10/04/2018

พิษอธิษฐาน

       คุณเชื่อเรื่องแรงสาบาน แรงอธิษฐานไหม ?
       โดยส่วนตัวผู้เขียนเชื่อว่าคำสาบานจะมีผลหากกล่าวต่อผู้มีศีลบริสุทธิ์ ดังเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนในชุมชนที่ผู้เขียนเคยอาศัยอยู่ในวัยเด็ก แม้จะย้ายออกมาจากที่นั่นเกือบยี่สิบปีแล้ว แต่ยังจำเรื่องราวได้ไม่ลืม
       ‘เรือง’ เป็นชายวัยฉกรรจ์ ชอบดื่มเหล้าสังสรรค์กับเพื่อนฝูงอยู่เป็นนิจ เพื่อนสนิทชนิดเป็นคู่หูคือ ‘เอก’ เมาหัวราน้ำมาด้วยกันตั้งแต่เพิ่งแตกเนื้อหนุ่มจนตอนนี้ต่างมีเมียมีลูกด้วยกันทั้งคู่ เรืองทำงานในโรงงานอาหารแช่แข็ง ส่วนเอกเป็นพนักงานขายร้านอุปกรณ์ก่อสร้างในตัวจังหวัด
       ระยะหลังเรืองสังเกตว่าเอกไม่ค่อยมาดื่มด้วยกัน หายหน้าหายตาไปสี่ห้าเดือน โทรไปชวนก็บ่ายเบี่ยงตลอด จึงตัดสินใจไปหาเพื่อนที่บ้านในเช้าวันหยุด พบว่าเอกกำลังคุมงานช่างต่อเติมบ้านอยู่ เรืองแปลกใจที่เพื่อนมีเงินมาต่อเติมบ้าน พอถามจึงได้ความว่าระยะหลังของที่ร้านขายดี เถ้าแก่ก็เลยให้เงินพิเศษมาหลายเดือน บวกกับไม่ได้เอาเงินไปลงขวดเหล้า เลยทำให้มีเงินมาต่อเติมห้องนอนให้ลูกที่เริ่มโตเป็นสาว
       “กูดันปากพล่อยไปสาบานต่อหน้าพระว่ากูจะเลิกเหล้า ขอให้ชีวิตกูดีขึ้น ลืมตาอ้าปากได้สักที แล้วมันก็ดีขึ้นจริง ๆ อย่างที่มึงเห็นนี่แหละ กูก็เลยต้องรักษาคำพูด” เอกชี้แจงเหตุของการไม่แตะเหล้าในระยะหลังมานี้
       

       เรืองฟังแล้วได้แต่ส่ายหัวไม่เชื่อเรื่องคำสาบาน มองว่าเป็นเรื่องงมงาย เคยได้ยินคนเฒ่าคนแก่เล่าเรื่องคนผิดคำสาบานแล้วถูกฟ้าผ่าตาย แต่ไม่เคยเห็นกับตาสักที
       ระหว่างพูดคุยกันอยู่ มีพระธุดงค์รูปหนึ่งสะพายย่ามและกลดเดินผ่านมา เอกเห็นเข้าจึงนิมนต์ไว้เพื่อถวายปัจจัย

 


       “อาตมาไม่มีเหตุต้องใช้ปัจจัยเหล่านี้หรอกโยม” พระท่านเอ่ยด้วยกิริยาวาจาสงบนิ่ง ทว่าเอกไม่ละความตั้งใจ รีบไปหานมกล่องและขนมปังจากในบ้านมาใส่บาตรด้วยความเลื่อมใสศรัทธา 
       เรืองมองเพื่อนใส่บาตรพระแล้วนึกครึ้มขึ้นมาจึงเอ่ยคำสาบานออกไป
       “หลวงพ่อมาก็ดีแล้ว งั้นผมขอสาบานต่อหน้าหลวงพ่อเลยแล้วกัน ต่อไปนี้ผมจะเลิกเหล้า ไม่แตะเลยสักหยด”
       “ไอ้เรือง!” เอกหันไปติงเพื่อน “มึงอย่าสาบานพล่อย ๆ ถ้ายังไม่มั่นใจว่าจะทำได้”
       “กูพูดจริง เอาหัวเป็นประกันยังได้” เรืองเอ่ยยิ้ม ๆ
       ภิกษุสงฆ์เพียงนิ่งฟัง สบตาบุรุษทั้งสอง แล้วเดินจากไปเงียบ ๆ
       “ถ้าพระรูปเมื่อกี้ถึงพร้อมด้วยศีล ก็ไม่ต่างอะไรจากการที่มึงไปสาบานต่อหน้าพระอรหันต์หรอก...โกหกผู้มีศีลบริสุทธิ์ ผลกรรมมันแรงนะมึง” เอกเตือนเพื่อน แต่เรืองไม่แยแสอีกตามเคย
       เย็นวันนั้น เรืองชวนเพื่อนข้างบ้านมาดื่มเหล้า ตกดึกเริ่มเมาได้ที่ จากพูดคุยหยอกเย้ากันกลายเป็นกระทบกระทั่งแรงขึ้น แอลกอฮอล์ในเลือดส่งผลให้จุดเดือดของแต่ละคนต่ำลง นำไปสู่การชกต่อย เรืองตัวใหญ่กว่าจึงได้เปรียบ คู่กรณีสู้ไม่ได้จึงวิ่งหนีไปหลบที่บ้านตัวเอง
       เรืองคิดว่าตัวเองชนะแล้วจึงเดินกลับบ้าน ความเมาทำให้ไม่ทันระวังตัวจึงถูกขวานคมกริบฟันเข้าที่ลำคอด้านซ้าย คนฟันคือคู่ต่อสู้ที่วิ่งหนีไปเมื่อครู่นั่นเอง
       ขวานฟันฉับเดียว...ศีรษะของเรืองขาดกระเด็นท่ามกลางเสียงหวีดร้องของเพื่อนบ้านที่ออกมาดูเหตุการณ์
       โทษของคำสาบานมีจริงไหมไม่รู้ แต่ผู้เขียนว่าทางที่ดีอย่าเอาหัวไปรับประกันใครเลยจะดีที่สุด...

เรียบเรียงโดย

Mrs.J

Mrs.J เป็นมนุษย์สายเหล้า เอ้ย! เล่า ...หลงใหลการเม้าท์ผ่านตัวอักษร




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | อาทิตย์
เขาคือซาตานชั่วร้ายผู้ฉีก ทำลายพรหมจรรย์ ของหล่อนและหล่อนก็จะไม่มีวันอภัยให้เขาจนชั่วชีวิต...