การประหารด้วยปืนใหญ่

เขียนโดย เท็ดดี้ 16/09/2019

“เมื่อปืนใหญ่ยิงออกไป ศีรษะของนักโทษจะโดนแรงระเบิดกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า"

หนึ่งในบรรดาการประหารสุดโหดในประวัติศาสตร์ คือ “การประหารด้วยปืนใหญ่” หรือ “ระเบิดร่างด้วยปืน” เชื่อกันว่าใช้งานมาตั้งแต่ในศตวรรษที่ 16 โดยจักรวรรดิโมกุล จากนั้นถูกใช้งานแพร่หลายจนถึงช่วงศตวรรษที่ 20 โดยทหารจากหลากหลายประเทศ

George Carter Stent ทหารผ่านศึกที่ผันตัวเป็นนักเขียนช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ได้ทำการอธิบายการประหารอันทารุณนี้เอาไว้ว่า

เมื่อปืนใหญ่ยิงออกไป ศีรษะของนักโทษจะโดนแรงระเบิดกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า แขนสองข้างแหลกลอยไปทั่วสารทิศ ขาตกลงไปใต้ปากกระบอกปืน ส่วนลำตัวของนักโทษจะแหลกกระจายไม่เหลือชิ้นดี

การประหารด้วยปืนใหญ่ นิยมเป็นอย่างมากในช่วงการปฏิวัติของอินเดียในปี 1857 การทำแบบนี้จะทำให้ร่างของนักโทษไม่สามารถนำไปทำพิธีทางศาสนาของชาวมุสลิมและชาวฮินดูได้ ดังนั้นการถูกประหารเช่นนี้จึงถูกมองว่าโหดร้ายยิ่งนัก

อย่างไรก็ตาม การประหารด้วยปืนใหญ่เริ่มสูญเสียความนิยมไปเรื่อยๆตามกาลเวลา ทำให้การประหารเช่นนี้ถูกจัดขึ้นครั้งสุดท้ายก็ที่อัฟกานิสถานเมื่อปี 1930

ข้อมูลจาก : www.catdumb.com

     



แสดงความคิดเห็น



ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น