05/05/2018

ผีในหอ

       คุณเคยอยู่หอไหมคะ ? ฉันเชื่อว่าหลาย ๆ คนเคยอยู่ โดยเฉพาะนักเรียนนักศึกษาที่ต้องไปเรียนไกลบ้าน ฉันเป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องไปอยู่หอตั้งแต่อายุ 12 ปี เพราะต้องเข้าไปเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดเชียงราย หอพักหญิงในกำกับของส่วนราชการแห่งหนึ่งเป็นตัวเลือกตัวเดียวของพ่อที่ให้ฉันไปอยู่ ซึ่งพ่อไม่รู้ว่า เด็กหอเล่าต่อกันมาว่าที่ตั้งหอนั้น ในอดีตเคยเป็นลานประหารมาก่อน 
       หนึ่งทุ่มตรงของทุกวัน แม่บ้านประจำหอจะต้องเรียกประชุมทุกคนเพื่ออบรมและให้ร่วมกันสวดมนต์แผ่เมตตา และเมื่อถึงเวลา 4 ทุ่ม ทุกห้องจะต้องปิดไฟนอน คนที่จะอ่านหนังสือหรือทำการบ้านไม่เสร็จต้องมานั่งอ่านที่ห้องประชุมด้านล่าง
       ฉันมักได้ยินรุ่นพี่เล่าว่า หลายคนที่มานั่งอ่านหนังสือมักเจออะไรบางอย่างเสมอ เช่น เห็นใบหน้าคนมาจ้องผ่านกระจกหน้าต่างห้องประชุม บางทีได้ยินเสียงคนอาบน้ำในความมืดทั้งที่ประตูเปิดออกไปห้องน้ำรวมด้านนอกเรือนนอนยังคงปิดอยู่ บางคนได้ยินเสียงเกือกม้าเดินวนเวียนอยู่ด้านนอกห้องประชุม ดังนั้นหลัง 4 ทุ่ม จึงไม่มีคนมานั่งอ่านหนังสือกันเลย
       จนกระทั่งคืนหนึ่ง ฉันนั่งอ่านหนังสือนิยายเพลิน จนได้ยินเสียงดังกุบกับเหมือนเสียงเกือกม้าด้านนอกห้องประชุม คำบอกเล่าของรุ่นพี่โผล่เข้ามาในความคิดทันทีแล้วเมื่อเงยหน้าขึ้นถึงได้เห็นว่า ไฟทุกดวงในห้องประชุมปิดลงเหลือเพียงไฟบนหัวฉันดวงสุดท้าย ฉันถูกล้อมด้วยความมืด
       ด้านนอกห้องประชุม เสียงเกือกม้ายังดังขึ้นมาอีกเหมือนให้รู้ว่าเขายังอยู่ แต่นิยายในมือฉันเหลืออีกแค่ไม่กี่หน้าจะจบ กลัวก็กลัว แต่นิยายก็ติดพันมากจนฉันตัดสินใจก้มหน้าอ่านต่อ เพราะเรื่องเล่าของเสียงเกือกม้าที่ได้ยินมานี้ คือมันจะดังอยู่ด้านนอกห้องประชุม วนเวียนไปมา แต่มันไม่เคยเข้ามาในห้องประชุมเลยสักครั้ง ฉันจึงบอกตัวเองว่ามันคือเสียงลม เสียงหนูแทน แต่ทันทีที่ฉันก้มหน้าอ่านต่อเท่านั้นเอง
สียงเกือกม้ากลับดังอยู่ข้างตัวฉัน ไม่เท่านั้น ยังเดินวนรอบที่นั่งของฉันเป็นวงกลม! 
       ฉันยังไม่อยากเชื่อว่าตัวเองถูกผีหลอก จึงตัดสินใจพิสูจน์ ด้วยการดึงเก้าอี้ข้างตัวออกมา แล้วพูดกับเจ้าของเสียงเกือกม้าว่า
       “มาพี่ มานั่งด้วยกัน” 
       มันเหมือนลองดี เพราะเสียงเกือกม้านั้นหยุดลงจริง ๆ ฉันไม่เห็นตัวใคร ไม่ได้เห็นเจ้าของเสียงที่ฉันพูดเหมือนท้าทายคนนั้น แต่รู้สึก...รู้สึกว่าเขามานั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่ฉันดึงออกมาจริง ๆ
       เมื่อแน่ใจว่าตัวเองโดนหลอกแน่แล้ว ฉันกลับไม่ได้กรี๊ดอย่างที่เห็นในละครความกลัวของฉันมันไม่มีเสียง ตัวฉันสั่นแต่ก็ยังมีแรงที่จะคว้านิยายแล้วขึ้นไปนอนคลุมโปง 
       ไม่รู้ว่าเจ้าของเสียงเกือกม้ายังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นหรือที่จริงตามฉันมาด้วย แต่หลังจากคืนนั้นฉันก็ไม่ไปนั่งอ่านหนังสือที่ห้องประชุมหลังสี่ทุ่มอีกเลย
       แต่ชีวิตฉันก็ยังคงวนเวียนอยู่หอเรื่อยมาจนเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย และสำหรับชีวิตเด็กหอ ก็ยังคงเจอผีในหออยู่เรื่อยมา.

 

เรียบเรียงโดย

อรุณวตี

‘อรุณวตี’ เป็นผู้หญิงที่เกลียดกลัวการเห็นผี…แต่ก็ได้เจอดีเกือบทุกรูปแบบ




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | อาทิตย์
เมื่อคนกลัวผีแต่มองเห็นผีอย่างเขาต้องการชีวิตสงบด้วยการซื้อบ้านอยู่คนเดียว แต่ดันซื้อ 1 แถม "ผี" ขี้อ่อยมาตัวนึง ไหนล่ะความสงบสุข?!