเย็นแต่อากาศร้อน ใส่เสื้อผ้าทำไมเยอะแยะๆ ถอดออกให้ร่างกายสัมผัสลม สัผผัสกลิ่นไอทะเลดีกว่านะคนพูดเองตอนนี้มีเพียงกางเกงรัดรูปแค่ตัวเดียว ตรงนี้ที่เขาบอกคือด้านบนของเรือ ที่ปภพจัดฟูกพร้อมกับอาหารและเครื่องดื่มไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

             “ไม่ต้องค่ะกันตาถอยหลังหนีมือที่ยื่นมา เกี๊ยวอายนี่คะ

             “อายอะไร ไม่มีใครสักหน่อย คนอื่นอยู่ข้างล่างกันหมด ถ้าขืนชักช้านะ จะปล้ำเย้ยฟ้าซะเลย

             “คุณแสง!”

             “อย่าเพิ่งเรียกสิ คืนนี้รออยู่ ได้เรียกหนำใจแน่นอนเขายิ้มกริ่ม หนึ่ง...เขานับแล้วย่างเข้าไปหาเธอช้าๆ กันตารู้แน่แก่ใจว่าเขาไม่มีทางเป็นฝ่ายยอม จึงยอมถอดชุดสีขาวออกด้วยใบหน้าบึ้งตึง พันแสงมองเนินอกที่ล้นบิกินี่ออกมาแล้วแกล้งกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองไล่ลงมายังขาเรียว ผิวขาวเรียบเนียน

             “หยุดมองแบบนั้นได้แล้วค่ะกันตาบอกแล้วรีบเดินผ่านหน้าเขาเพื่อจะไปนั่งบนฟูก จะได้เอาหมอนลายทางสีฟ้าขาวมาปิดบังร่างกายสักนิดก็ยังดี แต่มือปลาหมึกของพันแสงเกี่ยวเอวบางแล้วดึงมากอดไว้แนบแน่นเสียก่อน

             “คุณพ่อบอกว่าให้รีบมีลูกได้แล้ว เพราะท่านอยากได้หลานสักสามคน

             “เยอะไปไหมคะ อื้อ...กันตาขนลุกกับริมฝีปากที่ซุกซนอยู่แถวซอกคอและหัวไหล่ อื้อ...คุณแสง!” กันตารีบจับมือที่พยายามล้วงเข้าไปในบิกินี่ไว้แน่น

             “สงสัยจะไม่ได้สัมผัสลม สัมผัสไอทะเลแล้วล่ะ ผมอยากสัมผัสคุณมากกว่าแล้วพันแสงทำเหมือนเสียดาย บรรยากาศ จนกันตาต้องเอียงหน้าไปมองค้อน เพราะตอนนี้ก้นของเธอโดนดุนดันจากข้างหลัง อย่างบอกให้รู้ว่าเขาต้องการสิ่งใด

             “ว้าย!”

             ร่างบางปลิวขึ้นสู่อ้อมแขนแข็งแรง เขายิ้มและรีบพาเธอกลับไปยังห้องนอนที่เตรียมไว้พร้อม แม้กันตาจะร้องห้ามยังไงชายหนุ่มก็ไม่ฟัง

             “ไหนว่าจะมากินลมชมวิวไงคะ แล้วทำไม...คำพูดที่เหลือหายไปกับจูบอันร้อนแรง รุกเร้า เรียกร้อง ลิ้นอุ่นดุนดันเข้าไปหาลิ้นของเธออย่างโหยหา ฝ่ามือร้อนทั้งสองข้างปลดเปลื้องบิกินี่อย่างรวดเร็ว

             “ถ้าคุณไม่รีบถอดกางเกงให้ผม ผมจะทำให้คุณร้องลั่นอายคนข้างนอกเลยคอยดูสิ

             แน่นอนว่ากันตามรีบทำตามอย่างไม่ต้องสงสัย เธอจึงได้ยินเสียงหัวเราะพอใจในลำคอของสามี จึงแกล้งกัดไหล่เขาเบาๆ อย่างหมั่นไส้ พอเขาสะดุ้งแล้วมองเธออย่างเอาเรื่องหญิงสาวก็รีบบอก

