08/04/2018

กระจกแห่งกรรม

       ก่อนที่จะเล่าไปถึงเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่ง ผมต้องขออนุญาตบอกเล่าความเชื่อเรื่อง ‘กฎแห่งกรรม’ ในทัศนะของผมสักเล็กน้อย ผมเองเติบโตมาในสังคมที่หยิบยกเรื่องกฎแห่งกรรมมาเป็นผลลัพธ์จากผลของการกระทำซึ่งเรียกได้ว่าแทบจะทุกกรณี เมื่อตอนเด็ก ๆ ผมมีความเชื่อในเรื่องนี้ค่อนข้างมาก แต่เมื่อโตขึ้นกลับพบหลายเรื่องราวที่ให้ความรู้สึกแบบใหม่เข้ามาประสมปนเป บางครั้งสำนวนที่ว่า ‘ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป’ มันปรากฏเป็นภาพเหตุการณ์จริงที่ทำให้เรารู้สึกขมขื่นเป็นบ้า...
       เอาเรื่องที่ปรากฏอยู่ในช่วงเวลาที่ผมกำลังเขียนก็แล้วกัน... ‘คดีล่าเสือดำ’ ของนักธุรกิจผู้มีกิจการใหญ่โตผู้หนึ่ง
       เราเห็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวนั้น และคาดคะเนกันไปในทางเดียวกันว่าผู้กระทำผิด ‘คงไม่รอด’ แน่ ๆ แต่กลับกลายเป็นเรื่องที่น่าตกใจว่าการคาดคะเนของพวกเรานั้นกลายเป็นว่าต้องเผชิญกับเรื่องที่เหนือการคาดไม่หมาย (มีหลายคนอาจกล่าวว่าไม่ได้เหนือการคาดหมายหรอก ฉันคาดคิดเอาไว้แล้ว) แต่ก็นั่นละ...นอกจากเสียงก่นด่าที่ดังตามมาจากกระแสคนในสังคม ผมยังได้เห็นเสียงที่ตะโกนขึ้นว่า “ต่อให้คนทำพ้นความผิดไปได้ แต่เขาก็ไม่พ้นกฎแห่งกรรมอยู่ดี”
       เหมือนเสียงนั้นจะสรุปอย่างปลอบประโลมสังคม...คุณคิดเห็นเช่นนั้นไหม ?
       แต่เอาเถอะ ผมซึ่งถูกเชิญชวนให้เขียนบทความเรื่องนี้ ก็ไม่อยากจะแสดงทัศนะที่ผ่าเหล่าผ่ากอไปจากโจทย์ที่ได้รับนัก ท่ามกลางความสับสนว่า ‘กฎแห่งกรรม’ มันมีจริงหรือไม่ ผมกลับนึกถึงเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งจากคุณยายของผมเอง และผมขอหยิบมาเล่าสู่กันฟัง

       เมื่อนานมาแล้ว ครั้งที่คุณยายของผมพำนักอยู่แถวเกียกกาย ท่านมีเพื่อนบ้านคนหนึ่งเป็นผู้หญิงวัยสามสิบ (ในเวลานั้น) ผู้หญิงคนนั้นนับว่าเป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ต่อคนด้วยกันดีทีเดียว แต่กลับไร้ความกรุณาต่อสัตว์ ครั้งหนึ่งเธอเอาเนื้อออกไปตากหน้าบ้าน มีสุนัขแม่ลูกอ่อนตัวหนึ่งมาขโมยเนื้อเธอไป คุณยายเล่าว่าเพื่อนบ้านผู้นั้นโวยวายเหมือนคนบ้า ตามหาตัวขโมยยกใหญ่ จนได้ไปเจอลูกสุนัขคอกนั้นแหละ กำลังนั่งแทะเนื้ออย่างเอร็ดอร่อยอยู่แถวป่าหญ้าข้างบ้าน เพื่อนบ้านของยายก็รีบกลับมาบ้านแล้วหยิบปังตอไปเล่มหนึ่ง คุณยายเล่าว่าเธอเอามีดฟันปากสุนัขแม่ลูกอ่อนจนเป็นแผลเหวอะหวะ หลังจากนั้นมีคนเข้าไปช่วยเหลือสุนัขตัวนั้น...แต่ดูเหมือนว่าแม่สุนัขจะทนความเจ็บปวดทรมานไม่ได้ มันยอมให้ความตายพรากมันไปจากลูก

 

 

