อัปเดตล่าสุด 2019-05-16 10:25:50

ตอนที่ 4 บทที่ 4

บทที่ 4

 

             กันตาเดินออกมาจากห้องผอ.คุณธรรมด้วยท่าทางมึนๆ เลื่อนลอย ราวกับคนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลินดาและเพื่อนครูสองสามคนซึ่งคอยลุ้นเอาใจช่วยให้เธอพ้นข้อกล่าวหา กรูกันเข้ามาห้อมล้อม และนั่นทำให้กันตาหันมองทุกคนงงๆ

             “เกี๊ยวเป็นไงบ้าง” ลินดาถามขึ้นอย่างห่วงใยเพื่อนรุ่นน้อง

             “ก็ยังไม่รู้การตัดสินโทษค่ะ คุณ...คชาเข้ามาเสียก่อนไงคะ”

เพื่อนครูต่างพากับสบตาเลิ่กลั่ก เพราะเรื่องที่อยากรู้ก็เรื่องคนที่เข้ามาแทรกนั่นแหละ

             “แล้วคุณคชามาทำไม มาเรื่องเกี๊ยวกับคลิปนั่นใช่ไหม” ครูสาวสอนวิชาคณิตศาสตร์ถามขึ้นอย่างใคร่รู้ กันตาหันมองอย่างแปลกใจว่าเธอรู้ได้ยังไง

             “ไม่ต้องแปลกใจหรอก ก็ตอนคุณคชามา พวกพี่กำลังยืนด้วยกัน เขาเข้ามาถามหาห้องผอ.พอพวกพี่ถามว่าเขามีธุระอะไรเขาก็บอกว่ามาเรื่องเกี๊ยว” ครูสอนวิชาสังคมไขข้อข้องใจในดวงตากันตา

             กันตาหันไปสบตาลินดา ถึงฝ่ายนั้นจะไม่ซักไซ้เหมือนคนอื่น เพราะเธอเห็นใจกันตาและรู้เรื่องในคืนนั้นดีที่สุด แต่แววตาของลินดาก็บอกว่าเธออยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องทั้งหมดเป็นยังไง

             “ค่ะ” กันตาตอบสั้นๆ ก็เรื่องคลิปนั่นมันทำให้เธอกระอักกระอ่วนใจ การโดนจูบจนตกน้ำแล้วยังมีคลิปมาเผยแพร่มันน่าอายน้อยเสียที่ไหน “ผู้ชายในคลิปเป็นลูกชายคุณคชาค่ะ” กันตากัดฟันตอบ เธอไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องมายืนตอบคำถามบ้าๆ พวกนี้ รู้แต่ว่าถ้าเธอไม่ตอบทุกคนคงไม่ปล่อยให้เดินจากไปง่ายๆ แน่

             “ตายจริง! แสดงว่าคนในคลิปไม่ใช่ป้อ? แล้วเกี๊ยวรู้จักกับลูกชายคุณคชาหรือจ๊ะ” ครูคณิตศาสตร์คนเดิมตบอกอย่างตกใจ

             “เปล่านะคะ เราไม่เคยรู้จักกัน” กันตาโบกมือปฏิเสธพัลวัน

             “ไม่จริงมั้ง ไม่งั้นพ่อเขาที่เป็นถึงนักการเมืองชื่อดังขนาดนั้นจะมาถึงนี่เหรอ” ครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ซึ่งเอาแต่ฟังมาตลอดตั้งข้อสังเกตขึ้น และทุกคนยกเว้นลินดาต่างพยักหน้าสนับสนุน กันตาหันไปสบตาลินดาอีกครั้ง

             “เกี๊ยวก็งงไปหมดเหมือนกันค่ะ แต่เกี๊ยวเจอเขาแค่ครั้งนั้นครั้งเดียว แล้วก็ไม่เจอกันอีกเลย ไม่เคยติดต่อ หรือพูดกันอีกแม้แต่คำเดียวเลยนะคะ”

             “เกี๊ยวไมได้โกหกใช่ไหม” ครูสอนวิชาสังคมถามย้ำ และคราวนี้ลินดาถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกว่าเพื่อนครูจะล้ำความเป็นส่วนตัวของกันตามากเกินไปแล้ว

             “เกี๊ยวไม่ได้โกหกค่ะ และเกี๊ยวสาบานเลยว่าชีวิตนี้จะไม่มีวันพบเจอหรือข้องเกี่ยวกับคนแบบนั้นอีก”

             “ก่อนที่คุณจะสาบานอะไร ช่วยดูตาม้าตาเรือให้ดีซะก่อนนะ เดี๋ยวจะตายไม่รู้ตัว!”