             “ก็คุณอยากแกล้งเกี๊ยวทำไมละคะ

             “เดี๋ยวนี้ร้ายนักนะ

             “เป็นเมียคนร้ายๆ ก็ต้องร้ายให้เป็นบ้างล่ะค่ะ ไม่งั้นโดนรังแกแย่เลย ว้าย!” หญิงสาวเผลอร้องลั่น แล้วรีบยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเอง เมื่อจู่ๆ เขาก็พลิกตัวเอนหลังพิงหัวเตียงแล้วยกเธอขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวเขา

              ได้ งั้นเชิญจัดการผมให้หนำใจเลย เอาสิ เขาบอกเมื่อปักเธอไว้กับแก่นกายความเป็นชายที่แข็งแกร่ง พร้อมสร้างความหฤหรรษ์ในรสสวาทอย่างเต็มที่ กันตายังคงอายที่จะทำด้วยตัวเอง แก้มของเธอแดงปลั่งจนคนอยู่ด้านล่างหัวเราะ แล้วใช้มือจับสะโพกทั้งสองข้างของเธอไว้ ก่อนจะยกขึ้นลงเป็นการสาธิตให้ภรรยาดู ผมให้โอกาสคุณเป็นคนคุมเกมแล้วนะ

             พูดจบเขาก็เลื่อนมือขึ้นมาบีบเคล้าเคล้นคลึง คัพซีอันเต่งตึงยั่วยวนชวนให้ก้มลงขบเม้มยอดปทุมถัน ความเสียวซ่านทำให้กันตายืดตัว ยกมือขึ้นจิกไหล่เขาเบาๆ หากก็ยังไม่กล้าทำอย่างที่เขาสอน ชายหนุ่มหัวเราะไม่ฝืนใจ เธอคงยังต้องใช้เวลาอีกมากในการเพิ่มความกล้าให้เรื่องอย่างนี้

             “อื้อ... คราวนี้กันตาร้องอยู่เพียงในลำคอ เมื่อเขาพลิกให้เธอคว่ำหน้าลงใช้ข้อศอกยันเตียงพร้อมกับชันเข่า ส่วนเขาประกบจากด้านหลัง หญิงสาวจำท่านี้ได้ว่าเขาเคยทำกับเธอบนเก้าอี้ในห้องน้ำ มันเป็นท่าที่ลึกกระแทกกระทั้นจนยากจะกลั้นเสียงร้องเอาไว้ได้ คุณแสง หญิงสาวตั้งใจจะร้องห้ามเพราะเธอกลัวคนด้านนอกจะได้ยิน แม้เรือยอร์ชลำนี้จะใหญ่ไม่น้อย แต่คิดว่าน่าจะแคบพอให้คนอื่นได้ยินแน่ๆ ถ้าเธอเผลอร้องออกไป

             ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมาดันเหมือนเรียกร้อง พันแสงเลยดันสะโพกรัวเร็ว ย้ำๆ ซ้ำๆ เพื่อตอบสนอง สองมือของเขาจับบั้นเอวบางไว้มั่น กันตาจิกมือลงบนผ้าปูที่นอนพร้อมกลั้นเสียงร้องเอาไว้แม้รู้สึกเสียซ่านเหมือนใจจะขาด

             “อาห์...ทนได้ก็ทนไปนะ เขาครางพร้อมกับแกล้งคนที่ไม่ยอมร้องออกมาเพื่อระบายความสุขสม เพิ่มแรกกระแทกเข้าไปจนสุด

             “อิ๊! อื้อ...!” หญิงสาวเม้มปากแน่นแต่เสียงร้องในลำคอลากยาว อย่างบอกให้รู้ว่ามันสุดจริงๆ

             ความถี่และแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใกล้ถึงแดนสวรรค์

             “เกี๊ยว! อ๊ะ! อืมม์ เขาครางในจังหวะสุดท้ายก่อนจะพาเธอเริงร่าในความสำเร็จ

             หญิงสาวคว่ำหน้าราบลงกับเตียงนอนโดยมีสามีทาบทับอยู่ด้านบน เขาก้มลงจูบแผ่นหลังเนียนซ้ำๆ ก่อนจะพลิกตัวลงนอนตะแคงแล้วดึงร่างบางเข้าไปกอดจากทางด้านหลัง

