อัปเดตล่าสุด 2019-05-24 15:57:19

ตอนที่ 31 บทที่ 31

บทที่ 31

 

             สองเดือนแล้วที่กันตาไม่ได้เจอปริดาเลย แม้ฝ่ายนั้นจะติดต่อโดยการส่งข้อความมาบ้างเพื่อบอกกล่าวให้รู้ว่ายังอยู่ดี แต่ก็น้อยครั้ง และครั้งละไม่กี่ประโยค กันตารู้ว่าถ้าเธอต้องการจะเจอตัวเพื่อน พันแสงสามารถช่วยได้ แต่เพราะเคารพความคิดของเพื่อน กันตาจึงเลือกที่จะห่วงอยู่ห่างๆ

             เช้านี้หญิงสาวตื่นมาช่วยป้าน้อยทำกับข้าวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพื่อจะได้ทันใส่บาตรวันคล้ายวันเกิดของสามี เสร็จแล้วจึงขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว

             “คุณแสงคะ ตื่นได้แล้วค่ะ

             เธอเดินมาปลุกคนที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง เขาทำเสียงบางอย่างในลำคอแล้วพลิกตัวหนี แต่กันตาก็ยังยื่นมือไปเขย่าแขนปลุกเขาจนยอมลืมตาตื่น แล้วจู่ๆ เธอก็รู้สึกมึนวูบ จนเซจะล้ม แต่พันแสงคว้าไว้ได้ทัน เขาประคองให้เธอนั่งลงบนเตียง

             “เกี๊ยว คุณเป็นอะไร เขาถามด้วยความตกใจระคนเป็นห่วง

             “รู้สึกมึนหัวนิดหน่อยน่ะค่ะ

             “ตายละ นี่ผมทำการบ้านส่งคุณครูเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย พันแสงยังมีแก่ใจล้อเลียนภรรยา เธอจึงมีแรงทุบเขาเบาๆ คนเป็นสามีจึงหัวเราะ

             “ไปอาบน้ำเถอะค่ะ จะได้ลงไปใส่บาตร กับข้าวพร้อมแล้ว

             “นอนดึกแล้วยังจะตื่นเช้ามาทำกับข้าวอีก ผมบอกแล้วว่ามันไม่สำคัญอะไรคุณก็ไม่เชื่อ

             “จะไม่สำคัญได้ยังไงคะ วันนี้เป็นวันดี คุณพ่อกับคุณแม่ตั้งใจให้คุณเกิดมา คุณเป็นของขวัญสำคัญของพวกท่าน และก็...เป็นของขวัญสำคัญของเกี๊ยวด้วยนะคะ

             “อะหือ ชื่นใจจัง งั้นผมรีบไปอาบน้ำดีกว่า เขาบอกแล้วลุกลงจากเตียง ก้าวขาจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ยังหันกลับมาจูบหน้าผากภรรยาแรงๆ เสียทีหนึ่งก่อน คุณนอนพักสักแป๊บก่อนก็ได้ ถ้าไม่หายค่อยตรวจดู

             “ค่ะ

             กันตานั่งหลับตาอยู่บนเตียงจนสามีอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอก็หายมคนหัว จึงพากันลงไปใส่บาตรกรวดน้ำ วันนี้พันแสงจะจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้านหลังนี้ ทั้งที่ตอนแรกเขาไม่ได้อยากจัดเลยสักนิด แต่เพราะคุณคชาพูดให้ได้คิด ว่าเขาควรอยู่กับปัจจุบัน อย่ามัวยึดติดกับอดีต จนลืมนึกถึงคนปัจจุบันที่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกันไปจนถึงอนาคตไม่ได้

             เขาจึงอยากสร้างความทรงจำใหม่ๆ ขึ้นมาร่วมกับคนที่เขารักและรักเขา ครั้งแรกที่ได้เจอกันตาพันแสงนึกเพียงอยากแก้แค้นปริตต์ เขาจึงเดินเข้าไปจูบเธอจนตกสระน้ำ สืบหาประวัติและที่อยู่ของเธอ โดยบอกตัวเองว่าทำทุกอย่างเพื่อเอาคืน ทั้งที่เพียงแค่ได้จูบกันตาครั้งแรก เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างทำให้เขาปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปไม่ได้