             เสียงที่แทรกมาเหมือนจะมีแววข่มขู่กลายๆ ทำเอาทุกคนที่กำลังเดินไปคุยไปต้องหยุดชะงักและหันกลับไปมอง เมื่อเห็นว่าผู้ชายร่างสูงในชุดเสื้อผ้าสีดำทั้งชุด หนวดและเคราใต้คางยาวไปถึงข้างแก้มอาจไม่ถึงกับรกแต่ก็มากพอให้น่าเกรงขาม แถมยังสวมแว่นกันแดดสีดำอีก กำลังยืนจ้องมาทางพวกเธอ ทุกคนพร้อมใจกันก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ

             “คุณเป็นใคร!” ลินดาถามขึ้นขณะเกาะกลุ่มกันแน่นกับเพื่อนครู ผู้ชายตรงหน้าวางท่าราวกับมาเฟีย และเมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามมีท่าทีหวาดกลัว ชายผู้นั้นก็ยกมือขึ้นถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตากวนๆ ที่จ้องตรงมายังกันตา

             “คุณ!” กันตาอุทาน แม้คืนนั้นจะค่อนข้างมืดและใบหน้าเขาไร้หนวดเคราขนาดนี้แต่กันตาจำได้ขึ้นใจ

             “ป้อ?” เพื่อนครูอุทานคล้ายไม่แน่ใจ เพราะใบหน้าที่พ้นจากแนวเคราช่างคล้ายป้อ ปริตต์เหลือเกิน

             ลินดารู้ว่าเขาไม่ใช่ปริตต์ จึงขยับไปจับแขนกันตาไว้อย่างพร้อมจะปกป้องเพื่อนรุ่นน้อง ชายหนุ่มมองทุกคนแล้วเหยียดยิ้ม

             “ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ” เขายังคงจับสายตาอยู่ที่กันตาเพียงคนเดียว

             “ไม่ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” กันตาปฏิเสธเสียงแข็ง เบียดเข้าหาลินดาอย่างระวังตัว เธอไม่มีทางไว้ใจผู้ชายที่เพียงพบกันครั้งแรกก็กล้าทำเรื่องทุเรศ แถมยังทำให้เธอมีปัญหาเรื่องหน้าที่การงานอีกเด็ดขาด

             “ผมไม่ทำอะไรบ้าๆ แบบในคลิปนั่นอีกหรอกน่า ไม่งั้นผมจะให้พ่อผมมาที่นี่ทำไม มาเถอะน่า แค่คุยแป๊บเดียว แถวนี้แหละ อย่าให้ต้องใช้กำลัง”

             เหล่าเพื่อนครูพากันครางฮือในลำคอ ทั้งตกใจที่รู้ว่าเขาเป็นใคร และตกใจกับท้ายคำพูดของเขาที่วางอำนาจสมกับเป็นลูกคนมีอิทธิพล!

             กันตาหน้าแดงทั้งโกรธทั้งอายที่เขาพูดเรื่องคลิปบ้านั่น ขณะทุกคนกำลังอยู่ในภาวะตกใจ จู่ๆ เขาก็เข้ามาลากมือเธอเดินลิ่วๆ ออกไปจากกลุ่มเพื่อนครู แม้กระทั่งลินดาก็คว้ามือเพื่อนรุ่นน้องไว้ไม่ทัน พอจะตามไปก็มีผู้ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำ สวมแว่นกันแดดสีดำ ตามมาตรฐานบอดีการ์ดของคนมีอิทธิพลเข้ามาขวางไว้

             “ไม่ต้องห่วงครับ คุณแสงแค่จะมาคุยกับคุณกันตาจริงๆ” ถึงน้ำเสียงจะเอ่ยบอกอย่างสุภาพ แต่ท่าทางปักหลังขวางไม่ให้พวกเธอตามกันตาไปได้ก็บ่งบอกชัดว่าเขากำลังวางอำนาจ!