             “คุณเนี่ย มาถึงยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็...หื่นซะแล้ว กันตาบ่นเบาๆ

             “เอ้า ที่พามาเนี่ย ตั้งใจมาทำลูกนะครับ เรื่องอื่นเป็นเรื่องรองครับคุณภรรยา เขาบอกพลางไล้นิ้ววนรอบยอดปทุมถันเล่น กันตาดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ก่อนจะพลิกตัวหันหน้าไปหาเขา

             “เกี๊ยวเป็นห่วงปุ๊กลุกจังเลยค่ะ

             “เรามาฮันนีมูนนะ เลิกคิดถึงเรื่องคนอื่นก่อนสิครับ น้ำเสียงเอ็นดูมากกว่าดุ ยกปลายนิ้วขึ้นเกลี่ยผมเธอเล่น

             “ก็อดห่วงไม่ได้จริงๆ นี่คะ ปุ๊กลุกส่งข้อความมาบอกแค่ว่าอาจติดต่อไม่ได้สักพัก แต่ไม่ยอมบอกอะไรเลย แล้วไม่รู้ว่าสักพักนั้นนานแค่ไหน ทำไมต้องหายไป ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะคะ

             “โอเค เดี๋ยวผมให้ปภพสืบให้ หรือไม่ก็ขอให้คุณพ่อช่วยเป็นธุระให้ พ่อของปุ๊กลุกก็เป็นคนในวงธุรกิจคุณพ่อเหมือนกัน ท่านพอรู้จักอยู่บ้าง

             ได้ฟังคำพูดสามี กันตาถึงกับเบิกตาโตด้วยความแปลกใจ

             “คุณรู้ด้วยเหรอคะว่าปุ๊กลุกเป็นลูกใคร

             พันแสงหัวเราะให้กับคำถามนั้น ภรรยาของเขาเป็นคุณครู่ที่เก่ง ฉลาด น่ารัก แต่บางเรื่องเธอก็ซื่อจนน่าเอ็นดูเหลือเกิน

             “รู้มั้ย ถ้าใครจะสืบประวัติคุณนะ คนที่ต้องสืบพ่วงไปด้วยอย่างพลาดไม่ได้ก็คือเพื่อนตัวแสบของคุณนี่แหละคร้าบ

             “งั้นจัดการเลยได้ไหมคะ เกี๊ยวร้อนใจ

             “อื้อหือ เพิ่งเสร็จไปรอบนึงตะกี้เองนะ จะต่อเลยเหรอ ผมก็เหนื่อยเป็นนะ

             “บ้า! เกี๊ยวหมายถึงจัดการเรื่องปุ๊กลุกค่ะ หญิงสาวค้อนให้คนทะลึ่ง รายนั้นหัวเราะชอบใจ คว้าเธอไปหอมแก้มแรงๆ เสียหลายที

             “ผมรักคุณจัง

             “เกี๊ยวก็รักคุณค่ะ

             “หืมม์ คุณว่าอะไรนะ? พันแสงตกใจจนรีบเด้งตัวลุกนั่ง พร้อมรั้งหญิงสาวให้ลุกขึ้นนั่งเผชิญหน้ากันด้วย ผมหูฝาดหรือคุณพูดจริงๆ

             “เกี๊ยวรักคุณค่ะ แม้จะอายจนแก้มร้อนรุมๆ แต่กันตาก็ยอมพูดให้เขาฟังอีกครั้ง และมันทำให้พันแสงยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นรอยยิ้มของเขา ชายหนุ่มดึงเธอเข้าไปกอด

             “ขอบคุณมากนะครับ พันแสงรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ การรักใครสักคนแล้วเขารักตอบมันช่างเป็นความสุขเกินบรรยาย จะบอกว่าเขาฝังใจกับรักครั้งก่อนที่เป็นเพียงรักข้างเดียวก็ใช่ แต่เขาไม่ได้เอามันมาเกี่ยวกับรักครั้งนี้เลย ถึงกันตาจะหน้าคล้ายจิรดาแต่เขาก็รักเธอเพราะทุกอย่างที่เป็นเธอเท่านั้น