             และถึงวันนี้เขากล้าพูดได้เต็มปากว่าเขาล้มเลิกเรื่องคิดจะแก้แค้นนั้นไปหมดแล้ว แม้จะยังไม่ลืมความเจ็บช้ำที่ผ่านมาทั้งหมด แต่กันตาทำให้เขารู้จัก ‘รักแท้ ที่ไม่ใช่แค่รักข้างเดียว

             “สีหน้าคุณไม่ค่อยดีเลย ขึ้นไปพักก่อนดีกว่า หรือจะตรวจดูหน่อยไหมครับ

             “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เกี๊ยวคงพักผ่อนน้อยไปหน่อย

             “โอเค งั้นคุณไปพัก ไม่ต้องห่วง ข้างล่างนี่ผมจัดการเอง คุณพ่อก็ส่งคนมาช่วยออกเต็มบ้าน พันแสงหมายถึงเรื่องงานเลี้ยงวันนี้ หญิงสาวอยากจะดื้ออยู่ช่วย แต่เธอรู้สึกมึนหัวขึ้นมาจริงๆ เดี๋ยวผมขึ้นไปส่งนะ

             “ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณจัดการตรงนี้เถอะ ให้น้อยหน่าพาเกี๊ยวขึ้นไปก็ได้

             เมื่อภรรยาบอกอย่างนี้พันแสงก็นึกแปลกใจนิดหน่อย เพราะปกติกันตาแทบไม่เรียกใช้ป้าน้อยหรือน้อยหน่าเลย จนสองคนนั้นต้องคอยบริการ คอยถามเสียเองว่าต้องการให้ช่วยอะไรไหม หากเขาก็คิดว่าเธอคงอยากให้เขาได้เตรียมงานเลี้ยงจึงพยักหน้ารับ

             เมื่อขึ้นมาถึงบนห้องนอนกันตานั่งลงบนเตียง โดยมีน้อยหน่ายืนรอให้หญิงสาวล้มตัวลงนอนก่อน แล้วค่อยออกไปจากห้อง

             “ให้น้อยหน่าอยู่เป็นเพื่อนดีไหมคะ

             “ไม่ต้องหรอกจ้ะ แต่ฉันอยากขอให้น้อยหน่าช่วยไปซื้อของที่มินิมาร์ทหน้าปากซอยให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ

             “ได้สิคะ คุณเกี๊ยวอยากได้อะไรบอกมาเลย เดี๋ยวน้อยหน่าจะรีบไปซื้อให้

             “แต่น้อยหน่าห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ โดยเฉพาะคุณแสง

             “ต้องเป็นความลับขนาดนั้นเลยเหรอคะสาวใช้ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

             “ก็ไม่เชิงหรอกจ้ะ แต่ฉันอยากให้แน่ใจก่อนกันตาบอก น้อยหน่าเลยพยักหน้ารับแบบงงๆ ฉันอยากได้ที่ตรวจการตั้งครรภ์

             “ว้าว คุณเกี๊ยวท้องเหรอคะ!”

             “อย่าเสียงดังไปสิน้อยหน่า ฉันยังไม่แน่ใจหรอก เลยอยากตรวจให้แน่ใจก่อนค่อยบอกคุณแสงกันตารีบยกมือขึ้นจุ๊ปากเมื่อน้อยหน่าดีใจจนเผลอพูดเสียงดัง สาวใช้รีบใช้มือปิดปากแต่ก็ยังเห็นได้ชัดว่ากำลังยิ้มรีบไปรีบมานะ แล้วก็อย่าบอกใครล่ะ

             “ได้เลยค่ะ งั้นน้อยหน่าไปเลยนะคะพอเจ้านายสาวพยักหน้า สาวใช้ก็รีบออกไปทันที

             อาการมึนศีรษะเป็นมาสองสามวันแล้ว กันตานึกสงสัยเลยโทรคุยกับมารดาเพื่อถามข้อมูลเพิ่มเติม เพราะเธอยังไม่อยากใจร้อนบอกพันแสง กลัวว่าถ้าไม่ใช่อย่างที่คิดเขาจะผิดหวัง ผ้าไหมบอกกับเธอว่าอาการขมปาก ท้องผูก ง่วงนอนบ่อย แล้วก็เบื่ออาหาร โดยรวมแล้วน่าจะใช่ แต่เพื่อความแน่ใจก็ควรลองตรวจดู