 

             หลังจากถูกลากลิ่วๆ มายังสวนหย่อมด้านข้างห้องสมุดซึ่งเวลานี้ค่อนข้างเงียบเพราะนักเรียนเข้าเรียนช่วงบ่ายกันหมดแล้ว กันตาสะบัดมือสุดแรงจนหลุดจากมือใหญ่ แต่นั่นก็เพราะเขาตั้งใจจะปล่อยอยู่พอดี

             “คุณอย่ามาทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนี้นะ ที่นี่เป็นโรงเรียนและฉันเป็นครู คุณจะเที่ยวฉุดกระชากฉันแบบนี้ไม่ได้” กันตาต่อว่าเขาอย่างขุ่นเคือง แค่เป็นข่าวฉาวโฉ่กับเขาก็อาจทำให้ทั้งนักเรียนและผู้ปกครองเสียความนับถือ เสียความไว้เนื้อเชื่อใจมากพอแล้ว ขืนมีนักเรียนหรือใครมาเห็นอย่างนี้อีกมีหวังเธอได้โดนไล่ออกจริงๆ ละคราวนี้

             “อ้อ คุณจะบอกผมว่าคุณชอบให้ทำอะไรในที่ลับๆ อย่างเช่น...ที่มืดริมสระนั่นน่ะเหรอ?” พันแสงพูดเล่นหน้าตาย มองคนที่กัดฟันจนหน้าดำหน้าแดง จ้องเขาราวกับอยากขย้ำให้แหลกคากรงเล็บงามๆ นั่นทีเดียว

             “อย่าพูดบ้าๆ นะ เรื่องคืนนั้น...ฉัน...ไม่ทันตั้งตัวและคุณก็เมาจนไม่ได้สติ” ยิ่งพูดกันตายิ่งรู้สึกหน้าร้อน นี่มันเวรกรรมอะไรของเธอถึงต้องมาพูดเรื่องน่าอายกับผู้ชายแปลกหน้าแบบนี้ด้วยเล่า “ช่างเถอะ คุณมีอะไรจะพูดก็ว่ามา บ่ายสามฉันมีสอน” หญิงสาวรีบตัดบท และเพราะเธอมัวแต่โกรธจนไม่ได้สังเกตว่าอีกฝ่ายเงียบพร้อมกับจ้องหน้าเธอ กระทั่งเงยขึ้นมองเพื่อจะถามย้ำ ทว่ากลับต้องกลืนคำพูดทุกคำลงคอ

             ดวงตาของพันแสงยามนี้ ฉายความรู้สึกหลากหลายผสมปนเปกัน ทั้งคิดถึง ตัดพ้อ เสน่หา และเศร้าหมอง สรุปว่า บ้า! ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นบ้าแน่ๆ ที่มายืนจ้องเธอตาไม่กะพริบอย่างนี้

             คิดแล้วกันตาก็รีบหมุนตัวหนี

             “เดี๋ยว!”

             พันแสงร้องห้าม และยั้งมือที่เอื้อมไปเพื่อฉุดแขนเธอไว้ได้ทัน ก่อนมันจะได้สัมผัสเธออีกครั้งแค่เพียงปลายนิ้วกระดิก “ผมขอโทษสำหรับเรื่องคืนนั้น มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด” เขาบอกเสียงจริงจัง กันตาผ่อนลมหายใจแผ่วเบา หากยังไม่ยอมหันหลังกลับมาสู้หน้าเขา

             “ฉันก็คิดว่ามันเป็นอย่างนั้น เพราะงั้นช่างมันเถอะ ปล่อยให้มันผ่านไป”

             “ถ้าผมคิดจะให้มันผ่านไปเฉยๆ ผมจะขอร้องให้พ่อมาที่นี่ จะยอมแลกทั้งชีวิตกับเงื่อนไขของพ่อทำไมล่ะ” แม้คำพูดของเขาจะกึ่งจริงจังกึ่งสนุกสนาน แต่กันตาก็ยอมหันกลับมาเพื่อสบตาและค้นหาว่าเขากำลังพูดเรื่องบ้าอะไร

             “คุณพูดอะไรของคุณ ฉันไม่เข้าใจ”