             “เกี๊ยวก็ขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะ ที่ให้เกียรติเกี๊ยวกับครอบครัว คืนที่เลี้ยงฉลองที่โรงแรมพ่อบอกเกี๊ยวว่าคนเราตกลงใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเพราะความรัก แต่ชีวิตคู่จะอยู่ได้ยืนยาวถ้ารู้จักให้เกียรติกัน พ่อชมว่าคุณรู้จักให้เกียรติคนอื่น โดยเฉพาะกับเกี๊ยว

             “หือ...พ่อตาชมผมด้วย? พันแสงย้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อ กันตาหัวเราะพร้อมกับพยักหน้า งั้นผมจะรักและให้เกียรติลูกสาวท่านไปจนวันตายเลย

             “ไปหาคุณภพกันเถอะค่ะ เกี๊ยวอยากรู้เรื่องปุ๊กลุก

             “แน้...นี่บอกรักผมเพราะหลอกให้จัดการเรื่องเพื่อนหรือเปล่าเนี่ย พันแสงแกล้ง

             “ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ กันตาย่นจมูก แล้วลุกไปหาเสื้อผ้าที่ไม่ใช่บิกินี่มาสวม พันแสงเองก็แต่งตัวในชุดลำลองสบายๆ พอเดินออกมาจากห้องก็พบว่าปภพมายืนรอราวกับรู้ตัวว่ามีหน้าที่รออยู่อุ๊ย!” กันตาสะดุ้ง ทั้งตกใจทั้งอาย เธอยกมือขึ้นเสยผมแก้เก้อนิดหน่อย ยามเมื่อเห็นคนสนิทของสามีอมยิ้ม

             “ตอนนี้คุณปุ๊กลุกอยู่ที่บ้านครับ แทบไม่ออกไปไหนเลย ส่วนใหญ่ก็ออกไปกินข้าวกับพ่อแม่และคู่นัดดูตัวครับ

             เมื่อปภพรายงานจบพันแสงก็พยักหน้ารับ แต่คนที่อ้าปากหวอด้วยความแปลกใจคือกันตา เธอหันมองสามีอย่างเอาเรื่อง

             “นี่คุณให้คุณภพสืบเรื่องปุ๊กลุกแล้วเหรอคะ

             “ใช่สิ ก็ผมรู้ใจเมียตัวเองน่ะสิครับ รีบให้รางวัลเลย โอ๊ย!”

             “เอาอีกไหมคะรางวัล กันตายกกำปั้นที่เพิ่งทุบเขาไปปึกใหญ่ขึ้นชูพร้อมทำตาดุ ทั้งเจ้าเล่ห์ทั้งร้ายนักนะคะเจ้านายคุณภพเนี่ย กันตาหันไปบ่นกับคนที่เอาแต่ยืนยิ้ม

             “ร้ายแต่ก็รักใช่ไหมล่ะครับ ปภพตอบกลับมาแบบนิ่มๆ เจ้านายเลยยกนิ้วโป้งให้แทนคำชม

             “ลืมไปค่ะ ว่าเจ้านายกับลูกน้องต้องร้ายพอๆ กัน

             สองหนุ่มหัวเราะ ก่อนปภพจะรายงานเพิ่ม

             “เมื่อครู่คุณเพชรโทร.มาครับ บอกว่ามาถึงภูเก็ตแล้ว อยากให้คุณแสงขึ้นฝั่งไปพักที่โรงแรมสักคืน

             เพชรเป็นลูกเจ้าของโรงแรมชื่อดังที่แหลมพันวาของจังหวัดภูเก็ต เรือยอร์ชลำนี้ก็ของโรงแรมเขา แต่ตอนพันแสงมาถึงภูเก็ต เพชรยังติดธุระอยู่ที่กรุงเทพฯ เลยโทรมาสั่งให้ทางโรงแรมจัดการทุกอย่างให้ พร้อมบอกว่าจะรีบกลับมา เขาอยากเลี้ยงดินเนอร์ให้พันแสงกับกันตาที่โรงแรมสักมื้อ