             น้อยหน่าปั่นจักรยานออกไปซื้อสิ่งที่กันตาให้อย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไปกลับไม่เกินสิบห้านาที ก็นำมายื่นให้กันตาพลางบอก

             “เพื่อนคุณแสงมากันแล้วค่ะ

             “ทำไมมากันเร็วจัง ยังไม่เที่ยงเลย งานเลี้ยงมีตอนเย็นนี่

             “เพื่อนที่มาจากเมืองนอกค่ะ คุณแสงบอกว่าเพื่อนๆ จะมาอยู่คุยก่อน ไม่เจอกันนานคิดถึง แล้วก็บอกว่าถ้าคุณเกี๊ยวหายมึนหัวแล้วให้ลงไปข้างล่างด้วยค่ะ

             “งั้นน้อยหน่าลงไปบอกคุณแสงนะว่าอีกสักพักฉันจะลงไป

             น้อยหน่าทำท่าอิดออด มองของในมือกันตา อยากอยู่ช่วยลุ้น แต่กันตายิ้มพลางโบกมือให้ออกไป สาวใช้จึงจำต้องทำตามแต่โดยดี ถ้าผลออกมาว่าเธอท้องจริงๆ กันตาก็อยากให้พันแสงเป็นคนแรกที่รู้เรื่องนี้ หญิงสาวเดินเข้าห้องน้ำหลังจากน้อยหน่าออกไปแล้ว

             หยดปัสสาวะลงไปในแท่งสี่เหลี่ยมสีขาวเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็รอด้วยใจระทึก มองหยดน้ำที่วิ่งขึ้นไปตามอุปกรณ์ปรากฏสีแดงเส้นแรก แล้วแทบกลั้นหายใจรอว่าจะมีเส้นที่สองขึ้นมาหรือเปล่า

             กันตาบอกไม่ถูกเลยว่าเธอรู้สึกอย่างไร เมื่อเส้นสีแดงเส้นที่สองปรากฏขึ้น แม้มันจะค่อนข้างจาง แต่ผลของมันก็คือเธอกำลังตั้งครรภ์ เธอยิ้มจนแทบจะเป็นหัวเราะออกมา จ้องมองเส้นสีแดงสองเส้นนั้นนานครู่ใหญ่ กว่าจะเดินออกมาจากห้องน้ำ

             “ของขวัญวันเกิดคุณแสง

             หญิงสาวพึมพำพลางเลื่อนมือลงไปลูบหน้าท้อง แล้วเดินไปยังตู้ที่มีลิ้นชักสี่ชั้น เธอดึงชั้นบนสุดออกมา ในนั้นมีกล่องกระดาษเนื้อหนาวางอยู่ ข้างในคือฝ้ายที่ใช้ผูกข้อมือของเธอกับพันแสงเมื่อวันแต่งงาน หญิงสาวดึงมันออกมาเส้นหนึ่ง เพื่อใช้มัดแท่งตรวจการตั้งครรภ์แล้วผูกเป็นโบว์ตรงกลาง จากนั้นก็ใช้โพสต์อิทเขียนข้อความแปะเอาไว้ว่า

             ‘เกี๊ยวไม่รู้ว่าคุณชอบอะไร เลยไม่รู้จะให้อะไรเป็นของขวัญ มีแค่สิ่งพิเศษสิ่งนี้มอบให้ หวังว่าของขวัญชิ้นนี้จะถูกใจคุณนะคะ

             “นี่คือสิ่งที่จะผูกมัดเราสามคนพ่อแม่ลูกไว้ด้วยกันนะจ๊ะหญิงสาวพูดพร้อมกับก้มลงมองหน้าท้อง ใช้มือลูบเบาๆ ด้วยความตื้นตันและดีใจเป็นอย่างมาก

             ร่างบางเดินกลับไปยังเตียงนอน แล้ววาง ‘ของขวัญวันเกิดพันแสงไว้บนที่นอนฝั่งของเขา ยิ้มอีกครั้งก่อนจะออกจากห้องเดินลงไปชั้นล่าง