             “คุณไม่สงสัยหรือว่าผมมาที่นี่ทำไม และรู้ได้ยังไงว่าคุณอยู่ที่นี่” พอเขาสะกิดขึ้นมากันตาก็เอะใจตาม นั่นน่ะสิ เธอมัวแต่ตกใจกับทุกอย่างที่มันกะทันหันจนลืมคิดเรื่องนี้ “เรื่องคืนนั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง แต่เพราะ...คุณหน้าตาคล้ายคนรักเก่าของผมมาก ชุดที่คุณใส่ก็เหมือนกับชุดที่เธอใส่ตอนผมบอกรักครั้งแรก…”

             น้ำเสียงของพันแสงคล้ายละเมอ ทุกอย่างที่เขาพูดเป็นความจริง หลังจากคืนนั้นเขาให้คนสืบประวัติกันตาจนรู้ทุกรายละเอียด ตอนแรกเขาอยากปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปเฉยๆ แต่เมื่อปภพ บอดี้การ์ดคนสนิทของเขา นำข่าวและคลิปนั้นมาให้ดู พร้อมกับออกความเห็นว่าข่าวนั้นอาจทำให้เธอมีปัญหาในการทำงาน และแน่นอนคนที่เพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเพียงแค่สัปดาห์เดียวอย่างเขาไม่รู้ว่าต้องทำยังไง หรือต่อให้รู้ เขาก็คงไม่มีอำนาจอะไรจะช่วยเหลือเธอ

             ปภพจึงแนะนำอีกว่าคนที่ช่วยได้คงต้องเป็นระดับคุณคชา เลิศวงศ์พันธุ์ บิดาของเขา พันแสงส่ายหน้าในทันที เพราะถึงเขาจะไม่ได้มีปัญหาอะไรกับผู้เป็นพ่อ แต่เขาไม่เคยชอบเส้นทางสายการเมืองของท่าน ยิ่งท่านเคยตั้งความหวังว่าวันหนึ่งข้างหน้าอยากให้เขาเดินตามรอยบนเส้นทางสายนี้ พันแสงเลยตัดสินใจไปเรียนสถาปนิกอยู่เมืองนอก โดยที่สื่อสังคมทางนี้แทบไม่เคยเห็นหน้าตาเขา จึงไม่แปลกเมื่อมีข่าวฉาวคราวนี้ ใครๆ ต่างพาคิดว่าคนในคลิปนั่นเป็น ป้อ ปริตต์

             “และคุณก็เมาจนขาดสติด้วย” กันตาย้ำราวกับจะยืนยันว่าเขาเป็นคนไม่ดี

             “ใช่ คืนนั้นผมขาดสติ แต่วันนี้ผมมีสติครบถ้วนทุกอย่าง ผมเป็นคนไม่ชอบพูดอ้อมค้อม และไม่มีลีลาหรือคำพูดเยิ่นเย้อแบบดารานักแสดง ผมจึงตั้งใจจะบอกกับคุณว่า ผมให้พ่อมาพูดกับผอ.เรื่องงานของคุณ แลกกับการที่ผมจะยอมเป็นนักการเมืองที่ผมไม่ชอบเมื่อถึงเวลา”

             “แล้ว?”

             “ผมลงทุนขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะความรู้สึกผิดหรอกนะคุณ แต่ผมบอกพ่อไปแล้วว่าคุณคือว่าที่ลูกสะใภ้ของท่านในอนาคต!”

             กันตาแทบล้มทั้งยืน ไหนเขาบอกว่าเขาไม่มีลีลาหรือคำพูดแบบดารานักแสดง แต่ที่เธอฟังมาทั้งหมด มันบทละครชัดๆ เขาเป็นใคร เธอเป็นใคร ต่างก็รู้กันแค่โปรไฟล์ เรียกว่ารู้จักกันยังไม่ได้เลย แล้วจะมาบอกว่าเธอจะไปเป็นลูกสะใภ้ในอนาคตของนักการเมืองอิทธิพลสูงอย่างคุณคชา เลิศวงศ์พันธุ์ นั่นเป็นเรื่องบ้าที่สุดในโลก!