             จากเดิมตั้งใจจะพักบนเรือสามวันสามคืน พันแสงเลยเปลี่ยนใจพักแค่สองคืน แล้วกลับขึ้นฝั่งไปพักโรงแรมเพื่อนต่ออีกหนึ่งคืน ทั้งตอบรับน้ำใจเพชร ทั้งเปลี่ยนบรรยากาศฮันนีมูนไปด้วยในตัว

 

             ตอนมาถึงล็อบบี้ของโรงแรมเพชรมายืนรอรับอยู่แล้ว พันแสงจูงมือกันตาเดินเข้าไปหาเขา และเพชรอ้าปากจะบอกบางอย่างกับพันแสง แต่แขกกลุ่มใหม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาเช็กอินหน้าเคาน์เตอร์ก็เรียกสายตาทุกคนให้หันมองเสียก่อน และเหมือนฝ่ายนั้นก็จะหันมาโดยบังเอิญ

             ปริตต์หน้าเจื่อนทันทีเมื่อได้เห็นกันตา เขาลดสายตาลงมองมือหญิงสาวที่อยู่ในมือใหญ่ของพันแสง สีหน้าดาราหนุ่มนิ่งเฉย ไม่มีอาการเจ็บร้าวเหมือนเมื่อก่อน เขาหันหน้ากลับไปทำเหมือนไม่เห็นไม่รู้จัก กลุ่มคนทางนี้

             “ไปเถอะค่ะป้อ เกี๊ยว ณิชาวีร์ คือหนึ่งในแขกของกลุ่มที่กำลังเช็กอิน เธอยื่นมือไปควงแขนปริตต์แล้วชวนให้เดินตามพนักงานไปยังห้องพัก แน่นอนว่าดาราสาวกับตั๊กแตนเห็นกันตาด้วยเหมือนกัน ปริตต์ยอมเดินตามไปง่ายดาย เขาไม่มีท่าทีสนใจ หรืออยากเดินเข้ามาหากันตาเหมือนทุกที

             “ป้อ!”

             เป็นฝ่ายกันตาที่สนใจและเผลอเรียกชื่อเขาพร้อมกับออกวิ่งไปหาดาราหนุ่ม จนมือหลุดออกจากมือพันแสง

             “ตามไปสิวะไอ้แสง เพชรผลักไหล่เพื่อน หากคนโดนผลักกลับยืนนิ่งสีหน้าเรียบเฉย เพชรเลยได้แต่ถอนหายใจ เขาเพิ่งรู้จากพนักงานว่าวันนี้มีนิตยสารฉบับหนึ่งขอใช้สถานที่ในการถ่ายแบบ และพอรู้ว่าดาราที่จะมาถ่ายแบบเป็นใครชายหนุ่มถึงกับสบถออกมา รีบมารับเพื่อนด้วยตัวเองเพื่อจะบอกให้รู้ตัวก่อน แต่ก็ไม่ทัน

             “อย่าเพิ่งพูดอะไรกับป้อตอนนี้เลยค่ะ พี่ขอร้อง พี่อยากให้ข่าวเสียหายของป้อจบลงเสียที และเกี๊ยว ณิชาวีร์ก็จะช่วยป้อได้ดีกว่าคนอื่น ตั๊กแตนหันกลับหลังมาดักหน้ากันตาไว้ เพื่อให้สองดาราหนุ่มสาวเดินต่อไปจนถึงห้องพัก โดยไม่มีใครรบกวน ผู้จัดการส่วนตัวย้ำคำว่า คนอื่น ให้กันตาเข้าใจว่าเขาหมายถึงเธอ

             “เกี๊ยวแค่อยากถามเขาเรื่อง...ข่าว เท่านั้นเองค่ะ กันตาเลี่ยงการเอ่ยชื่อปริดา เพราะมันอาจเป็นการยืนยันว่าคนในข่าวคือเพื่อนของเธอจริงๆ