             “เห็นไอ้เพชรบอกว่าเมียแกหน้าตาคล้ายแพทมากเลยเหรอวะเพื่อนคนหนึ่งถามพันแสง

             “ปากมากจริงๆ ไอ้เพชรเนี่ยพันแสงบ่นถึงคนที่ยังไม่มา

             “แสดงว่าจริงใช่ไหมเพื่อนอีกคนถามย้ำ

             “ก็...แค่คล้าย

             “คงคล้ายมาก แกถึงขนาดยอมแต่งงานด้วยเร็วขนาดนี้ ไม่อยากเชื่อเลยว่าแกจะรักแพทมากถึงขนาดเขาตายไปแล้วก็ยังไม่ลืม ยังหาคนหน้าเหมือนมาแทนที่ได้อีกเพื่อนอีกคนพูดขึ้น

             “แพทเป็นรักแรกของฉัน ฉันรักเขามาก มากจนไม่มีวันลืมเขาได้ทั้งชีวิตพันแสงพูดด้วยแววตามีรอยรำลึกถึงอดีต ความผูกพันของเขากับจิรดามีมากเกินกว่าจะลืมได้ลง

             “ที่แกเลือกคุณเกี๊ยวไม่ใช่แค่เพราะเขาหน้าเหมือนแพทอย่างเดียว แต่เพราะเขาเคยเป็นคนรักเก่าของไอ้ดาราหน้าคล้ายแกคนนั้นด้วยใช่ไหม คนที่เป็นสาเหตุให้แพทตาย เพื่อนคนที่เปิดประเด็นถามขึ้นอีกครั้ง

             “นี่ไอ้เพชรมันเล่าทุกอย่างละเอียดเลยใช่ไหม ไอ้เพื่อนปากไม่มีหูรูดพันแสงบริภาษคนที่คาบข่าวไปเล่าเพื่อนๆ อย่างสนุกปาก ใช่ วันที่ฉันเจอเกี๊ยวเป็นวันครบรอบวันตายของแพท เขาใส่ชุดของแพท มันเป็นชุดที่เธอเคยใส่ตอนไปร่วมงานเปิดตัวหนังเรื่องแรกของคนที่แพทรัก แต่มันกลับให้แพทนั่งรอในห้องที่ไม่มีใครเห็น วันนั้นฉันเมา ฉันคิดว่าเกี๊ยวคือแพทก็เลยไปจูบเขา พอมาสืบประวัติถึงได้รู้ว่าเขาเป็นใคร ฉันเลยคิดว่าฉันต้องเอาเขามาเป็นของฉันให้ได้ เพื่อแก้แค้นไอ้ป้อ

             ความรู้สึกเจ็บร้าวแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย เหมือนเนื้อหนังถูกฉีกทึ้ง เลือดในกายเหือดหายจนร่างกายเย็นเฉียบ น้ำตารินไหลลงอาบสองแก้มไม่ยอมหยุด กันตาไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง เธอแค่เดินมาแล้วได้ยิน ยอมรับว่าเพราะใจอยากรู้ถึงได้หยุดเท้าไว้แค่หน้าห้องรับแขก

             และเพียงเท่านี้มันก็มากเกินพอที่เธอควรจะรู้แล้วว่า...ทำไมคนอย่างพันแสงที่ยอมแต่งงานกับเธอง่ายดาย ทำไมเขาถึงบอกรักเธอง่ายๆ ทำไมเขาถึงยอมแลกทุกอย่าง...เพราะเขารักผู้หญิงคนนั้น เพราะเขาต้องการแก้แค้นปริตต์

             ยิ่งคิดน้ำตายิ่งพรั่งพรู หัวใจบีบรัดปานจะขาดเสียให้ได้ เธอโง่ หัวอ่อน ที่เชื่อเขาว่าความรักไม่ต้องใช้เวลา แค่เรารู้สึกว่ารักใครสักคน มันก็เป็นเหตุผลมากพอแล้วให้ตัดสินใจร่วมชีวิตกัน หญิงสาวเดินออกจากบ้านด้วยอาหารเลื่อนลอย เดินออกไปอย่างไม่รู้จุดหมาย ไม่รู้ว่าจะไปไหน และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป

             บทสนทนานับจากนี้คือสิ่งที่กันตาหมดโอกาสได้ยิน

             “แต่เท่าที่ฟังไอ้เพชร เล่าฉันว่าแกไม่ได้ทำไปเพราะแก้แค้นแล้วว่ะเพื่อนอีกคนพูดกลั้วหัวเราะ มันบอกว่าแกทั้งหึง ทั้งห่วง ทั้งหวงเมียยิ่งกว่าอะไร จนพวกฉันอยากเห็นกับตาว่าไอ้แสงคนที่ไม่เคยคบใคร มันเป็นได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอวะ

             “คอยดูมันมาถึง ฉันจะฆ่ามันทิ้งสระน้ำเลยไอ้เพชรพันแสงขู่ พอฉันได้อยู่กับเกี๊ยวจริงๆ เธอไม่เหมือนแพทเลย เธอไม่ใช่คนอ่อนหวาน ไม่ใช่คนใจอ่อนง่ายๆ แต่ก็ไม่ใจร้าย จิตใจดี ที่สำคัญเธอรักฉันและก็เลือกฉัน มันทำให้ฉันเลิกคิดเรื่องแก้แค้น เลิกๆ เลิกพูดได้แล้ว เดี๋ยวเมียฉันลงมาได้ยินละก็ฉันซวยแน่

             “กลัวเมียจริงๆ ซะด้วย

             “ไอ้เพชรบอกด้วยใช่ไหมพันแสงเดา เพื่อนทั้งสามคนพากันพยักหน้าพร้อมกัน ชายหนุ่มเลยได้แต่เข่นเขี้ยว แล้วเหมือนนึกอะไรได้ ทำไมป่านนี้เกี๊ยวยังไม่ลงมา เดี๋ยวฉันไปดูก่อนนะ

             ร่างสูงลุกขึ้นยืนแล้วหมุนตัวก้าวออกจากห้องรับแขก ยังไม่ทันเดินถึงบันไดก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น มันเป็นเสียงที่ทำเอาหัวใจของเขาหล่นวูบอย่างประหลาด

             ปัง!!!

 

             เสียงกัมปนาทนั่นคือเสียงปืนอย่างไม่ต้องสงสัย พันแสงออกวิ่งไปหน้าบ้านโดยไม่ลังเลเลยสักนิด เสียงแม่บ้านกับสาวใช้ที่กำลังจัดสถานที่ริมสระน้ำร้องด้วยความตกใจ พากันหลบเข้ามาในบ้าน

             “เกิดอะไรขึ้นภพ!” พันแสงถามคนที่ชักปืนออกมาถือไว้อย่างเตรียมพร้อม

             “เสียงดังมาจากนอกรั้วหน้าบ้านครับ ผมกำลังจะไปดู คุณแสงอยู่ข้างในดีกว่า

             “ไม่ ฉันจะออกไปด้วยคนเป็นเจ้านายยืนยันหนักแน่นทั้งคำพูดและแววตา ปภพรู้ว่าเขาคงห้ามไม่อยู่จึงรีบวิ่งไปที่รถ เอาปืนอีกกระบอกที่เก็บไว้ในรถออกมาให้พันแสง ฝ่ายนั้นรับไปถือไว้อย่างคนที่ ใช้เป็นเพราะคุณคชาพาเขาไปเรียนยิงปืนตั้งแต่เขาอายุได้ยี่สิบปี

             “เกิดอะไรขึ้นวะแสงเพื่อนทั้งสามคนวิ่งกรูกันออกมา

             “ยังไม่รู้ พวกแกกลับไปอยู่ในห้องรับแขก ฉันกับภพจะออกไปดูเอง ไปเถอะภพ

             ทั้งสองคนวิ่งออกไปหน้าบ้านด้วยท่าทีระมัดระวัง เมื่อประตูรั้วเลื่อนเปิดออก สิ่งแรกที่ได้เห็นคือรถสีดำคันหรูของคุณคชาจอดอยู่ หัวใจพันแสงเต้นแรง นาทีนั้นเขานึกกลัว...กลัวว่าจะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับบิดา

             “หนูเกี๊ยว! หนูเกี๊ยว!”