       ต่อมาไม่นาน ผู้หญิงคนนั้นตั้งท้อง คุณยายเล่าว่าตอนที่เพื่อนบ้านท้องแก่ใกล้คลอด เธอเจ็บท้องแล้วร้องครวญเหมือนเสียงสุนัขเชียวละ แต่ยังมีเรื่องเศร้าหลังจากนั้นอีก...ผู้หญิงคนนั้นเธอคลอดลูกออกมาไม่สมประกอบ คุณยายจำไม่ได้ว่าลูกของเธอเป็นชายหรือหญิง แต่ที่จำได้ติดตาติดใจมาจนถึงตอนนี้ คือเด็กน้อยคนนั้นมีริมฝีปากที่น่าเกลียดน่ากลัวชวนขนลุก คุณยายบอกว่าเหมือนปากแหว่ง ผมไม่แน่ใจว่ามันคือโรคชนิดหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นได้ในเด็กหลายคนหรือเปล่า แต่คุณยายเล่าให้ขนลุกอีกว่าทุกครั้งที่เด็กคนนั้นร้อง เสียงของเด็กน้อยจะดังครางเหมือนเสียงลูกหมาไม่ผิดเพี้ยน จนคนแถวนั้นเขาออกความเห็นกันครึกโครมไปแล้วว่าความโชคร้ายของเด็กน้อยเป็น ‘กรรม’ ที่แม่ของเด็กเคยกระทำไว้
       อันที่จริงผมฟังเรื่องเล่าเรื่องนี้มาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ตอนเด็ก ๆ ผมจะรู้สึกกลัวทุกครั้งที่ยายเล่า แต่อย่างที่ผมเกริ่นไปตอนข้างต้นนั่นแหละ ว่าเมื่อผมโตขึ้นมา...เรื่องแบบนี้ไม่ได้สร้างความรู้สึกกลัวอีก
       แต่มันยังสร้างความ ‘สงสัย’ ให้ผมได้ตั้งคำถามต่อไปมากกว่า...
       ว่าแท้ที่จริงแล้ว เรื่องราวทั้งหมดที่ได้ฟังมานั้น มันเกิดขึ้นเพราะ ‘กรรม’ เป็นผู้กำหนด กรรมที่ทำหน้าที่ราวกับกระจกสะท้อนการกระทำต่าง ๆ จนเกิดเรื่องไม่คาดฝันกับมนุษย์ผู้มีบทบาทเป็นผู้กระทำนั้นจริงหรือไม่ ? หรือแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงความบังเอิญที่น่ากลัวเท่านั้น 
       คงแล้วแต่ความเชื่อของคนละนะ...แต่สำหรับผม...เชื่อว่าเรื่องเล่าเหล่านั้นคือกุศโลบายที่ทำให้เราไม่เลือกที่จะกระทำความผิดมากกว่า 
       คนบนฟ้าไม่รู้ว่ามีอยู่จริงไหม...เขาจะเห็นสิ่งที่เรากระทำลงไปจริงแท้แค่ไหน แต่ทุกการกระทำของเรา ผมเชื่อเหลือเกินว่ามีคนคนหนึ่งรู้เห็นและไม่มีวันจะลืมได้อยู่แล้ว...คนคนนั้นเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากตัวเรา
       ทำแต่สิ่งที่ดี...เราก็เป็นสุข 
       แต่ถ้าทำในสิ่งที่เลวร้าย...และหากเรายังพอมีจิตสำนึกในความผิดชอบชั่วดีอยู่บ้าง ผมเชื่อว่าความทุกข์จะตามเรามาแน่ ๆ และความทุกข์นั่นแหละ ที่ผมเรียกได้เต็มปากว่ามันคือ... ‘กฎแห่งกรรม’

 

เรียบเรียงโดย

สุริยาทิศ

มนุษย์หน้าตาธรรมดาที่ชอบเขียนหนังสือ อ่านหนังสือบ้างหลากหลาย ไม่มีคติในชีวิตตายตัว ทุกอย่างเป็นไปตามอารมณ์ ชอบเปิดรับความเห็นทุก ๆ ด้าน ของคนอื่น จนกลายเป็นคนที่สับสนในตัวเองบ้างเป็นบางครั้ง...




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | อาทิตย์
เขาคือซาตานชั่วร้ายผู้ฉีก ทำลายพรหมจรรย์ ของหล่อนและหล่อนก็จะไม่มีวันอภัยให้เขาจนชั่วชีวิต...