             “ขอบคุณมากที่เป็นห่วงป้อ แต่วันนี้มีทีมงานนิตยสารมาด้วย พี่รับประกันไม่ได้หรอกค่ะว่าจะไม่มีทีมงานคนไหนสักคนถ่ายรูปแล้วเอาไปขายข่าวทำให้ป้อเสียหายอีกบ้าง เพราะงั้นเราป้องกันไว้ดีกว่า หวังว่าน้องเกี๊ยวคงเข้าใจนะคะ

             ตั๊กแตนมองหน้ากันตาครู่หนึ่ง เธอก็หมุนตัวตามดาราในสังกัดไป กันตายืนนิ่งครู่หนึ่งแล้วนึงหมุนตัวกลับมายังหน้าล็อบบี้ พอเห็นว่าพันแสงกับเพชรและปภพยังยืนรออยู่ เธอก็เพิ่งระลึกได้ว่าทำอะไรไม่เข้าท่าลงไป ยิ่งสีหน้าพันแสงเรียบเฉย เธอยิ่งไม่สบายใจ

             “เกี๊ยวขอโทษค่ะ เกี๊ยวแค่อยากถามป้อเรื่อง...

             “ไปเถอะ พันแสงบอกสั้นๆ แล้วคว้ามือภรรยาไปกุมไว้ ก่อนจะออกเดินไปเงียบๆ

             “เอ้อ ยังเช้ามาก อากาศดี แดดไม่ร้อน เราลงไปนั่งกินมื้อเช้าริมหาดกันไหม เพชรพยายามชวนคุยด้วยน้ำเสียงสนุกสนาน สนใจไหมครับคุณเกี๊ยว

             “เอาสิ ดีเหมือนกัน พันแสงเป็นคนตอบ เพชรจึงรีบยกโทรศัพท์แล้วเดินเลี่ยงไปอีกทาง เพื่อโทรหาเลขาให้จัดการทุกอย่างให้ ปภพเองรักษาระยะห่างในการดูแลเจ้านายอยู่แล้ว กันตาจึงเห็นว่าเหมาะที่เธอจะคุยกับพันแสง

             “โกรธเกี๊ยวเหรอคะ เงียบ ชายหนุ่มไม่ยอมตอบแต่ยังกุมมือเธอไว้ เกี๊ยวขอโทษนะคะ แต่เกี๊ยวไม่ได้มีอะไรมากกว่าแค่อยากถามป้อเรื่องปุ๊กลุกจริงๆ นะคะคุณแสง

             พันแสงปล่อยมือภรรยาแล้วเดินลงไปยังหาดทรายริมทะเล กันตารีบเดินตามไป โดยมีปภพกับเพชรเดินตามไปห่างๆ หาดบริเวณนี้เป็นหาดส่วนตัวของทางโรงแรม ผู้คนจึงค่อนข้างบางตา แต่ก็ไม่ร้างไปเสียทีเดียว แขกของโรงแรมหลายกลุ่มเลือกทานมื้อเช้าริมหาด แทนริมสระน้ำ

             หญิงสาวกลุ่มหนึ่งนั่งกินมื้อเช้ากันอยู่ริมหาด หันมองเมื่อพันแสงเดินผ่านไป เนื่องจากโรงแรมของเพชรเป็นโรงแรมห้าดาว และค่อนข้างมีชื่อเสียงในวงไฮโซ ดารา เซเลป แขกที่เข้าพักส่วนใหญ่จึงค่อยข้างมีฐานะ จึงไม่แปลกที่สาวๆ กลุ่มนั้นจะพอรู้จักพันแสงอยู่บ้าง

             “คนนี้ไง ไฮโซพันแสง ที่เพิ่งออกสื่อไปไม่นาน ดูสิ ตัวจริงหล่อกว่าในข่าวอีกนะแก หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกระซิบกระทราบ

             “แต่เขามีเมียแล้วนะ เพิ่งแต่งงานไปไม่นานนี้เอง พ่อกับแม่ฉันไปร่วมงานมาด้วย อีกคนหนึ่งเอ่ยต่อ