             ทว่าเสียงที่ได้ยิน ชายหนุ่มจำได้ขึ้นใจว่ามันคือเสียงของคุณคชา นั่นแสดงว่าท่านไม่ได้เป็นอะไร เขาหันไปหาต้นเสียง และภาพที่ได้เห็นก็ทำเอาแทบช็อก ร่างของกันตาโชกไปด้วยเลือด เธอนอนหมดสติอยู่บนตักของคุณคชา

             “พ่อ!” พันแสงรีบวิ่งเข้าไปหาและคุกเข่าลง เกิดอะไรขึ้นครับ

             “มีคนร้ายสองคนขับรถมาประกบจะยิงพ่อ หนูเกี๊ยววิ่งมาดึงพ่อไว้ กระสุนเลยพลาดไปโดนเธอคุณคชาบอกด้วยน้ำเสียงร้อนรน บอดี้การ์ดของพ่อตามไอ้สองคนนั้นไปหมด รีบพาหนูเกี๊ยวไปโรงพยาบาลเถอะแสง เลือดออกเยอะมากแล้ว

             “เกี๊ยว! เกี๊ยว!” พันแสงเรียกภรรยาแล้วช้อนร่างเธอขึ้นอุ้ม ปภพรู้หน้าที่จึงรีบไปขับรถของคุณคชามาเทียบจอด พันแสงอุ่มร่างไร้สติขึ้นเบาะหลัง ส่วนคุณคชารีบขึ้นไปนั่งคู่ปภพเบาะหน้า เกี๊ยว อย่าเป็นอะไรนะ เกี๊ยว!” พันแสงยกมือขึ้นลูบหน้าหญิงสาว แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ถึงเขาจะเป็นหมอที่เห็นคนเจ็บมาไม่น้อย แต่ยามต้องเห็นคนที่ตัวเองรักตกในสภาพอย่างนี้ มันก็ยากเหลือเกินที่จะตั้งสติให้มั่นคงได้

             ปภพขับรถมาด้วยความเร็ว และเป็นความโชคดีที่มีโรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลบ้าน ไม่ต้องฝ่ารถติดของเมืองหลวงนาน จึงใช้เวลาเพียงสิบห้านาทีเท่านั้น

             กันตาถูกเข็นไปยังห้องฉุกเฉินอย่างเร่งด่วน พันแสงวิ่งเกาะขอบเตียงเข็นผู้บาดเจ็บไม่ห่าง

             “ผมเป็นหมอ นี่เป็นภรรยาผม ผมขอเข้าไปด้วยเขาบอกเมื่อเจ้าหน้าที่ต้องกันญาติคนเจ็บไว้ด้านนอก

             พยาบาลประเมินสถานการณ์ดูแล้ว เห็นว่าพันแสงไม่สมควรเข้าไปข้างใน เพราะเขาเหมือนคนกำลังสติหลุด อาจเป็นอุปสรรค์ในการรักษาคนเจ็บ

             “อย่าเลยค่ะ คุณรอตรงนี้ดีกว่า ทางเราจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่

             “ไม่! ผมจะเข้าไปด้วย

             “แสง...แสง...อย่าดื้อดึงเลย มันจะยิ่งเสียเวลา ออกมาก่อนเถอะลูกคุณคชารั้งไหล่ลูกชายไว้

             “แต่ผมต้องไปดูเกี๊ยวด้วยตัวเองพันแสงดื้อ ตาขวาง คุณคชาเลยต้องเสียงดังเพื่อให้เขาได้สติ

             “แสง...ถอยออกมา!”

             พยาบาลปิดประตูห้องไปแล้ว พันแสงยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เขาก้มหน้านิ่ง มือกำแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว หัวไหล่สั่น จนคุณคชาต้องบีบเบาๆ

             “ทำไมเกี๊ยวถึงไปอยู่ตรงนั้นได้ครับพ่อเมื่อเวลาผ่านไปราวสิบนาทีพันแสงก็เริ่มตั้งสติขึ้นได้บ้าง จึงนึกได้ว่าก่อนเกิดเหตุกันตาควรอยู่ในบ้าน เธอนอนพักอยู่บนห้อง แล้วเหตุใดถึงไปอยู่ในที่เกิดเหตุได้

             “ตอนรถพ่อมาถึงหน้าบ้าน พ่อเห็นหนูเกี๊ยวเดินออกมาทางประตูรั้วเล็ก ท่าทางเธอเหม่อลอย และก็กำลังร้องไห้ พ่อคิดว่าเธอทะเลาะกับลูก ก็เลยบอกให้คนขับรถจอดเพื่อเดินลงไปดู พอพ่อเรียกเธอก็หันกลับมา และจังหวะนั้นไอ้พวกที่ซุ่มอยู่มันก็ขับรถมาทางด้านหลังพ่อพอดี หนูเกี๊ยวเห็นเข้าก็รีบวิ่งมาดึงมือพ่อเพื่อจะให้หลบ กระสุนก็เลยพลาดไปโดนเธอ