             “คุณนี่หน้าตาก็เหมือนคนปกติดีหรอกนะ ไม่น่าเชื่อว่าจะสติไม่ดีได้ขนาดนี้ ไม่เอาละ ฉันขี้เกียจคุยกับคุณแล้ว” คราวนี้กันตาเดินหนีจริงๆ

             “ไปเลยถ้าคุณคิดว่าคุณหนีพ้น แต่ผมมีข้อมูลของคุณทุกอย่าง แม้กระทั่งบ้านเกิดคุณอยู่ที่ไหน พ่อแม่ของคุณทำงานอะไร และพวกท่าน...”

             “คุณต้องการอะไร!” กันตาหยุดเดินทันที เธอหันขวับและเดินกลับมามาหาเขาอย่างร้อนใจ

             พันแสงยิ้ม เขาไม่เห็นต้องเอื้อมมือรั้งเธอไว้เลยสักนิด ดูสิ เธอรีบเดินกลับมาหาเขาแทบไม่ทัน

             “ผมบอกคุณไปแล้วนี่” เขายังยิ้มสบายใจ กันตากัดฟันกรอด เวรกรรมเธอคงมากเอาการถึงต้องมาเจอพวกบ้าอำนาจ กวนประสาทและโรคจิตอย่างนี้

             “คุณเป็นบ้ารึไง แค่ฉันหน้าเหมือนแฟนเก่าคุณ นิสัยใจคอเป็นยังไงคุณยังไม่รู้เลย จู่ๆ คุณก็มาบอกว่าเอาอนาคตของคุณมาแลก มันไม่ตลกไปหน่อยหรือ ฉันอยากทำใจให้เชื่อแต่มันเชื่อไม่ได้”

             “ใช่ มันเป็นเรื่องตลก แล้วก็ยังมีเรื่องตลกกว่านี้อีกมากที่คุณยังไม่รู้ แต่สิ่งที่คุณควรรู้ตอนนี้คือทุกอย่างเป็นเรื่องจริง ไม่เห็นแปลกเลย คนอย่างผมถ้าผมอยากได้อะไรผมไม่สักแต่ว่าต้องได้หรอกนะ ผมบอกคุณไปแล้วว่าผมสืบประวัติคุณมาอย่างละเอียด แม้กระทั่ง...” เขาทอดเสียง และยิ้มมุมปากอย่างที่กันตาลงความเห็นว่าน่าหมั่นไส้ที่สุด “หน้าตาผมเองก็คล้ายแฟนเก่าของคุณเหมือนกันไม่ใช่หรือ”

             คราวนี้กันตาแทบช็อกหมดสติไปจริงๆ เธอจ้องตาเขาและพบว่าเขาคงไม่ได้กุเรื่องขึ้น

             “คะ...คุณหมายถึงใคร”

             “ใครล่ะ ที่กำลังเป็นข่าวดังแทนผมตอนนี้”

             “ไม่ใช่! ป้อ ไม่เคยเป็นแฟนฉัน”

             “อ้อ งั้นผมคงพูดผิด เขาไม่ใช่แฟนคุณ แต่เขาเป็นคนที่คุณ...รัก”

             กันตาสะอึก หมอนี่ไม่ได้โรคจิตธรรมดาเสียแล้ว เขาต้องโรคจิตขั้นเทพถึงได้เที่ยวสืบประวัติใครต่อใคร แถมยังรู้ละเอียดไปถึงความรู้สึกเธออย่างน่ากลัวขนาดนี้ได้ ทางที่ดีเธอควรห่างเขาให้มากที่สุด

             “คุณจะทำอะไรก็เชิญ มันเรื่องของคุณ แต่ฉันจะไม่มีวันเล่นอะไรบ้าๆ กับคุณแน่”

             กันตาบอกชัดเจน คราวนี้เธอหมุนตัวเดินหนี และจะไม่ยอมหยุดหันกลับมาพูดกับเขาอีก ไม่ว่ายังไงก็ตาม

             พันแสงมองตามร่างหญิงสาวที่เดินลิ่วๆ เขาตะโกนไล่หลังด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ

             “แล้วอย่าลืมถอนคำสาบานเสียล่ะ เพราะยังไงคุณต้องเจอผมอีกนับครั้งไม่ถ้วน เจอไปตลอดชีวิตเชียวละ!”

 

 


แสดงความคิดเห็น
แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม


ความคิดเห็น