             “ใช่ แต่เห็นจากในรูปเมียเขาไม่สวยเลยนะ ดูจืดๆ ธรรมดามาก

             “ทำไมผู้ชายหล่อๆ ต้องมีเมียขี้เหร่ด้วยก็ไม่รู้นะ

             คำพูดของคนหลังสุด เป็นจังหวะที่กันตาเดินผ่านพอดี หญิงสาวชะงักเท้าอย่างไม่ตั้งใจ มันแค่ปฏิกิริยาโต้ตอบอัตโนมัติ เธอหันมองกลุ่มคนพูดครู่หนึ่ง ไม่ได้เพราะความโกรธ แต่เป็นความรู้สึกเสียใจมากกว่า สาวกลุ่มนั้นเสมองไปคนละทิศละทาง

             กันตาจึงเดินต่อไป หากเพราะคิดถึงคำพูดเมื่อสักครู่จนเหม่อ จึงไม่ทันมองว่าพื้นทรายบริเวณนั้นต่างระดับ ยังคงทิ้งน้ำหนักเท้าเท่าเดิม เลยพลาดล้มลง

             “โอ๊ย!” หญิงสาวร้องแล้วซี๊ดปากด้วยความเจ็บ เอนตัวไปข้างหลังเพื่อทิ้งก้นลงนั่ง แล้วยกขอขึ้นดู เห็นเลือดไหลจึงมองลงบนพื้นทราย พบว่ามีเศษแก้วตกอยู่ เธอยื่นมือไปจะเช็ดเลือดออก แต่โดนมือใหญ่จับไว้เสียก่อน

             “ทำไมเดินไม่ระวังเลย พันแสงดุ กันตาเงยมองเขาแล้วยิ้ม ยังจะมายิ้มอีก น่าตีก้นซะให้เข็ด พูดจบชายหนุ่มก็ช้อนร่างเธอขึ้นอุ้ม

             “ว้าย! คุณแสง ปล่อยเถอะค่ะ เกี๊ยวเดินเองได้

             “อย่าดื้อ!” คำสั่งเสียงดุทำเอากันตาต้องรีบปิดปากสนิท ช่วยบอกให้คนของแกเอากล่องยามาให้ด้วย พันแสงหันไปบอกเพื่อน

             “คร้าบบบ เพชรลากเสียงตอบ แล้วมองตามเพื่อนที่อุ้มเมียไปยังโต๊ะอาหารซึ่งคนของเขาจัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตาย...หวง ห่วง เว่อร์ขนาดนี้ อิจฉาตายกันทั้งหาด เพชรพูดพลางเหล่มองสาวๆ กลุ่มเมื่อครู่ที่ต่างพร้อมใจ หันมองพันแสงกับกันตาด้วยความอิจฉาตาร้อน

             ปภพยิ้มให้เจ้านายของตัวเองพลางคิดในใจ...คุณเกี๊ยวจะรู้ไหมนะ ว่าคุณแสงไม่เคยทำกับใครแบบนี้เลย ไม่เคยเลยจริงๆ แม้แต่กับคุณแพทที่รักมาตั้งแต่เด็กก็ยังไม่เคยทำให้แบบนี้ ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะไม่กล้า แต่คนเรา...ยามรักสุดหัวใจ ให้ทำอะไรก็กล้าหมดล่ะ

             “โอ๊ย! เบาๆ สิคะ เจ็บนะ กันตาร้องพร้อมกับคว้ามือสามีที่กำลังทำแผลให้

             “ดี จะได้รู้ซะบ้างว่าเวลาทำคนอื่นเจ็บมันรู้สึกยังไง

             “เกี๊ยวเคยทำคุณเจ็บตอนไหนคะ ไม่เห็นรู้เลย พันแสงเงยมองคนทำหน้าซื่อตาใส คราวนี้เขารู้ว่าเธอแกล้งซื่อไม่ได้ซื่อจริงๆ จึงหมั่นไส้จนต้องแกล้งกลับ ด้วยการใช้สำลีชุบแอลกอล์ฮอล์กดลงบนแผลแรงๆ อู๊ย!” กันตาร้องพร้อมกับจิกไหล่เขา

             “ก็เวลาคุณร้องแล้วจิกไหล่ผมแบบนี้ไง แต่เป็นตอนที่เราอยู่กันในห้องสองคนนะ

             “คุณแสง!” กันตารีบยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมส่งสายตาดุให้สามี เมื่อเห็นว่าเพชรกับปภพเดินมาถึงทันได้ยินพอดี