             น้ำเสียงคุณคชาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เพราะคนที่คนร้ายหมายปองจะเอาชีวิตคือท่าน ไม่ใช่ลูกสะใภ้ แต่เธอต้องมารับเคราะห์แทน

             “เกี๊ยวร้องไห้?พันแสงทวนคำบิดา เราไม่ได้ทะเลาะกัน เมื่อเช้าเธอยังช่วยผมใส่บาตร แล้วเธอก็มึนหัวผมเลยให้ขึ้นไปพักบนห้อง ก่อนจะให้น้อยหน่าไปตาม เพราะเพื่อนๆ มาถึง...เมื่อพูดมาถึงตรงนี้พันแสงก็ชะงัก ความรู้สึกกลัวแล่นมาจับหัวใจอีกครั้ง

             “มีอะไรรึเปล่าแสงคุณคชาถามเมื่อเห็นสีหน้าลูกชายไม่สู้ดีนัก พันแสงเงยสบตาบิดา พลางกลืนน้ำลายลงคอยากเย็น

             “ผมคิดว่าเกี๊ยวอาจจะเดินมาได้ยินเรื่องที่ผมคุยกับเพื่อนๆ เรื่อง...แพท

             “นี่อย่าบอกนะว่าแกยังไม่ได้เล่าเรื่องหนูแพทให้หนูเกี๊ยวฟังพันแสงส่ายหน้าช้าๆ คุณคชาถอนหายใจพรืด พ่อบอกแกแล้วว่าให้แกเล่าทุกเรื่องให้เธอฟัง อย่ารอให้เธอรู้เอง เพราะมันจะทำให้เธอคิดมาก

             “ผมแค่คิดว่ามันไม่จำเป็นต้องเล่า เพราะทุกอย่างจบแล้ว ผมไม่ได้คิดแก้แค้น ไม่ได้คิดถึงแพทอย่างคนที่รักอีกต่อไปแล้ว

             “ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ต้องเล่า ชีวิตคู่มันต้องคุยกันนะแสง ทุกเรื่อง อย่าคิดเองเออเอง ยิ่งผู้หญิง ต่อให้เป็นคนคิดบวก ไม่จู้จี้ ไม่เรื่องมาก ยังไงร้อยทั้งร้อยก็ต้องเป็นคนคิดมาก โดยเฉพาะเรื่องของสามี

             ยิ่งฟังพันแสงยิ่งโกรธตัวเอง เขาคิดน้อย เอาใจแต่ใจตัวเอง ไม่คิดเผื่ออีกคนอย่างที่บิดาสอน จนทำให้กันตาเข้าใจผิดจนได้

             “เกี๊ยวต้องเจ็บตัวเพราะผม

             “ไม่ใช่หรอก เพราะพ่อต่างหาก...งานของพ่อทำให้คนในครอบครัวต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยคุณคชาค่อนข้างมั่นใจว่าคนที่ลอบยิงเขาต้องเป็นคนที่ลอบยิงพันแสงเมื่อคราวก่อน ครั้งนั้นเขาไม่ได้แจ้งความก็จริง แต่เขาก็สืบจนได้หลักฐานและนำเรื่องเสนอเข้าพรรค ไอ้คนนั้นเลยถูกปลด มันคงเคียดแค้นถึงได้กลับมาหวังจะฆ่าเขา คราวนี้เราคงปิดข่าวไม่ได้ เพราะชาวบ้านแถวนั้นเห็นเหตุการณ์หลายคน เผลอๆ อาจมีคนถ่ายคลิปเอาไว้ด้วย...ถ้าพ่อหนูเกี๊ยวรู้ เขาคงโกรธมาก

             “ตอนนี้ขอให้เกี๊ยวปลอดภัยก่อน ต่อให้พ่อเกี๊ยวตีหัวผมก็ยอม

             พันแสงหันมองไปทางห้องฉุกเฉิน หัวใจเศร้าหม่นระคนปวดร้าว เขาไม่อยากสูญเสียคนที่เขารักไปอีกคน ยิ่งเป็นคนที่รักเขาด้วยแล้ว...ชายหนุ่มไม่มีวันยอมให้เธอจากไป ไม่ว่าจากเป็นหรือจากตาย!

 

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น