             “อย่าให้มันมากไปหน่อยเลยไอ้แสง คิดจะอีโรติกแต่เช้าเลยเหรอ

             “อีโรติกต้องเลือกเวลาด้วยเหรอ ฉันจำได้ว่าตอนอยู่เมืองนอก แกไม่เห็นจะเลือกเวลาเลย แถมไม่ค่อยเลือกคนด้วย พันแสงแกล้งเพื่อน กันตาถึงกับอ้าปากหวอเงยมองเพชรอย่างอึ้งๆ

             “อ้าว ไอ้นี่ อย่าไปเชื่อมันครับคุณเกี๊ยว ผมไม่ได้เป็นคนแบบนั้นเลย จริงๆ ครับ กันตายิ้มแหย เธอไม่ใช่คนที่ตัดสินคนจากภาพลักษณ์หรือทัศนคติส่วนตัว แต่ต้องยอมรับว่าบุคลิกของเพชรค่อนข้างทำให้เธอเชื่อสามี แน่ะ ทำท่าแบบนั้นแสดงว่าเชื่อ

             “ก็มันเรื่องจริง

             “เออ...ได้ทีก็ว่ามา แต่อีกสองเดือนข้างหน้าวันเกิดแก ไอ้พวกนั้นจะกลับมาเมืองไทยพอดี แกเตรียมตัวรับกรรมที่ทำกับฉันวันนี้ไว้เลยนะ รับรองพวกมันจะยำแกให้คุณเกี๊ยวฟังจนหมด เละแน่!”

             คำพูดของเพชรทำให้กันตาสะอึก เธอไม่เคยรู้เลยว่าพันแสงเกิดวันที่เท่าไร เดือนไหน มันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยที่คนใกล้ตัวขนาดได้ชื่อว่าเป็นภรรยาควรรู้ แต่เธอก็ยังเผลอลืมถามเขาไป

             “เดือนหน้าวันเกิดคุณเหรอคะ แย่จัง เกี๊ยวไม่รู้เลย

             “ไม่ต้องคิดมากหรอก มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร พันแสงปิดพลาสเตอร์ลงบนแผลแล้วเก็บยาลงกล่อง

             “สำคัญสิคะ และเกี๊ยวควรรู้ เอ่อ เกี๊ยวขอโทษที่เพิ่งถาม

             “ผมไม่ได้งอนหรือน้อยใจ เพราะผมไม่คิดว่ามันสำคัญจริงๆ มันก็แค่วันวันหนึ่ง ลืมๆ มันไปก็ไม่เสียหายอะไรเลย

             แปลกที่กันตารู้สึกเหมือนกับว่าพันแสงกำลังตัดพ้อ ทว่าไม่ได้ตัดพ้อเธอ แล้วเขาตัดพ้อใคร คิดแล้วเงยหน้ามองเพชร ฝ่ายนั้นทำหน้าเหลอหลาอย่างมีพิรุธ

             “มื้อเช้าเย็นหมดแล้ว รีบกินกันดีกว่าเนอะ มาๆ ปภพ มากินด้วยกัน ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด มาเลย เพชรชวนเปลี่ยนเรื่อง แถมยังลากปภพเข้ามาช่วยลำบากใจด้วยกัน ขืนเขานั่งคนเดียวแล้วกันตาถามต่อ เขาคงตอบไม่ถูก มีปภพอีกคนคงพอจะช่วยกันหาเรื่องเฉไฉไปได้

             ก็ใครจะกล้าบอกว่าวันเกิดเมื่อสี่ปีก่อนของพันแสง เป็นวันที่จิรดาตัดสินใจคบกับปริตต์ แล้ววันเกิดปีถัดมา จิรดาก็ลืมไปเสียสนิทเพราะเธอมัวไปเที่ยวกับปริตต์ ส่วนวันเกิดเมื่อสองปีก่อนจิรดาไม่ได้มาร่วมเพราะหญิงสาวล้มป่วย สาเหตุมาจากเธอตรอมใจที่เลิกกับปริตต์!


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น